III SA/Kr 818/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A sp. z o.o. z siedzibą w K o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w K na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 24 marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu produktu oraz nakazu usunięcia reklamy i prezentacji produktu ze strony internetowej p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia 24 marca 2014 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2013 r. Nr [...], którą organ I instancji zakazał wprowadzania do obrotu produktu pn. U w postaci proszku w saszetkach, produkowanego przez A sp. z o.o. z siedzibą w K, jako dietetycznego środka specjalnego przeznaczenia medycznego, albowiem nie spełnia on wymagań określonych dla tych środków spożywczych oraz nakazał usunięcie reklamy i prezentacji tego produktu ze strony internetowej [...] oraz [...]. W skardze na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Strona skarżąca podniosła, że wykonanie tych decyzji polegałoby w praktyce na zaprzestaniu wprowadzania do obrotu środka U, co wiązałoby się z koniecznością utylizacji posiadanych przez skarżącą spółkę zapasów produktu. Najprawdopodobniej bowiem sprawa administracyjna jako całość, a więc w kwestia kwalifikacji tego produktu, nie zostałaby rozstrzygnięta przed upływem okresu trwałości wyprodukowanych dotychczas jego serii, co skutkowałoby niemożnością późniejszego wprowadzenia ich na rynek. Zdaniem strony skarżącej, prawdopodobna byłaby również utrata przez ten produkt dotychczasowej pozycji rynkowej, co spowodowałoby nie tylko utratę przez Spółkę spodziewanych zysków, ale także i utratę środków zainwestowanych dotychczas w opracowanie i wprowadzenie na rynek tego produktu. Strona skarżąca uważa, że wstrzymanie wykonania w/w decyzji jest uzasadnione z uwagi na skalę uchybień jakich dopuściły się orzekające w sprawie organy administracyjne. Poza tym strona skarżąca dodała, że środek U nie stwarza jakiegokolwiek zagrożenia dla konsumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.: "Art. 61. § 1. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. (...) § 3. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (...)" Sąd podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż: "Podstawową przesłanką wstrzymania zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu." Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 182/10, Lex Nr 1083021). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub że powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Zdaniem strony skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji pociąga za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci strat finansowych jakie skarżąca Spółka poniesie w związku z zaprzestaniem wprowadzania środka U do obrotu, gdyż konieczna będzie utylizacja posiadanych przez nią zapasów przedmiotowego środka. Poza tym Spółka utraci spodziewane zyski oraz środki, które zainwestowała w opracowanie i wprowadzenie na rynek produktu. W ocenie Sądu, powoływane przez stronę skarżącą okoliczności nie są wystarczające do wstrzymania wykonania decyzji organów I i II instancji. W przypadku bowiem uwzględnienia skargi, skarżącej Spółce będzie przysługiwać roszczenie odszkodowawcze z tytułu powstałej szkody na skutek wydania wadliwej decyzji administracyjnej. Oznacza to, że będzie możliwe odwrócenie skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Należy również zauważyć, że zaskarżona decyzja dotyczy zakazu wprowadzania do obrotu produktu U, jako dietetycznego środka spożywczego specjalnego przeznaczenia medycznego. Z opisu tego środka wynika, że jest on przeznaczony dla kobiet przy zapaleniu pęcherza moczowego, i że po zażyciu zalecanej przez producenta dawki produktu objawy choroby mogą ustąpić. Zaskarżona decyzja dotyczy zatem produktu mającego wpływ na zdrowie ewentualnych konsumentów, a w związku z tym zachodzi potencjalne niebezpieczeństwo narażenia zdrowia i życia osób go spożywających, co powoduje konieczność wstrzymania jego dystrybucji do czasu rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy i ograniczenia dostępności do produktu aż do chwili, gdy podjęte zostaną ostateczne rozstrzygnięcia co do jego rzeczywistego charakteru i działania. Mając powyższe na względzie Sąd – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.