III SA/Kr 818/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie : WSA Halina Jakubiec ( spr. ) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skargi S. C. – K. na decyzję Wojewody z dnia 20 maja 2010 r. , Nr : [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz zasiłku dla bezrobotnych - po wznowieniu postępowania s k a r g ę o d d a l a . Decyzją z dnia 20 maja 2019 r. [...] Wojewoda powołując się na przepisy art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanego dalej Kpa, oraz art. 2 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.), a także art. 151 § l pkt 2 Kpa, po rozpatrzeniu odwołań S. C.-K., uchylił decyzje organu pierwszej instancji - Starosty : - z dnia [...] 2010 roku, znak: [...], wydanej po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z [...] roku, znak[...], uchylającej decyzję z [...] 2009 roku, znak: [...], nr decyzji: [....], w części orzekającej o utracie statusu bezrobotnego od 8 stycznia 2009 roku z powodu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego oraz orzekającej jednocześnie o utracie statusu bezrobotnego od 11 grudnia 2009 roku z powodu podjęcia zatrudnienia; - z dnia [...]2010 roku, znak: [...], wydanej po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z [...] 2010 roku, znak: [...], uchylającej decyzję z [...] 2009 roku, znak: [...], nr decyzji: [...], w części orzekającej o utracie zasiłku dla bezrobotnych od 8 stycznia 2009 roku z powodu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego oraz orzekającej jednocześnie o utracie zasiłku dla bezrobotnych od 11 grudnia 2008 roku z powodu podjęcia zatrudnienia; l przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. Decyzja poprzedzona została następującymi ustaleniami stanu faktycznego: Decyzją Starosty z dnia [...] 2008 roku, znak: [...], nr decyzji: [...], przyznano S. C.- K. status osoby bezrobotnej od 2 czerwca 2008 roku. Tą samą decyzją przyznano też prawo do zasiłku dla bezrobotnych od 10 czerwca 2008 roku na okres 12 miesięcy. W dniu 10 grudnia 2008 roku S. C.- K. złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wniosek o ustalenie prawa do świadczenia przedemerytalnego. Decyzją z dnia [...] 2009 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał skarżącemu świadczenie przedemerytalne od 8 stycznia 2009 roku. Z tego względu decyzją z [...] 2009 roku, znak: [...], nr decyzji: [...], Starosta orzekł o utracie przez S. C. – K. statusu osoby bezrobotnej od 8 stycznia 2009 roku oraz o utracie prawa zasiłku od 8 stycznia 2009 roku z powodu nabycia świadczenia przedemerytalnego. W dniu 17 lutego 2010 roku do Powiatowego Urzędu Pracy wpłynęło pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 15 lutego 2010 roku informujące, iż przeprowadzone postępowanie w sprawie rozliczenia świadczenia przedemerytalnego w związku z osiąganiem przychodu wykazało, iż S. C.–K. był zatrudniony w A. od 11 grudnia 2008 roku., dlatego organ rentowy zwrócił się o stwierdzenie czy skarżący w okresie od 10 czerwca 2008 roku do 7 stycznia 2009 roku posiadał prawo do zasiłku. W związku z powyższą informacją Starosta wydał postanowienie z [...] 2010 roku, znak: [...], o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją z [...] 2009 roku, znak: [...], nr decyzji: [...], w części dotyczącej utraty statusu bezrobotnego od 8 stycznia 2009 roku z powodu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, a następnie wydał decyzję z [...] 2010 roku, znak: [...], uchylającą decyzję z [...] 2009 roku, znak: [...], nr decyzji: [...], w części dotyczącej utraty statusu bezrobotnego od 8 stycznia 2009 roku z powodu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, i orzekającą jednocześnie o utracie statusu bezrobotnego od 11 grudnia 2008 roku z powodu podjęcia zatrudnienia. Kolejnym postanowieniem z dnia [...] 2010 roku, znak: [...], wznowiono postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z [...] 2009 roku, znak:[...], nr decyzji: [...], w części dotyczącej utraty zasiłku dla bezrobotnych od 8 stycznia 2009 roku z powodu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego. W wyniku wznowienia postępowania wydana została decyzja z [...] 2010 roku, znak: [...], uchylającą decyzję z [...] 2009 roku, znak: [...], nr decyzji: [...], w części dotyczącej utraty zasiłku dla bezrobotnych od 8 stycznia 2009 roku z powodu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, i orzekającą jednocześnie o utracie zasiłku dla bezrobotnych od 11 grudnia 2008 roku z powodu podjęcia zatrudnienia. Od powyższych decyzji wydanych przez Starostę w wyniku wznowienia postępowania S. C. – K. wniósł odwołania do Wojewody domagając się o uchylenia zaskarżonej decyzji, przywrócenia prawa do świadczenia przedemerytalnego oraz przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Podniósł, że będąc zarejestrowany osoba bezrobotna od 2 czerwca 2008 roku do 9 grudnia 2008 roku , otrzymał w dniu 9 grudnia 2008 r zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy , z którego wynikało, że półroczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych upłynął 9 grudnia 2008r z czego wywnioskował, że od 10 grudnia 2008 roku nie otrzyma już zasiłku i będzie mógł złożyć wniosek o świadczenie przedemerytalne. W dniu 10 grudnia 2008 roku złożył więc w ZUS wniosek o ustalenie prawa do świadczenia przedemerytalnego. W związku z tym, iż został bez środków do życia był zmuszony podjąć pracę, nie wiedząc, że po złożeniu wniosku o ustalenie świadczenia przedemerytalnego będzie musiał informować Urząd Pracy o podjęciu zatrudnienia, tym bardziej. Ponadto w odwołaniu skarżący podniósł, że został poinformowany, iż po złożeniu wniosku w ZUS będzie mógł podjąć zatrudnienie. Rozpatrując odwołania Wojewoda stwierdził , że w związku z tym, iż świadczenie przedemerytalne zostało skarżącemu przyznane dopiero od 8 stycznia 2009 roku, do tego czasu figurował w ewidencji osób bezrobotnych. Status bezrobotnego oraz prawo do zasiłku utracił bowiem mocą decyzji Starosty z dnia [...] 