III SA/Kr 798/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 30 kwietnia 2015 r. nr [ ] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że nie pozostaje z kimkolwiek we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek uwidocznił, że nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody oszacował na kwotę ok. 1500 zł z prowadzonej działalności gospodarczej. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że z uwagi na sytuację osobistą, finansową i majątkową uregulowanie przez niego wpisu sądowego stanowi dla niego wielki uszczerbek. Powiada, że nie ma mieszkania, nieruchomości oraz cennych ruchomości. Mieszka w lokalu przyjaciółki i dokłada się kwotą 100-200 zł do jego utrzymania. Podnosi, że choruje i leczy się na liczne schorzenia. Z tego tytułu wydaje 200-300 zł miesięcznie. Na przejazdy i telefon przeznacza dalsze 150 zł miesięcznie. Do wniosku dołączył kopię wyciągu z konta bankowego z którego wynika brak transakcji, kopię przykładowej niezrealizowanej recepty, deklarację PIT-36 za 2014 r. Z tego ostatniego dokumentu wynika, że przy deklarowanym przychodzi 16400 zł i kosztach jego uzyskania 5969,15 zł skarżący odnotował dochód na poziomie 10430,85 zł. Wezwany o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedstawienie wskazywanych dokumentów źródłowych wyjaśnił, że przyjaciółka w której lokalu przebywa zamieszkuje gdzie indziej, pod inny adresem i nie prowadzi ze skarżącym wspólnego gospodarstwa domowego. Na tę okoliczność przedstawił zresztą jej pisemne oświadczenie. Wynika z niego, iż rzeczona udostępniła skarżącemu stanowiący jej własność lokal w zamian za uczestnictwo w opłatach związanych z utrzymaniem tego lokalu oraz świadczenie prac porządkowych i naprawczych. Potwierdziła, że nie prowadzi ze skarżącym wspólnego gospodarstwa domowego i nie mieszka w W. Do tych wyjaśnień skarżący dołączył również kopie decyzji ustalających dla p. T. G. (przyjaciółki skarżącego) wymiar podatku od dwóch różnych nieruchomości. Z decyzji tych wynika również adres rzeczonej. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Skarżący złożył wymagane oświadczenie, przedstawiając na potwierdzenie niektórych ze swych twierdzeń odpowiednie dokumenty źródłowe. Wezwany udzielił zaś wyczerpujących wyjaśniań. Oświadczenia skarżącego są spójne, logiczne i konsekwentne. Wystarczają do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący nie należy do osób zamożnych. Nie posiada żadnego majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług dochód jakie deklaruje wystarcza na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Nie można również zapominać o sygnalizowanym stanie zdrowia skarżącego i związanych z tym wydatkach. Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącemu w takim zakresie pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.