III SA/Kr 794/16

Kraków, dnia 23 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. z dnia 27 lipca 2016 r. o uzupełnienie postanowienia z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 794/16 w sprawie ze skargi K. J. na przekazanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji wniosków z daty 1 lipca 2015 r. o wydanie zaświadczeń do załatwienia Komendantowi Powiatowemu Policji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 794/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 794/16 odrzucił skargę K. J. na przekazanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji wniosków z daty 1 lipca 2015 r. o wydanie zaświadczeń do załatwienia Komendantowi Powiatowemu Policji z uwagi na to, że zaskarżona czynność pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 25 lipca 2016 r. Skarżący pismem z dnia 27 lipca 2016 r. wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia o: "uzupełnienie orzeczenia w zakresie zarzutów i przepisów pominiętych w postępowaniu sądowym." Dodał, że sąd pominął treść art. 150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ) i w związku z tym "....orzeczenie wymaga uzupełnienia rozstrzygnięcia co do zgodności z prawem czynności przekazania wniosków do innego organu, a w razie stwierdzenia, iż czynności te były podjęte bez podstawy prawnej, zastosowanie następczej kontroli postępowań po tych czynnościach podjętych i wydanych orzeczeń, jako postepowań administracyjnych obarczonych wadą nieważności z mocy prawa, jak i niewykonalnych i nie wiążących w zakresie przypisywanego im zwolnienia Komendanta wojewódzkiego Policji z obowiązku działania w sprawach wniesionych w pierwszej instancji". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej – P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na zasadzie przepisu art. 166 P.p.s.a. powyższą regulację stosuje się do postanowień Sądu. W ocenie Sądu brak jest podstaw do uzupełnienia postanowienia z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 794/16 o odrzuceniu skargi. Istotnie wykładnia art. 157 w zw. z art. 166 P.p.s.a. pozwala na stwierdzenie, że strona może domagać się uzupełnienia orzeczenia, tj. jego rozstrzygnięcia. Zwrócić jednakże należy uwagę, że przedmiotowym postanowieniem Sąd nie rozstrzygał merytorycznie skargi, lecz wydał postanowienie o charakterze procesowym, tj. o jej odrzuceniu, gdyż zaskarżona do sądu administracyjnego przez skarżącego czynność faktyczna Komendanta Wojewódzkiego Policji , polegająca na przekazaniu w dacie 13 i 24 lipca 2015 r. złożonych przez skarżącego do tego organu dwóch wniosków z daty 1 lipca 2015 r. o wydanie zaświadczenia o treści, że pełnił służbę czynną w Policji w jej szczególnych warunkach oraz właściwościach, Komendantowi Powiatowemu Policji, nie mieści się w ramach kognicji sądu administracyjnego, określonej przepisem art. 3 § 1 i 2 P.p.s.a. Jak wskazał Sąd w przedmiotowym postanowieniu, kwestionowana czynność podjęta została w ramach obowiązku przestrzegania właściwości, nie posiada charakteru władczego i nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach jednostki, a w konsekwencji nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego. Wobec powyższego obowiązkiem Sądu, w świetle art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. było wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi. Po drugie, podkreślenia wymaga, że Sąd nie mógł uzupełnić orzeczenia o żądane przez skarżącego kwestie w sytuacji, gdy skarga pozostaje poza zakresem jego właściwości, jak to miało miejsce w tym przypadku i żadnych innych elementów w postanowieniu tym Sąd nie miał obowiązku zamieścić (argument z treści art. 222 P.p.s.a.). Mógłby to natomiast uczynić, ale tylko wtedy, gdyby skarga dotyczyła takiego aktu lub czynności, które mieszczą się w katalogu aktów prawnych i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a sąd administracyjny rzeczywiście pominął w orzeczeniu te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. Skoro skarga była niedopuszczalna, to trudno uznać za zasadne żądanie skarżącego uzupełnienia przedmiotowego postanowienia. Pozbawiony z tegoż względu jest również zarzut pominięcia przez Sąd przy wydawaniu tego postanowienia treści art. 150 P.p.s.a. Treść wniosku skarżącego i zawarte w nim żądanie stanowi, w ocenie Sądu, de facto polemikę z treścią uprzednio podjętego postanowienia o odrzuceniu skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 718), orzekł, jak w sentencji postanowienia.