2009 roku, znak: [...], nr decyzji: [...]. Jako osoba bezrobotna nie mógł podjąć zatrudnienia, tymczasem skarżący zatrudnienie podjął 11 grudnia 2008 roku. W związku z uzyskaniem przez Powiatowy Urząd Pracy informacji, iż od 11 grudnia 2008 roku skarżący pozostawał w zatrudnieniu , należało wznowić postępowanie i uchylić decyzję o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku od 8 stycznia 2009 roku i orzec o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku od dnia podjęcia pracy, a więc od 11 grudnia 2008 roku. W uzasadnieniu tego stanowiska organ powołał treść art. 2 ust. l pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach pracy , który stanowi: "Ilekroć w ustawie jest mowa o bezrobotnym - oznacza to osobę (...) niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej (...)", oraz treść art. 151 § l pkt 2 kpa zgodnie z którym organ administracji publicznej, o którym mowa w ar t. 150, po przeprowadzeniu posterowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której: (...)uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § l lub art. 145a, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy". Powołując powyższe przepisy organ odwoławczy stanął jednak na stanowisku, że uchylenie decyzji z [...] 2009 roku, znak: [...], nr decyzji: [...] o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku od 8 stycznia 2009 roku z powodu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, w wyniku wznowienia postępowania powinno nastąpić w jednej decyzji, ponieważ decyzja ta w całości była wadliwa, o czym organ l instancji wiedział wznawiając postępowanie [...] 2010 roku. Niezrozumiałym zatem jest prowadzenie odrębnych postępowań zmierzających do uchylenia każdej części decyzji z osobna skoro już w momencie wznowienia postępowania [...] 2010 roku co do utraty statusu bezrobotnego wiadomym był fakt, iż pociąga to za sobą również utratę zasiłku dla bezrobotnych. Dopuszczalne jest co prawda uchylenie w wyniku wznowienia postępowania tylko części decyzji, ale tylko pod warunkiem, iż część ta jest wadliwa, a pozostała część decyzji jest prawidłowa. W tym przypadku obie części decyzji z [...]2009 roku, znak: [...], nr decyzji: [...], były wadliwe. W ocenie organu odwoławczego należy zweryfikować zaskarżone decyzje pod względem formalnym, dlatego uwzględnił żądanie uchylenia decyzji, choć z innych powodów niż podane przez skarżącego, wydając opisaną na wstępie decyzje z dnia 20 maja 2010r. Powyższa decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi S. C. – K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której domagał się sprostowania oczywistej jego zdaniem omyłki dotyczącej daty utraty statusu osoby bezrobotnej mianowicie jest 11.12.2008r a powinna być data 9.12.2008r. ; oraz daty utraty prawa do zasiłku, gdyż zamiast daty 11.12.2008r. powinna być data 9.12. 2008r. Jako przyczynę utraty powyższych uprawnień należało wskazać zdaniem skarżącego nabycie przez niego z dniem 11.12 2008 r. prawa do świadczenia przedemerytalnego. Ponadto jako zarzut skargi wskazał niezgodność i sprzeczność ustaleń faktycznych odnośnie w/w dat oraz błędne wskazanie przyczyn utraty statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując że podstawą podjętego w zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcia są względy formalne , a nie merytoryczne. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 154, poz. 1270 ze zm.)dalej zwanej p.p.s.a. sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tak określonej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Przyznane sądom administracyjnym uprawnienia kontrolne nie dają podstaw do modyfikacji kontrolowanych decyzji, a jedynie do ich uchylenia w przypadkach określonych art. 145 § Ip.p.s.a., a mianowicie jeżeli sad stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; albo stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; lub stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Dokonana przez organ odwoławczy ocena iż doszło do naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów postępowania jest w pełni trafna i wystarczająca do uchylenia zaskarżonych decyzji, albowiem nie było dopuszczalne uchylenie w wyniku wznowienia postępowania tylko części decyzji , w sytuacji gdy organ dysponował materiałem dowodowym pozwalającym na weryfikację postępowania zarówno w sprawie statusu osoby bezrobotnej jak i zasiłku, przy czym obie te kwestie zostały ujęte jako przedmiot tej samej decyzji. Natomiast podniesione przez skarżącego w stosunku do zaskarżonej decyzji zarzuty natury merytorycznej nie mogą odnieść zamierzonego skutku, bowiem organ odwoławczy korzystając z uprawnień określonych art. 138 § 2 kpa przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Starostę jako organu pierwszej instancji, co oznacza miedzy innymi, że organ ten powinien przed wydaniem ponownej decyzji przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w sprawie . Reasumując powyższe należy stwierdzić , że skarga stanowi polemikę z treścią decyzji organu pierwszej instancji , które to decyzje w wyniku postępowania odwoławczego zostały uchylone. Z tego względu Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.