III SA/Kr 819/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat Z. Z. – B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi kasacyjnej J. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 listopada 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 819/10 w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Wojewody z dnia 9 lipca 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokat Z. Z. – B. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy) w tym 41,40 zł podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2010 roku przyznane zostało skarżącemu J. T. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył do przedmiotowej sprawy dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokat L. B. – W., która sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 listopada 2010 roku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia 1 sierpnia 2011 roku Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała adwokat Z. Z. – B. o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu dla J. T. do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W dniu 24 sierpnia 2011 roku przed NSA odbyła się rozprawa, w której w charakterze pełnomocnika z urzędu J. T. wzięła udział adwokat B. K., działająca z substytucji adwokat Z. Z. – B. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 741/11 oddalił skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2011 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek adwokat B. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, uzasadniając, iż zarówno wniosek, jak i oświadczenie dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, powinny być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika. Wnioskiem z dnia 15 listopada 2011 roku adwokat Z. Z. – B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte przez skarżącego ani w całości, ani w części. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Z brzmienia art. 253 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Jeśli adwokat ustanowiony w ten sposób ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, właściwa okręgowa rada adwokacka, na wniosek ustanowionego adwokata, wyznaczy w razie potrzeby adwokata z innej miejscowości. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Panią Mecenas Z. Z. - B. Zgodnie z art. 250 powołanej wyżej ustawy wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami). Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" w/w rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia dla adwokata ustanowionego z urzędu wynosi zatem w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia). Stawka ta obejmuje sprawy inne niż te, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne oraz dotyczące decyzji lub postanowień Urzędu Patentowego. Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat Z. Z.- B. została pełnomocnikiem J. T. po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, nie sporządziła i nie wniosła kasacji należy zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" cyt. rozporządzenia. Wynagrodzenie adwokata wynosi zatem 180 zł (75 % z 240 zł). W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23% x 180 zł = 41,40 zł). Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji na mocy art. 250 w zw. z art. 253 oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).