III SA/Kr 819/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na akt Prezydenta Miasta z dnia 3 grudnia 2009r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawarcia z Gminą umowy najmu lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 grudnia 2009r. Nr [...] Prezydent Miasta poinformował A. R. iż jej wniosek o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego Gminy został rozpatrzony negatywnie. Organ wyjaśnił, iż A. R. legitymuje się zameldowaniem na pobyt czasowy w lokalu mieszkalnym przy ul. B w A oraz posiada zameldowanie na pobyt stały w J przy ul. C, a więc nie można jej uznać za osobę uprawnioną do starania się o gminny lokal mieszkalny. Pismem z dnia 31 grudnia 2009r. A. R. wniosła skargę na powyższy akt Prezydenta Miasta z dnia 3 grudnia 2009r. Nr [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie. Zdaniem organu, skarga podlega odrzuceniu, gdyż zgodnie z art. 58 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przedmiotowej sprawie droga sądowoadministracyjna jest niedopuszczalna. Pismem z dnia 22 lipca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał A. R. o wykazanie – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – że poprzedziła wniesienie skargi wezwaniem Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W piśmie z dnia 27 lipca 2011r. A. R. wniosła o przyjęcie, że dotrzymała terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca wyraziła niezadowolenie z faktu, że pomimo 23 lat pracy dla Gminy i płacenia tu podatków utrudnia się jej uzyskanie mieszkania gminnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowych zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.) rada gminy określa zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Obowiązująca w A uchwała Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy przewiduje w § 20 wstępną weryfikację wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego. Wstępna weryfikacja polega na stwierdzeniu czy wnioskodawca spełnia kryteria określone niniejszą uchwałą. Jeżeli wynik wstępnej weryfikacji jest negatywny, wnioskodawca nie uczestniczy w dalszych etapach postępowania i jest o tym fakcie pisemnie zawiadamiany. To organ dokonując tej weryfikacji w sposób samodzielny, jednostronny, władczy, ocenia, czy wnioskodawca spełnia przesłanki określone w uchwale, czy też ich nie spełnia. W przypadku sporu powstałego pomiędzy organem, a wnioskodawcą na tle oceny czy spełnione są przesłanki określone w uchwale, kwestia ta może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu, pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że nie spełnia przesłanek określonych w uchwale stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Tym samym, wbrew twierdzeniom organu, droga sądowoadministracyjna jest w niniejszej sprawie dopuszczalna. Sąd zwraca jednak uwagę, iż wniesienie skargi na zaskarżony w niniejszej sprawie akt Prezydenta Miasta powinno być, zgodnie z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), poprzedzone wezwaniem organu na piśmie, w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że skarżąca nie poprzedziła skargi wezwaniem organu do usunięcie naruszenia prawa jak wymaga tego w/w przepis prawa. W aktach sprawy brak jest bowiem jakiegokolwiek pisma skarżącej, które mogłoby być uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwana pismem z dnia 22 lipca 2011r. do wykazania, że poprzedziła skargę wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, skarżąca nie uczyniła tego ograniczając się jedynie do wyrażenia niezadowolenia z utrudniania jej uzyskania gminnego lokalu mieszkalnego. Należy zatem uznać, iż skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, a tym samym nie zachowała trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne, uznając za "inną przyczynę", o której mowa w tym przepisie, wniesienie skargi bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.