III SA/Kr 805/11

PostanowienieWSA w Krakowie2011-10-19

Skład orzekający: Dorota Dąbek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pisemne zawiadomienie wnioskodawcy o negatywnym wyniku wstępnej weryfikacji wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobu gminy, zgodnie z uchwałą rady gminy, stanowi akt z zakresu administracji publicznej podlegający kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Pisemne zawiadomienie wnioskodawcy o negatywnym wyniku wstępnej weryfikacji wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobu gminy, dokonane w oparciu o uchwałę rady gminy, stanowi akt z zakresu administracji publicznej, który dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego. Tym samym, droga sądowoadministracyjna jest dopuszczalna w takiej sprawie. Jednakże, wniesienie skargi na taki akt powinno być poprzedzone wezwaniem organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 52 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
K. B. złożyła wniosek o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobu Gminy. Prezydent Miasta pismem z dnia 26 czerwca 2009r. odmówił przyznania lokalu, uznając, że skarżąca otrzymała już pomoc mieszkaniową. K. B. wniosła skargę na tę decyzję. Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, twierdząc, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd wezwał skarżącą do wykazania, że poprzedziła skargę wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, czego skarżąca nie uczyniła.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 19 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na akt Prezydenta Miasta z dnia 26 czerwca 2009r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu z zasobów Gminy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 czerwca 2009r. Nr [...] Prezydent Miasta poinformował K. B., iż jej wniosek o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego Gminy został rozpatrzony negatywnie. Organ wyjaśnił, iż w dniu 30 września 2002r. K. B. została zakwalifikowana przez Gminę do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego Nr [...] przy ul. B w A w zasobach Towarzystwa Budownictwa Społecznego [...]. Organ stwierdził więc, iż skoro K. B. otrzymała już pomoc mieszkaniową od Gminy poprzez zakwalifikowanie jej wraz z synem do zawarcia umowy najmu w/w lokalu mieszkalnego, to jej wniosek należy rozpatrzyć negatywnie. Pismem z dnia 22 lipca 2009r. K. B. wniosła skargę na powyższy akt Prezydenta Miasta z dnia 26 czerwca 2009r. Nr [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie. Zdaniem organu, skarga podlega odrzuceniu, gdyż sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Pismem z dnia 22 lipca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał K. B. o wykazanie – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – że poprzedziła wniesienie skargi wezwaniem Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 lipca 2011r. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowych zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.) rada gminy określa zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Obowiązująca w A uchwała Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy przewiduje w § 20 wstępną weryfikację wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego. Wstępna weryfikacja polega na stwierdzeniu czy wnioskodawca spełnia kryteria określone niniejszą uchwałą. Jeżeli wynik wstępnej weryfikacji jest negatywny, wnioskodawca nie uczestniczy w dalszych etapach postępowania i jest o tym fakcie pisemnie zawiadamiany. To organ dokonując tej weryfikacji w sposób samodzielny, jednostronny, władczy, ocenia, czy wnioskodawca spełnia przesłanki określone w uchwale, czy też ich nie spełnia. W przypadku sporu powstałego pomiędzy organem, a wnioskodawcą na tle oceny czy spełnione są przesłanki określone w uchwale, kwestia ta może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu, pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że nie spełnia przesłanek określonych w uchwale stanowi akt z zakresu administracji publicznej, który dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Tym samym, wbrew twierdzeniom organu, droga sądowoadministracyjna jest w niniejszej sprawie dopuszczalna. Sąd zwraca jednak uwagę, iż wniesienie skargi na zaskarżony w niniejszej sprawie akt Prezydenta Miasta powinno być, zgodnie z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), poprzedzone wezwaniem organu na piśmie, w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że skarżąca nie poprzedziła skargi wezwaniem organu do usunięcie naruszenia prawa jak wymaga tego w/w przepis prawa. W aktach sprawy brak jest bowiem jakiegokolwiek pisma skarżącej, które mogłoby być uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 22 lipca 2011r. skarżąca została wezwana do wykazania, że poprzedziła skargę wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jednak nie udzieliła żadnej odpowiedzi na to pismo. Należy zatem uznać, iż skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, a tym samym nie zachowała trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne, uznając za "inną przyczynę", o której mowa w tym przepisie, wniesienie skargi bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło