III SA/Kr 795/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lipca 2016 r. sprawy ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzenie gier na automatach poza kasynem gry postanawia odrzucić skargę Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 czerwca 2016 r. wezwano pełnomocnika G. B. do uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi braków skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 kwietnia 2016 r. znak: [...] poprzez: – złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed sądem administracyjnym; – uiszczenie wpisu w kwocie 400 złotych. Odpisy tych zarządzeń zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego 17 czerwca 2016 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. W zakreślonym terminie nie uzupełniono opisanych wyżej braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej w skrócie "ppsa" stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga na wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 3 ppsa do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, zaś brak takiego pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 ppsa w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 ppsa skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. Skoro pełnomocnik skarżącego, pomimo wezwania, nie uiścił należnego wpisu ani też nie złożył dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi, należało na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzec jak w sentencji.