III SA/Kr 812/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lipca 2024 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 września 2023 r., nr 1935/2023 w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek postanawia: odrzucić skargę Decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 5 września 2023 r., odmówiono skarżącemu M. J. umorzenia należności z tytułu składek. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu 13 września 2023 r. W dniu 22 września 2023 r., skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek min. o wyznaczenie adwokata z urzędu. Postanowieniem z 29 stycznia 2024 r., sygn. akt I SPP/Kr 242/23 Sąd ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. W dniu 22 marca 2024 r., wpłynęło do Sądu pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie, w którym zawiadomiono, że jako pełnomocnika z urzędu dla skarżącego wyznaczono adwokat M. S. W dniu 20 kwietnia 2024 r. (data pieczęci nadania w placówce pocztowej) ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł, za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę na wskazane wyżej rozstrzygnięcie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 5 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, jako wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z przekazanych Sądowi wraz ze skargą akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja, została skutecznie doręczona skarżącemu 13 września 2023 r. (potwierdzenie odbioru – k. 41 akt adm.). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na powyższe rozstrzygnięcie upływał zatem 13 października 2023 r. Tymczasem skarga została w niniejszej sprawie wniesiona do Sądu dopiero 20 kwietnia 2024 r. (vide k. 18 akt sądowych), a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Bez wpływu na ocenę zachowania przedmiotowego terminu pozostaje natomiast okoliczność, że skargę tę w imieniu skarżącego wniósł pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu przed wszczęciem postępowania sądowego, który o wyznaczeniu go adwokatem skarżącego został zawiadomiony – jak wynika z akt sprawy – już po upływie terminu do wniesienia skargi (tj. z pisma ORA w Krakowie z 12 marca 2024 r. – k. 57 akt I SPP/Kr 242/23). Okoliczność złożenia przez skarżącego, w terminie do wniesienia skargi, wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu (co dopuszcza przepis art. 243 § 1 p.p.s.a.), nie ma bowiem – w świetle dyspozycji art. 53 p.p.s.a. – wpływu na bieg i upływ terminu do wniesienia skargi w sytuacji, gdy doszło do skutecznego doręczenia stronie decyzji. W tym kontekście należy zauważyć, że przepis art. 53 p.p.s.a. nie zawiera regulacji analogicznej do przepisu art. 177 p.p.s.a., który określając termin do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, w razie ustanowienia dla strony pełnomocnika z urzędu już po wydaniu takiego orzeczenia, początek biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wiąże z dniem zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu. Artykuł 53 p.p.s.a. w zakresie, w jakim odnosi się do decyzji administracyjnych, początek biegu terminu do wniesienia skargi bezwzględnie natomiast wiąże z dniem doręczenia decyzji skarżącemu (por. postanowienie NSA z 21 stycznia 2021 r., sygn. akt II OZ 2/21). Jeżeli więc strona – po doręczeniu jej decyzji będącej następnie przedmiotem skargi – zwróci się do Sądu z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, odstępując przy tym od samodzielnego sporządzenia i wniesienia skargi na tę decyzję, a okres realizacji tego wniosku przekroczy długość terminu do wniesienia skargi - wyznaczony pełnomocnik, wnosząc skargę w imieniu strony już po upływie terminu, zmuszony jest jednocześnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, od uwzględnienia którego uzależnione będzie nadanie skardze dalszego biegu. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego - wnosząc skargę w takich właśnie okolicznościach - nie zawarł jednak w treści skargi wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.