III SA/Kr 794/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 września 2017 r. sprawy ze skargi B. L. – B. na zarządzenie Wójta Gminy K z dnia 12 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie planu sieci publicznych szkół podstawowych i gimnazjów prowadzonych przez Gminę K postanawia: 1. uchylić postanowienie z dnia 2 sierpnia 2017 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego zarządzenia; 2. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia z dnia 12 kwietnia 2017 r.; 3. umorzyć postępowanie z wniosku o wykładnię postanowienia z dnia 2 sierpnia 2017 r. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 794/17 wstrzymał wykonanie zaskarżonego zarządzenia w przedmiocie planu sieci publicznych szkół podstawowych i gimnazjów prowadzonych przez Gminę K. W dniu 17 sierpnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło zażalenie Wójta Gminy K na powyższe postanowienie oraz wniosek o wykładnię powyższego postanowienia. Organ podkreślił, iż akt z dnia 12 kwietnia 2017 r. nr 22/2017 jest jedynie aktem informacyjnym wydanym w formie zarządzenia. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W ocenie Sądu zażalenie w niniejszej sprawie jest oczywiście uzasadnione, w związku z powyższym Sąd orzekł jak pkt I postanowienia. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i takiego wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w drodze egzekucji do takiego stanu rzeczy, który okaże się zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy jednak zaskarżony akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy takiego wykonania wymaga. Nie kwalifikują się do tak rozumianego wykonania te spośród nich, które dla sprowadzenia określonego w nich stanu prawnego lub faktycznego nie wymagają żadnych dodatkowych czynności uprawnionych podmiotów. Problem wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Przedmiotem skargi jest zarządzenie Wójta Gminy K z dnia 12 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie planu sieci publicznych szkół podstawowych i gimnazjów prowadzonych przez Gminę K. Akt ten nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jego skuteczności). Zarządzenie to zawiera jedynie informację w sprawie planu sieci szkół. W szczególności zaś nie nakłada na skarżącą żadnych nowych obowiązków, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych, gdyż ma charakter jedynie informacyjny. W związku z powyższym Sąd orzekł jak pkt II postanowienia. W pkt III Sąd umorzył postępowanie z wniosku o wykładnię postanowienia z dnia 2 sierpnia 2017 r. na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., z uwagi na fakt, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu zostało uchylone.