III SA/Kr 809/11

PostanowienieWSA w Krakowie2011-07-15

Skład orzekający: Dorota Dąbek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na pismo organu odmawiające przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów gminy, które nie zostało poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na pismo organu odmawiające przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów gminy, które nie zostało poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, jest niedopuszczalna. Brak wyczerpania środków zaskarżenia stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobów komunalnych. Prezydent Miasta pismem z dnia 23 października 2009 r. poinformował, że skarżący nie jest osobą uprawnioną. Skarżący wniósł skargę na odmowę przyznania lokalu. Organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. U. na akt Prezydenta Miasta z dnia 23 października 2009r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia: odrzucić skargę. W dniu 14 października 2009r. do Urzędu Miasta wpłynął wniosek P. U. o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobów komunalnych miasta. Pismem z dnia 23 października 2009r. Nr [...] Prezydent Miasta poinformował P. U., iż nie jest osobą uprawnioną do ubiegania się o pomoc mieszkaniową z zasobów Gminy. Zostało ono doręczone P. U. w dniu 5 stycznia 2010r. Pismem z dnia 14 grudnia 2009r. P. U. zwrócił się do Urzędu Miasta z zapytaniem, czy został wpisany na listę osób oczekujących na lokal mieszkalny. W odpowiedzi Prezydent Miasta przesłał pismo z dnia 11 stycznia 2010r. Nr [...], w którym podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 23 października 2009r. i stwierdził, że P. U. nie jest osobą uprawnioną do ubiegania się o pomoc mieszkaniową z zasobów Gminy. Pismem z dnia 11 stycznia 2010r. (nadanym w dniu 12 stycznia 2010r.) P. U. wniósł skargę na odmowę przyznania mu lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, gdyż skarżący nie poprzedził jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, względnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: W pierwszej kolejności Sąd pragnie zauważyć, iż przedmiotem skargi P. U. jest pismo Prezydenta Miasta z dnia 23 października 2009r. Nr [...], a nie pismo z dnia 11 stycznia 2010r. Nr [...]. Wynika to z zestawienia dat poszczególnych pism stron oraz dat ich doręczenia. I tak, pismo z dnia 23 października 2009r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 stycznia 2010r. Natomiast w dniu 12 stycznia 2010r. została nadana skarga P. U. z dnia 11 stycznia 2010r. na odmowę przyznania mu lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. Oznacza to, zdaniem Sądu, że P. U. nie mógł zaskarżyć pisma Prezydenta Miasta z dnia 11 stycznia 2010r., gdyż jest ono datowane na ten sam dzień co skarga, a więc w momencie jej pisania skarżący nie znał jeszcze treści pisma organu z dnia 11 stycznia 2010r. Należy również wskazać, iż na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowych zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.) rada gminy określa zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Obowiązująca w A uchwała Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy przewiduje w § 20 wstępną weryfikację wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego. Wstępna weryfikacja polega na stwierdzeniu czy wnioskodawca spełnia kryteria określone niniejszą uchwałą. Jeżeli wynik wstępnej weryfikacji jest negatywny, wnioskodawca nie uczestniczy w dalszych etapach postępowania i jest o tym fakcie pisemnie zawiadamiany. To organ dokonując tej weryfikacji w sposób samodzielny, jednostronny, władczy, ocenia, czy wnioskodawca spełnia przesłanki określone w uchwale, czy też ich nie spełnia. W przypadku sporu powstałego pomiędzy organem, a wnioskodawcą na tle oceny czy spełnione są przesłanki określone w uchwale, kwestia ta może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu, pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że nie spełnia przesłanek określonych w uchwale stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Wniesienie skargi na taką czynność Prezydenta Miasta powinno być, zgodnie z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), poprzedzone wezwaniem organu na piśmie, w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że skarżący nie poprzedził skargi wezwaniem organu do usunięcie naruszenia prawa jak wymaga tego w/w przepis prawa. W aktach sprawy znajduje się wprawdzie pismo skarżącego z dnia 14 grudnia 2009r., ale nie można go uznać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, gdyż wpłynęło ono do organu w dniu 18 grudnia 2009r. (data prezentaty Urzędu Miasta), a więc przed doręczeniem skarżącemu zaskarżonego pisma Prezydenta Miasta z dnia 23 października 2009r. (tj. 5 stycznia 2010r.). Należy zatem uznać, iż skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, a tym samym nie zachował trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne, uznając za "inną przyczynę", o której mowa w tym przepisie, wniesienie skargi bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło