III SA/Kr 800/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2008r. sygn. akt III SA/Kr 800/07 wydanego w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Wojewody z dnia 18 lipca 2007r. nr [...] w przedmiocie zameldowania p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z 30 września 2008r. sygn. akt III SA/Kr 800/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę E. W. na decyzję Wojewody z dnia 18 lipca 2007r. nr [...] w przedmiocie zameldowania. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 7.11.2008r. Postanowieniem z dnia 22.10.2008r. sygn. akt III SA/Kr 800/07 Referendarz Sądowy przyznał E. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowienie to zostało doręczone Okręgowej Radzie Adwokackiej w dniu 29.12.2008r. Na podstawie zarządzenia Dziekana Rady pełnomocnikiem skarżącej została wyznaczona adwokat K. Z., a pełnomocnictwo zostało podpisane przez skarżącą w dniu 16.02.2009r. W dniu 20.02.2009r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna E. W. sporządzona przez w/w pełnomocnika wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że o ile w ogóle nastąpiło uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej ze strony skarżącej – nie było z jej strony zawinione. Skarżąca nie mogła wnieść samodzielnie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie i w tej sytuacji wniosła wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowienie w przedmiocie ustanowienia adwokata doręczone zostało Okręgowej Radzie Adwokackiej dopiero w dniu 29.12.2008r. a pełnomocnictwo udzielone zostało dopiero w dniu 16.02.2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wynika z powyższego, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postepowniu sadowym podlega rozpoznaniu tylko i wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że dana czynność jest przez stronę dokonana z uchybieniem terminu. W sprawie zachodzi niniejsza sytuacja. Zgodnie z przepisem art. 177 § 1 p.p.s.a skargę kasacyjna wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. E. W. wyrok wraz uzasadnieniem otrzymała w dniu 7.11.2008r., z czego wynika, że termin na wniesienie skargi kasacyjnej upłynął w dniu 8.12.2008r. Wniesienie skargi kasacyjnej dopiero w dniu 20.02.2009r. uzasadnia twierdzenie, że wniesienie jej zostało dokonanie z uchybieniem terminu ustawowego. Co do wniosku o przywrócenie terminu - ustawa wskazuje warunki, jakie strona musi spełnić, by wniosek o przywrócenie terminu został przez sąd uwzględniony. Chodzi tu w szczególności o przewidziany w art. 87 §1 cyt. ustawy wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w określonym ustawą terminie, tj. w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i przewidziany w art. 87 § 4 wymóg dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie. Odnosi się ta regulacja również do działań pełnomocnika. Przesłanki te mają charakter formalny, których spełnienie warunkuje w ogóle rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu warunki formalne wniosku zostały w sprawie spełnione, przy czym rozpoznając przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu wziąć należy pod uwagę specyfikę postępowania sądowoadministarcyjnego związanego z ustanowieniem dla strony pełnomocnika profesjonalnego z urzędu po wydaniu wyroku. Generalnie, wniosek taki złożony po wydaniu wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, niemniej jednak okoliczności ustanowienia takiego pełnomocnika, a przede wszystkim udzielenie mu pełnomocnictwa już po terminie na wniesienie skargi kasacyjnej może być jedną z podstaw wniosku o przywrócenie terminu na wniesienie skargi kasacyjnej. Sąd podziela przy tym pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19.03.2008r. II FZ 105/07, że nie jest prawidłowa taka praktyka, kiedy osobie przyznaje się pomoc prawną w postaci profesjonalnego pełnomocnika, a następnie uniemożliwia się jej skorzystanie z tej pomocy. Wracając do warunków formalnych wniosku – termin 7 – dniowy na wniesienie wniosku od ustania przyczyny uchybienia odnieść należy w sprawie do działań pełnomocnika. Uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem. Przyjęcie poglądu odmiennego, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi kasacyjnej ustaje w dniu, w którym pełnomocnik z urzędu dowiedział się o jego ustanowieniu, praktycznie uniemożliwia mu dochowanie terminu wskazanego w art. 86 § 1 p.p.s.a. Rzeczywista możliwość wniesienia skargi kasacyjnej powstała zatem w dniu udzielenia przez E. W. pełnomocnictwa tj. w dniu 16.02.2009r. wniesienie wniosku w dniu 20.02.2009r. oznacza, że w/w 7 – dniowy termin został w sprawie zachowany, a do wniosku załączono skargę kasacyjną, co spełnia warunek 87 § 4 p.p.s.a . Przechodząc do kwestii braku winy - jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, zważyć należy, że polega ona na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. postanowienie NSA z 21 lutego 2005 r. sygn. Fz 713/04). Wskazuje się przy tym, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W niedochowaniu terminu nie można upatrywać winy skarżącej, gdyż pozostawała w usprawiedliwionym oczekiwaniu co do skuteczności czynności podejmowanych przez przyznanego mu - w ramach pomocy prawnej - z urzędu pełnomocnika. Co do pełnomocnika – w ocenie Sądu podjął on czynności procesowe, do których zobowiązuje go ustawa z 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058) skutecznie i bez zbędnej zwłoki, biorąc pod uwagę, że skarga kasacyjna została sporządzona w ciągu czterech dni od dnia otrzymania pełnomocnictwa od skarżącej, wobec czego nie można w jego działaniu upatrywać winy w znaczeniu przyjętym przez art. 86 p.p.s.a Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 3 p.p.s.a przywrócił E. W. termin na wniesienie skargi kasacyjnej.