III SA/Kr 808/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Dorota Dąbek (spr.) Protokolant Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Powiatowego Rzecznika Konsumentów w Wadowicach na uchwałę - oświadczenie Rady Miejskiej w Andrychowie z dnia 25 maja 2006 r. Nr 6 w przedmiocie odrzucenia wniosku postanawia skargę odrzucić Skargą datowaną dnia 14 czerwca 2006r. Powiatowy Rzecznik Konsumentów w Wadowicach zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchwałę - Oświadczenie nr 6 Rady Miejskiej w Andrychowie z dnia 25 maja 2006r. w sprawie odrzucenia wniosku Powiatowego rzecznika Konsumentów w Wadowicach w sprawie zmiany, względnie uchylenia uchwały Rady Miejskiej w Andrychowie nr XXXVII-351-05 z dnia 27 października 2005r. w sprawie ustalenia zasad sprzedaży lokali mieszkalnych położonych w Domach Nauczyciela, stanowiących własność Gminy Andrychów. W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonego oświadczenia nr 6 i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu powołano, że skarżący działając na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów złożył do Rady Miejskiej w Andrychowie wniosek w sprawie stanowienia i zmiany przepisów prawa miejscowego w zakresie ochrony interesów konsumentów, którego celem było spowodowanie zmiany w treści uchwały Rady Miejskiej w Andrychowie nr XXXVII-351-05 z dnia 27 października 2005r. w sprawie ustalenia zasad sprzedaży lokali mieszkalnych położonych w Domach Nauczyciela, stanowiących własność Gminy Andrychów, albowiem narusza ona prawa i interesy najemców w domach nauczyciela.. Jednakże Przewodniczący Rady Miejskiej w Andrychowie pismem z 30 maja 2006r. przesłał skarżącemu Oświadczenie nr 6 Rady Miejskiej w Andrychowie z 25 maja 2006r., która odrzuciła ten wniosek. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Andrychowie wniosła o oddalenie skargi. Podniesiono, że zaskarżona uchwała nie stanowi jakichkolwiek nowych zasad, a jedynie wyraża wolę utrzymania swoich postanowień zawartych w uchwale z dnia 27 października 2005r. Merytorycznie ustosunkowano się też do zarzutów podnoszonych przez skarżącego wobec uchwały z dnia 27 października 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na uchwałę - oświadczenie nr 6 Rady Miejskiej w Andrychowie. Zaskarżone niniejszą skargą Oświadczenie jest w istocie odpowiedzią udzieloną Powiatowemu Rzecznikowi Konsumentów na jego wniosek z dnia 20 kwietnia 2006r. złożony w trybie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. z 2005, nr 244, poz. 2080). Przepis ten przykładowo wymienia zadania rzecznika konsumentów wskazując m.in., że należy do nich składanie wniosków w sprawie stanowienia i zmiany przepisów prawa miejscowego w zakresie ochrony interesów konsumentów. Z przepisu tego wynika zatem kompetencja rzecznika do składania wniosków zmierzających do zainicjowania postępowania legislacyjnego przez organy tworzące prawo miejscowe. W ustawie nie ma jednak dalszych regulacji dotyczących skutków tego wniosku i ewentualnej procedury postępowania w przypadku braku jego realizacji. Przyjąć zatem w tym zakresie należy obowiązywanie zasad ogólnych, a mianowicie że wnioski tego rodzaju mają charakter niewiążący zobowiązując radę jedynie do ich przeanalizowania i rozważenia wnioskowanych rozwiązań. Zaskarżone Oświadczenie jest właśnie odpowiedzią Rady na taki wniosek, odmawiającą jego uwzględnienia. Ponieważ zaś z regulacji omawianej ustawy szczególnej nie wynika żadna specjalna procedura postępowania w przypadku udzielania takiej odpowiedzi ani możliwości jej zaskarżenia do sądu, zastosowanie znaleźć muszą zasady ogólne. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art.3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, inne akty lub czynności podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej oraz akty nadzoru nad działalnością organów j.s.t. Przedmiotowe Oświadczenie będące odpowiedzią na wniosek legislacyjny rzecznika konsumentów pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ono bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowane jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Zaskarżone zarządzenie nie jest również aktem prawa miejscowego ani też "innym aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej". Zaskarżone Oświadczenie nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego. Jak z powyższego wynika, brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi w przedmiocie uchylenia zaskarżonego Oświadczenia przez sąd administracyjny. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżony w niniejszej sprawie akt nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art.3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.