III SA/Kr 806/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Przedszkola Samorządowego w K. z dnia 14 czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia dziecka do przedszkola postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 12 lipca 2017 r. E. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Przedszkola Samorządowego w K. z dnia 14 czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia dziecka do przedszkola. Następnie, pismem z dnia 24 lipca 2017 r. skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przyczyny wskazujące na chęć obejścia prawa przez skarżącą na skutek cofnięcia skargi albo też utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Tym samym nie zachodzą okoliczności które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe należało umorzyć. W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 161 § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji. W przypadku cofnięcia skargi Sąd z urzędu zwraca stronie cofającej skargę uiszczony przez nią wpis. W tej sprawie Sąd o zwrocie wpisu orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i 232 § 2 P.p.s.a.