III SA/Kr 799/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Dorota Dąbek Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2008 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zameldowania skargę oddala W dniu 12.03.2007r. Burmistrz wszczął postępowanie administracyjne z wniosku S. L. o zameldowanie na pobyt stały w W. F. pod nr [...] M. K. oraz jej małoletniej córki M. K . Decyzją z dnia [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 10 ust. 1 i art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. Nr 139, poz. 993) Burmistrz orzekł o zameldowaniu na pobyt stały M. K. i jej małoletniej córki M. K. w W. F. pod nr [...]. Powyższą decyzję organ oparł na ustaleniach faktycznych dokonanych na podstawie wyników wizji Policji przeprowadzonej w ramach kontroli dyscypliny meldunkowej. Wykazała ona, że na dzień 6.04.2007r. zamieszkuje pod wskazanym wyżej adresem S. L., jej wnuczka M. K. wraz z mężem M. K. oraz ich córka M. K. Następnie świadkowie: S. L., W. L., M. K. i W. B. zeznali, że M. K. zamieszkuje w przedmiotowym domu od lat 6, aktualnie ze swoją rodziną. Przesłuchiwana w osobie świadka M. K. zeznała, że wyprowadziła się z domu rodzinnego w C. do W. F. gdyż powstała konieczność zapewnienia opieki nad S. L., jej babcią. W W. F. posiada wszystkie swoje rzeczy codziennego użytku. Tutaj skoncentrowała swoje życie rodzinne. Początkowo zameldowana była na pobyt czasowy niemniej jednak z uwagi na zamiar pozostania w W. F. chciałaby być zameldowana na pobyt stały. Posiada zameldowanie na pobyt czasowy w C., w mieszkaniu jej matki, niemniej jednak wiąże się to tylko i wyłącznie z wolą pobierania świadczeń w ramach opieki zdrowotnej w tym mieście (jest w ciąży). Na podstawie powyższych zeznań organ stwierdził, że w sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 6 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych tj. M. K. wraz z dzieckiem M. K. zamieszkują pod adresem W. F. [...] z zamiarem stałego tam przebywania. Odnośnie zeznań W. B., W. N., R. G. i E. W., którzy wnieśli o niemeldowanie kogokolwiek pod wskazanym wyżej adresem z uwagi na nieuregulowany stan prawny nieruchomości ( istnieje 15 spadkobierców nieruchomości) oraz z uwagi na zły stan techniczny nieruchomości a także odnośnie jednostkowych zeznań E. W. o tym, że M. K. wraz z rodziną po śmierci S. L. ( w dniu 3.05.2007r.) zamieszkała na powrót u matki w C. – organ ustosunkował się w ten sposób, że skoro żadna z w/w osób nie wnosiła do organów ściągania o ochronę uprawnień związanych ze współwłasnością domu to należy uznać, że istniało przyzwolenie z ich strony na zamieszkanie M. K. i jej rodziny. Wobec tego sprzeciw ten nie ma w sprawie znaczenia. E. W., W. B. i W. N. wniosły odwołanie od w/w decyzji, podnosząc, że jako współwłaścicielki domu o nr [...] w W. F. nie zgadzają się na wydawanie pozytywnych decyzji w przedmiocie zameldowania w tym domu do czasu przeprowadzenia spraw spadkowych, ostatecznie regulujących stan prawny tej nieruchomości. W. N. podniosła dodatkowo, że M. K. oraz jej matka zmusiły S. L. do podpisania się pod drukami zameldowania, nie sprawowały nad nią żadnej opieki a chęć zameldowania się M. K. w W. F. ma ułatwić jej matce przydział mieszkania komunalnego w C. W zeznaniach przed organem II instancji odwołujące się zeznały, że do śmierci S. L. M. K. z rodziną jedynie odwiedzali zmarłą, nie zamieszkiwali tam na stałe. Zamieszkali dopiero od dnia 3.05.2007r., mając od kwietnia klucze do domu. Decyzją z dnia [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności (...) Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podniósł, że organ I instancji prawidłowo ustalił, iż M. K. wraz z córką zamieszkuje w W. F. pod nr [...] dłużej niż 3 doby, co na gruncie w/w ustawy rodzi obowiązek zameldowania się. Okoliczność tę stwierdzili nie tylko świadkowie, którzy nie sprzeciwiali się zameldowaniu na stałe tych osób ale także świadkowie taki sprzeciw wyrażający. Chodzi tu zwłaszcza o zeznanie W. B., która zeznała, że M. K. przebywa na co dzień w przedmiotowym domu wraz z dzieckiem. Dodatkowo organ podniósł, że zameldowanie jest konsekwencją zamieszkania w danym lokalu, jest rejestracją pobytu, nie uzależnioną od posiadania uprawnień do lokalu. Z tytułu zameldowania nie nabywa się żadnych uprawnień do lokalu. Ponadto organ nie jest związany w zakresie decyzji o zameldowaniu faktem prowadzenia sporów o własność między członkami rodziny osoby mającej być zameldowaną. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi E. W., która podniosła, że wskutek wydania pozytywnej decyzji w zakresie zameldowania naruszone zostało jej uprawnienie jako współwłaścicielki nieruchomości w W. F. nr [...]. Dodała, że organ nie wyjaśnił, stanu faktycznego w zakresie rzeczywistej zgody S. L. na zameldowanie M. K. oraz w zakresie stosunków majątkowych w rodzinie skarżącej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ppsa (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy wskazanej jako pierwsza Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Organy obu instancji prawidłowo zinterpretowały i zastosowały art. 10 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, zwanej dalej ustawą który stanowi, że "osoba, która przebywa w określonej miejscowości pod tym samym adresem dłużej niż trzy doby, jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy najpóźniej przed upływem czwartej doby, licząc od dnia przybycia". W przepisie tym został zapisany zamknięty katalog przesłanek zameldowania oraz granice przedmiotowe postępowania. W zakresie interpretacji zwrotu "osoba która przebywa" Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 27 maja 2002 r., K20/01, OTK-A r. 2002, nr 3, poz.34, LEX 54068 wypowiedział się w ten sposób, że meldunek ma rejestracyjny charakter i przedmiotem rejestru jest jedynie "przebywanie", a nie - "uprawnienie" do lokalu. Ewidencja ludności jako taka służy zbieraniu informacji w zakresie danych o miejscu zamieszkania i pobytu osób, a więc rejestracji stanu faktycznego, a nie stanu prawnego. Nie jest ona formą kontroli nad legalnością zamieszkania i pobytu. Wobec tego, w kontrolowanym przez Sąd postępowaniu administracyjnym, ani w niniejszym postępowaniu sądowym nie ma żadnego znaczenia prawo własności lokalu, ani tytuł osoby meldowanej do zajmowanego lokalu. Dlatego organy administracyjne prawidłowo wypowiedziały się odnośnie twierdzeń skarżącej uzależniających możliwość zameldowania kogokolwiek w domu w W. F. pod nr [...] od regulacji stosunków własnościowych - że z zameldowaniem nie łączą się żadne uprawnienia do lokalu. Innymi słowy, zameldowanie jako decyzja administracyjna, może zapaść na każdym etapie regulacji stosunków własnościowych. Bez znaczenia jest sporny charakter uprawnień do lokalu a dodatkowymi przesłankami, oprócz wskazanych w art. 10, które organ ma obowiązek zbadać rozpoznając wniosek o zameldowanie się na pobyt stały są przesłanki wynikające z art. 6 ust. 1 ustawy, tj. zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem oraz zamiar stałego przebywania pod tym adresem. W ocenie Sądu przesłanki te zostały w sprawie spełnione. Zgodnie z oceną organów zeznania świadków w postaci S. L., W. L., M. K., samej mającej być zameldowanej M. K. są spójne i dowodzą istotnej okoliczności, że M. K. wraz z rodziną przebywa na co dzień w domu pod nr [...] w W. F. Pobyt ten ma długotrwały charakter wynoszący co najmniej kilka lat. Co też ważne, zeznała w ten sposób świadek W. B., która była przeciwna zameldowaniu kogokolwiek we wskazanym wyżej domu. Co do drugiej przesłanki – zamiaru stałego przebywania M. K. w W. F. – ta przesłanka również jest w sprawie spełniona, biorąc pod uwagę, że nie tylko przeniosła do domu swej babci sprzęty, ubrania na co dzień przez nią używane ale także uznała ten dom za miejsce, w którym mieszkać będzie jej rodzina. Znaczy to, że w domu oznaczonym nr [...] w W. F. ma zamiar skoncentrować swoje życie, tj. stale przebywać. Wobec powyższego, w ocenie Sądu Burmistrz oraz Wojewoda wydali słuszną merytorycznie i pozbawioną uchybień mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania decyzję, stąd skarga E. W. na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega oddaleniu.