III SA/Kr 797/05

WyrokWSA w Krakowie2006-10-19

Skład orzekający: Bożenna Blitek, Halina Jakubiec, Piotr Lechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania nagrody rocznej policjantowi, któremu wymierzono karę dyscyplinarną ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby, może nastąpić przed prawomocnym zakończeniem postępowania dyscyplinarnego?
Ratio decidendi
Organ administracyjny był obowiązany zawiesić postępowanie w sprawie ustalenia nagrody rocznej dla policjanta za 2004 r. z uwagi na toczące się postępowanie dyscyplinarne, które nie zostało prawomocnie zakończone. Wydanie rozkazów personalnych odmawiających przyznania nagrody rocznej nastąpiło z naruszeniem przepisów ustawy o Policji oraz przepisów wykonawczych, w szczególności § 8 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 20 czerwca 2002 r.
Stan faktyczny
Skarżący, J. W., złożył skargę na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 15 kwietnia 2005 r., który utrzymał w mocy decyzję o odmowie przyznania mu nagrody rocznej za 2004 r. Odmowa ta była uzasadniona wymierzeniem skarżącemu kary dyscyplinarnej ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby. Skarżący podniósł, że utrata nagrody rocznej stanowi dodatkową karę dyscyplinarną, co jest niezgodne z katalogiem kar dyscyplinarnych określonym w ustawie o Policji. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżony rozkaz personalny oraz poprzedzający go rozkaz personalny organu pierwszej instancji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie: WSA Halina Jakubiec NSA Piotr Lechowski Protokolant: Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2006 r. sprawy ze skargi J. W. na rozkaz personalny [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 15 kwietnia 2005r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania nagrody rocznej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia 15 kwietnia 2005r. do L. dz. – [...] [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. po rozpatrzeniu odwołania st. post. J. W. od rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] stycznia 2005r. Komendanta Miejskiego Policji w K. w sprawie odmowy przyznania st. post. J. W. nagrody rocznej za 2004 r. - utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. Na uzasadnienie tej decyzji [...] Komendant Wojewódzki Policji podał, że wymierzenie policjantowi za czyny popełnione w 2004r. kary dyscyplinarnej ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku orzeczeniem utrzymanym w mocy przez ten organ orzeczeniem [...] z dnia 29 września 2004 r. - zobowiązało przełożonego do odmowy przyznania odwołującemu się nagrody rocznej za 2004 r. zgodnie z § 5 pkt 2 lit. d Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz. U. Nr 86, poz. 789 ze zm.). Z decyzją tą - rozkazem personalnym nr [...] z dnia 15 kwietnia 2005 r. do L. dz. - [...] [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nie zgodził się J. W., który w skardze wniósł o jego uchylenie i o połączenie niniejszej sprawy ze sprawą o sygn. akt III SA/Kr 1046/04 z jego skargi na orzeczenie dyscyplinarne [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., którym to orzeczeniem został uznany winnym naruszenia dyscypliny służbowej i ukarany karą ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku. Zdaniem skarżącego utrata nagrody rocznej staje się dodatkową kara dyscyplinarną, podczas gdy według art. 134 ustawy o Policji - katalog kar dyscyplinarnych jest zamknięty. Wprowadzenie tego typu kary może nastąpić tylko aktem prawnym o charakterze ustawy, a nie aktem wykonawczym, jakim jest wskazane wyżej Rozporządzenie z dnia 20 czerwca 2002 r. Na poparcie swego twierdzenia skarżący wskazał szereg przepisów Konstytucji RP, międzynarodowych konwencji oraz orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. wniósł o jej oddalenie uzasadniając jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i zaznaczył, że Rozporządzenie z dnia 20 czerwca 2002 r. zostało wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 110 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, a z samego pojęcia "nagroda" wynika, ze jest to świadczenie o szczególnym charakterze - forma uznania dla nieprzerwanej i wzorowej służby w danym roku kalendarzowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 września 2006 r. sygn. akt III SA/Kr 1046/04 w sprawie ze skargi J. W. przeciwko [...] Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w K. uchylił zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne o uznaniu winnym skarżącego naruszenia dyscypliny służbowej w 2004 r. i wymierzeniu kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku oraz orzeczenie go poprzedzające i orzekł, że uchylone orzeczenia nie mogą być wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi -zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę uwzględnił, choć z innych powodów niż wskazywała na to skarga. Zdaniem Sądu - ma rację organ administracyjny twierdząc, że odmowa przyznania nagrody rocznej nie jest karą. Według "Słownika Języka Polskiego" PWN, W-wa 1988r. tom drugi L-P, str. 259 "nagroda", to "wyróżnienie moralne lub materialne za położone zasługi, osiągnięte wyniki itp.; suma pieniężna, dyplom, odznaczenie, wartościowy przedmiot itp. będące formą uznania lub wyróżnienia za dobre wyniki, osiągnięcia, zwycięstwo w konkursie, w zawodach itp.". Z treści art.110 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia o Policji (Dz. U. z 2002 r, Nr 7 poz. 58 z późn. zmianami) wynika, że: "Policjantowi mogą być przyznawane nagrody roczne, nagrody uznaniowe w formie pieniężnej lub rzeczowej i zapomogi." Według delegacji ustawowej określonej w art. 110 ust. 2 tej ustawy: "Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi w drodze rozporządzenia, warunki przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg, uwzględniając sposób ustalania okresu służby warunkującego nabycie prawa do nagrody rocznej, wysokość tej nagrody, przesłanki jej obniżenia i przypadki, kiedy nagroda nie przysługuje, termin wypłaty nagrody rocznej, okoliczności uzasadniające przyznanie policjantowi nagrody uznaniowej, zapomogi, właściwość przełożonych oraz tryb postępowania w tych sprawach". Mając na względzie treść tej delegacji ustawowej - zdaniem Sądu - powołane przez organy administracyjne Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002r. w żaden sposób jej nie przekroczyło, albowiem: zgodnie z wymienionym wyżej Rozporządzeniem: "§ 1. 1. Policjantowi pełniącemu służbę przez okres pełnego roku kalendarzowego przysługuje nagroda roczna w wysokości jednomiesięcznego uposażenia. (...) § 5. Nagroda roczna nie przysługuje w przypadku: (...) 2) wymierzenia policjantowi prawomocnej kary dyscyplinarnej :(...) d) ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku, W oparciu o powyższe przepisy należy stwierdzić, że dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 28 września 2006r. w sprawie III SA/Kr 1046/04 w wyniku skargi J. W. uchylił zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne w przedmiocie ukarania go karą dyscyplinarną ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku - bezsporny jest fakt, że postępowanie dyscyplinarne prowadzone przeciwko skarżącemu nie zostało prawomocnie ukończone ani w chwili wydania zaskarżonych rozkazów personalnych, ani nawet w chwili wyrokowania w niniejszej sprawie. W tej sytuacji - zdaniem Sądu - organy administracyjne były obowiązane zawiesić postępowanie w sprawie ustalenia nagrody rocznej dla skarżącego za 2004r. - zgodnie z § 8 ust. 1 cyt. wyżej Rozporządzenia ("Postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej zawiesza się na okres toczącego się przeciwko policjantowi postępowania karnego lub dyscyplinarnego o czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który nagroda jest przyznawana..."), co jednak nie nastąpiło. Świadczy to według Sądu o tym, że wydanie przez organy obu instancji zaskarżonych rozkazów personalnych nastąpiło z naruszeniem prawa - wskazanych przepisów ustawy o Policji i przytoczonych przepisów wykonawczych. Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za uzasadnioną i na mocy art. 145 § 1 pkt 1a) p.p.s.a. uchylił zaskarżone decyzje - rozkazy personalne - jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło