III SA/Kr 818/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Bożenna Blitek (spr) Sędziowie NSA Piotr Lechowski NSA Krystyna Kutzner Protokolant Katarzyna Dydaś po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2008 r. sprawy ze skargi R. W. na orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za niezdolnego do służby wojskowej - s k a r g ę o d d a l a - I. Orzeczeniem z dnia [...] Nr [...] w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska rozpoznała u R. W. "okresową hiperbilirubinemię" według § 44 p.10 "Wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia takiej służby poza granicami państwa" stanowiącego Załącznik nr 2 do Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595 z późn. zm.) zaliczając badanego do kategorii zdolności do służby wojskowej "Z" - zdolny do służby poza granicami państwa (PKW Kosowo). Jak wynika z akt - rozpoznania dokonano po przeprowadzeniu badań w dniach: 01.09.2006r., 05.09.2006r., 06.09.2006r., 07.09.2006r., 08.09.2006r., w wyniku których stwierdzono przekroczenie zakresu badań referencyjnych bilirubiny całkowitej (TBIL) w każdym badaniu. Orzeczenie nie zostało zaskarżone. II. Po przeprowadzeniu kolejnych badań u R. W. w dniach: 27.03.2007r., 05.04.2007r. i 10.04.2007r., w wyniku których stwierdzono przekroczenie zakresu badań referencyjnych bilirubiny całkowitej (TBIL) w każdym badaniu - organ I instancji - Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia [...] Nr [...] rozpoznała u R. W. m.in.: Zespół Gilberta zaliczając to rozpoznanie do § 44 pkt 11 "Wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia takiej służby poza granicami państwa" stanowiącego Załącznik nr 2 do Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595 z późn. zm.) zaliczając badanego do kategorii zdolności do służby wojskowej "D" - niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju. Z orzeczeniem tym nie zgodził się R. W., który w odwołaniu z dnia 18 kwietnia 2007r. wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez rozpoznanie okresowej hiperbilirubinemi podnosząc, że schorzenie pod nazwą Zespół Gilberta nie występowało u niego przed rozpoczęciem odbywania służby wojskowej. Odwołujący się podniósł, że gdyby rozpoznanie tego schorzenia uznano za prawidłowe, to powinno zostać uznane za pozostające w związku ze służbą wojskową, nie mniej uznał on, iż powinien zostać uznany za zdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju. W wyniku rozpatrzenia tego odwołania organ II instancji - Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia [...] Nr [...] utrzymała ustaloną przez organ I instancji kwalifikację orzeczniczą w stosunku do R. W. - kategorię D - niezdolny do służby wojskowej w czasie pokoju potwierdzając rozpoznane schorzenie u odwołującego się jako "Zespół Gilberta" zaliczając to rozpoznanie do § 44 pkt 11 "Wykazu". Jako podstawę prawną wskazano Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595 z późn. zm.) wraz z Załącznikiem stanowiącym "wykaz chorób i ułomności". Na uzasadnienie orzeczenia podano, że badania laboratoryjne wykonane w trybie odwoławczym - badania wskaźników wydolności wątroby (bilirubina całkowita) - wykazały przekroczenie dopuszczalnych norm i wskazało na istnienie przewlekłej hiperbilirubinemi w przebiegu Zespołu Gilberta, która zgodnie z obowiązującymi przepisami powoduje niezdolność do czynnej służby wojskowej. Wyjaśniono, że schorzenie to nie pozostaje w związku ze służbą wojskową, gdyż jest spowodowane wrodzonym defektem enzymatycznym, który ujawnia się zazwyczaj u młodych osób, a Zespół Gilberta to synonim hiperbilirubinemi młodzieńczej. Z orzeczeniem tym nie zgodził się R. W., który w skardze z dnia 16 sierpnia 2007r. wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia w zakresie stwierdzenia u niego niezdolności do czynnej służby wojskowej przez przyjęcie rozpoznania u niego schorzenia określonego jako Zespołu Gilberta zamiast okresowej hiperbilirubinemi. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 7, ar. 77 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego, niewskazanie w uzasadnieniu dlaczego nie uznano faktów podnoszonych przez niego w odwołaniu oraz błędne przyjęcie, iż u skarżącego występuje Zespół Gilberta. Skarżący podniósł również zarzut naruszenia przez organ II instancji przepisów prawa materialnego poprzez niezastosowanie § 23 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, tj. nieprzeprowadzenie specjalistycznych badań celem ustalenia jego rzeczywistego stanu zdrowia. W szczególności skarżący wskazał, iż orzeczeniem z dnia [...] został uznany za zdolnego do pełnienia służby wojskowej poza granicami państwa, pomimo występowania okresowej hiperbilirubinemi, a nadto zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu, że brak w nim wyjaśnienia, dlaczego organ II instancji nie wziął pod uwagę twierdzeń zawartych w odwołaniu, iż powyższe schorzenie nie zostało stwierdzone wcześniej u skarżącego, a zatem jego powstanie musi wiązać się z okresem odbywania służby. Zdaniem skarżącego, jeżeli nawet na podstawie badań przeprowadzonych w postępowaniu przed organem I instancji, jak i postępowaniu odwoławczym specjaliści są w stanie stwierdzić występowanie schorzenia i wykluczyć możliwość powstania tej choroby dopiero w okresie odbywania służby, to takie ustalenia powinny znaleźć szczegółowe, wyczerpujące i logiczne wyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a zatem stwierdzenie, iż schorzenie nie pozostaje w związku ze służbą wojskową, gdyż jest spowodowane wrodzonym defektem enzymatycznym, który ujawnia się zazwyczaj u młodych ludzi nie spełnia dyspozycji art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący podniósł, iż Zespół Gilberta nie jest chorobą do końca rozpoznaną, w szczególności występują krańcowo odmienne opinie zarówno co do dziedziczności choroby, jak i jej wrodzonego charakteru. Brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego - według skarżącego - przejawia się w nie przeprowadzeniu wszystkich badań z biopsją włącznie tak, aby jednoznacznie stwierdzić występowanie u niego tego schorzenia. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z obowiązującymi przepisami orzekanie o zdolności do czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba nadterminowa wynika z rozstrzygnięcia, czy stwierdzone u orzekanego ułomności powodują niezdolność do czynnej służby wojskowej. W przedmiotowej sprawie wszystkie przeprowadzone badania wykazały istotne przekroczenie ustalonych norm poziomu bilirubiny we krwi, co jednoznacznie świadczy o hiperbilirubinemi. Fakt, iż zarówno w postępowaniu przed Terenową Wojskową Komisją Lekarską jak i Rejonową Wojskową Komisją Lekarską, ale także w trakcie oceny zdolności do służby poza granicami państwa w 2006 roku występowała u skarżącego hiperbilirubinemia jednoznacznie dowodzi, iż jest zjawiskiem utrwalonym, przewlekłym i nie daje możliwości postawienia innego rozpoznania niż przewlekła hiperbilirubinemia. Przewlekła hiperbilirubinemia nawet bez innych cech nieprawidłowej funkcji wątroby, pomimo iż nie daje subiektywnych dolegliwości to zgodnie z obowiązującymi przepisami nakazuje kwalifikację według § 44 pkt 11, gdzie ustawodawca przewidział kat. "D"- niezdolny do czynnej służby wojskowej. Analizując całość dokumentacji Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska stwierdziła, że w trakcie postępowania orzeczniczego dotyczącego oceny zdolności do służby poza granicami państwa (orzeczenie z dnia [...]) nieprawidłowo określono ułomność skarżącego jako - okresowa hiperbilirubinemia, gdyż także w tamtym czasie wszystkie badania przekraczały ustalone normy poziomu bilirubiny we krwi. Podniesiono, iż ustawodawca nie określa czy przewlekła hiperbilirubinemia ma być utożsamiana z Zespołem Gilberta, lecz sam fakt jej występowania decyduje o niezdolności do czynnej służby wojskowej. Zatem twierdzenie, że nie przeprowadzono wszystkich niezbędnych badań jest nieuzasadnione. Z tego też względu biopsja wątroby jest zbędna, a wręcz mogłaby być szkodliwa dla zdrowia skarżącego, gdyż jest badaniem inwazyjnym, mogącym wywołać powikłania. Organ uznał wniosek skarżącego o określenie stanu występującego u niego schorzenia jako okresowej hiperbilirubinemi jako niemożliwy do zrealizowania, gdyż wszystkie dotychczasowe badania wykazały przekroczenie norm poziomu bilirubiny we krwi. Przesłanka okresowości nie znajduje zatem uzasadnienia faktycznego. W piśmie z dnia 7 listopada 2007r. skarżący wskazał, iż stwierdzenie przewlekłej hiperbilirubinemi powinno być poprzedzone przeprowadzeniem okresowego cyklu badań, które pozwoliłyby na potwierdzenie jej przewlekłego charakteru. Na rozprawie w dniu 19 listopada 2007r. Sąd zobowiązał Rejonową Wojskową Komisję Lekarską do wyjaśnienia, z jakich powodów uznano hiperbilirubinemię występującą u skarżącego za chorobę przewlekłą skoro wcześniej, w nieodległym czasie uznano ją za okresową, a nadto o wyjaśnienie, czym charakteryzuje się Zespół Gilberta, które to określenie występuje w rozpoznaniu medycznym Komisji. Pismem z dnia [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wyjaśniła, że termin "przewlekły" w piśmiennictwie medycznym najczęściej odnosi się do okresu kilku miesięcy. Bez wątpienia zasadne jest stwierdzenie, iż schorzenie jest przewlekłe, jeśli jego przebieg jest wieloletni lub kilkuletni. Wątpliwości mogą się pojawiać w przypadku po raz pierwszy rozpoznanego schorzenia w przebiegu kilku miesięcznym, jak w rozpatrywanym przypadku. Zgodnie z obowiązującą wiedzą medyczną przesłanką do stwierdzenia przewlekłości schorzenia jest przede wszystkim utrzymywanie się zmian chorobowych pomimo leczenia przez okres kilku miesięcy. Ramy czasowe stanowią jedynie umowną granicę. Uznaje się jednak, iż okres 3 miesięcy stanowi granicę, po której utrzymujące się zmiany (lub ułomności) należy traktować jako przewlekłe. W przedmiotowej sprawie przesłanką do uznania hiperbilirubinemi jako przewlekłej był okres 9 miesięcy. Komisja wyjaśniła ponadto, że Zespół Gilberta (synonim łagodnej hiperbilirubinemi młodzieńczej) jest schorzeniem genetycznie uwarunkowanym, powodującym zwiększenie poziomu bilirubiny - organicznego związku chemicznego powstałego w wyniku rozpadu hemu uwolnionego wcześniej z hemoglobiny w śledzionie, wątrobie, szpiku kostnym w procesie niszczenia czerwonych ciałek krwi. Jest to schorzenie o łagodnym przebiegu najczęściej przebiegające bezobjawowo. Przy istotnie podwyższonym poziomie bilirubiny (( 70 (mol/l) powodującym odkładanie się bilirubiny w tkankach i zażółceniem powłok skórnych i białkówek oczu. Objawy choroby nasilają się podczas głodzenia, stresu, wysiłku fizycznego. Najczęściej do wykrycia schorzenia dochodzi przypadkowo przy badaniach krwi z określeniem poziomu bilirubiny. Schorzenie nie wymaga leczenia ani określonej diety, jakkolwiek ze względu na wpływ głodzenia i stresu na nasilenie objawów, zajmuje istotne znaczenie w przepisach określających zdolność do czynnej służby wojskowej oraz służby poza granicami państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do treści art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) Kodeks postępowania administracyjnego (K.p.a.) organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004r. Nr 241 poz. 2416 z późn. zm.) orzekanie o zdolności do czynnej służby wojskowej leży w gestii wojskowych komisji lekarskich: "Art. 29. 1. Wojskowe komisje lekarskie są właściwe do orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej: 2) żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową;" Natomiast tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich w sprawach dotyczących orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595 z późn. zm.) wydanym na podstawie art. 30a ust. 4 i ust. 5 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z § 14 tego Rozporządzenia: "§ 14. Orzeczenie o zdolności do czynnej służby wojskowej, o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej poza granicami państwa, o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach wojsk i służb oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych i funkcjach wojskowych, a także o związku choroby lub ułomności z czynną służbą wojskową wojskowe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby - także obserwacji szpitalnej, dokumentacji medycznej oraz informacji i dokumentów, o których mowa w § 6, wykorzystując w szczególności: 1) opinię służbowo-lekarską uwzględniającą historię choroby, przebieg leczenia i jego wyniki oraz czynniki ryzyka na stanowisku służbowym zajmowanym przez żołnierza niezawodowego lub pełnionej przez niego funkcji wojskowej; 2) historie leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego; 3) wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby; 4) książeczkę zdrowia żołnierza niezawodowego; 5) informacje zawarte w pisemnym oświadczeniu żołnierza niezawodowego". W niniejszej sprawie - zdaniem Sądu - należy stwierdzić, iż że nie budzi wątpliwości rozpoznanie występującego u skarżącego R. W. schorzenia jako hiperbilirubinemi, albowiem - jak wynika z akt - we wszystkich badaniach poziomu bilirubuny przeprowadzonych w latach 2006 - 2007 stwierdzono jednoznacznie przekroczenie zakresu badań referencyjnych bilirubiny całkowitej (TBIL). Wobec treści Załącznika Nr 2 do wyżej wymienionego Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. istotne znaczenie w sprawie ma rozpoznanie tego schorzenia jako "okresowej hiperbilirubinemi bez innych cech nieprawidłowej funkcji wątroby" oznaczonej pod pozycją 44 pkt 10 Wykazu albo jako "przewlekłej hiperbilirubinemi bez innych cech nieprawidłowej funkcji wątroby" oznaczonej pod pozycją 44 pkt 11 Wykazu albo jako "przewlekłej hiperbilirubinemi bez innych cech nieprawidłowej funkcji wątroby" oznaczonej pod pozycją 44 pkt 11 Wykazu. Należy zwrócić uwagę na to, że rozpoznanie u R. W. schorzenia jako "okresowej hiperbilirubinemi bez innych cech nieprawidłowej funkcji wątroby" oznaczonej pod pozycją 44 pkt 10 Wykazu powoduje i spowodowało w przeszłości zaliczenie go do kategorii "Z" jako zdolnego do służby poza granicami państwa albowiem zgodnie z pozycją 44 pkt 10 Wykazu kwalifikuje się do kategorii A (zdolny do służby wojskowej) m.in. poborowych i oficerów rezerwy wymienionych w Grupie I i II (kolumny czarta i piąta wykazu), do kategorii N/Z (niezdolny/zdolny) kandydatów do służby wymienionych w Grupie III (kolumna szósta wykazu), a do kategorii Z/N m.in. kandydatów do służby poza granicami państwa wymienionych w Grupie IV (kolumna siódma wykazu), przy czym zgodnie z opisem do pozycji pkt 10: "Kandydatów do służby w zasięgu działania promieniowania mikrofalowego należy kwalifikować jako niezdolnych. Kandydatów do służby poza granicami państwa należy oceniać w zależności od specyfiki klimatyczno-geograficznej oraz sanitarno-epidemiologicznej rejonu, w której pełnić będą tę służbę." Natomiast - zgodnie z obowiązującymi przepisami - w przypadku rozpoznania schorzenia jako "przewlekłej hiperbilirubinemi bez innych cech nieprawidłowej funkcji wątroby" oznaczonej pod pozycją 44 pkt 11 Wykazu powoduje zaliczenie badanego jako niezdolnego do służby wojskowej, tj. do kategorii D (niezdolny) m.in. poborowych i oficerów rezerwy wymienionych w Grupie I i II (kolumny czwarta i piąta wykazu) i do kategorii N zarówno kandydatów do służby wymienionych w Grupie III (kolumna szósta wykazu), jak i m.in. kandydatów do służby poza granicami państwa wymienionych w Grupie IV (kolumna siódma wykazu). Jak wynika ze znajdujących się w aktach wyników badań krwi R. W., podwyższony poziom bilirubiny stwierdzono u niego po raz pierwszy we wrześniu 2006r. i wszystkie kolejne badania przeprowadzone w toku toczącego się postępowania administracyjnego dały podobne wyniki. Zdaniem Sądu - ma rację organ odwoławczy uznając, że mając na uwadze długi okres, w jakim wykonywano te badania, bo od wrzesień 2006 roku do maja 2007 roku, należy uznać, że stwierdzone u skarżącego schorzenie ma charakter przewlekły. Ma również rację organ odwoławczy podnosząc, iż brak było podstaw do stwierdzenia u skarżącego kiedykolwiek bilirubinemii okresowej, a to wobec braku jakiegokolwiek wyniku poziomu bilirubiny w granicach normy. W tej sytuacji - zdaniem Sądu - prawidłowym jest rozpoznanie u skarżącego "przewlekłej hiperbilirubinemi bez innych cech nieprawidłowej funkcji wątroby" oznaczonej pod pozycją 44 pkt 11 Wykazu, co powoduje zaliczenie badanego jako niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju, tj. do kategorii D. Bez większego znaczenia dla tego faktu pozostaje kwestia nazewnictwa, a w szczególności, czy ujawnione u badanego schorzenie można nazwać "Zespołem Gilberta", albowiem to nie ujawnienie "Zespołu Gilberta" będącego - jak stwierdził to organ - synonimem hiperbilirubinemi młodzieńczej powoduje zaliczenie skarżącego do kategorii D - jako niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju, ale fakt stwierdzonej "przewlekłej hiperbilirubinemi", które to schorzenie uwidocznione w pozycji 44 pkt 11 "Wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej oraz do pełnienia takiej służby poza granicami państwa" stanowiącego Załącznik nr 2 do Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595 z późn. zm.) powoduje prawidłowe zaliczenie skarżącego do kategorii D. Organ odwoławczy - zdaniem Sądu - nie naruszył przepisów art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, albowiem dokładnie wyjaśnił stan sprawy, zebrał pełny materiał w postępowaniu i w sposób wyczerpujący go rozpatrzył. W szczególności należy stwierdzić, iż organy I i II instancji ustaliły stan faktyczny na podstawie aktualnych wyników badań skarżącego, przy czym organ I instancji przed wydaniem decyzji skierował skarżącego do Szpitala Wojskowego w celu przeprowadzenia badań i konsultacji specjalistycznych, a organ II instancji - do Wojskowego Szpitala Klinicznego na konsultacje na Oddziale Obserwacyjno-Infekcyjnym, na badania laboratoryjne oraz na badania USG jamy brzusznej. W uzasadnieniu decyzji organ ten wskazał fakty i dowody, na których się oparł, a także przytoczył wyjaśnił podstawę prawną swojej decyzji. Z tego względu Sąd nie dopatrzył się zarzuconych przez skarżącego naruszeń. Należy podkreślić, że organy nie naruszyły także § 23 ust. 3 cyt. wyżej Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r, albowiem zgodnie z § 18 ust. 4 tego aktu prawnego, do którego odwołuje się § 23 ust. 3, stwierdzono, że "W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie". Oznacza to, iż ustawodawca pozostawił decyzję, co do konieczności przeprowadzenia dodatkowych badań, ocenie składu orzekającego komisji. Tak więc Komisja nie ma obowiązku przeprowadzania dodatkowych badań, jeżeli nie uzna tego za konieczne. Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zawiera żadnego zarzutu mogącego być uwzględnionym i stwierdził, że organy obu instancji wydając zaskarżone decyzje nie naruszyły prawa - a przeto skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.