III SA/Kr 82/16

Kraków, dnia 28 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie od wyroku z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Wojewody z dnia 26 listopada 2015 r. nr [ ] w przedmiocie odmowy umorzenia należności p o s t a n a w i a oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2016 r. oddalił skargę P. M. na decyzję Wojewody z dnia 26 listopada 2015 r. nr [....] w przedmiocie odmowy umorzenia należności. Pismem nadanym w dniu 6 czerwca 2016 r. P. M. wniósł o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku, równocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia tego wniosku, twierdząc, że nie dochował terminu z przyczyn wynikających ze stosunku służbowego, w jakim pozostaje, pełnienia służby w terminie rozprawy jak i ustawowego terminu do złożenia wniosku. Sąd, wezwaniem z dnia 2 czerwca 2016 r, w wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia poprzedniego, zobowiązał skarżącego do uzupełnienia w terminie do 7 dni od otrzymania wezwania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 28 kwietnia 2016 r. poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w nieodchowaniu terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie, to jest przedstawienie stosownego zaświadczenia, że w podanym we wniosku okresie skarżący pełnił służbę (chodzi o wskazanie dat i godzin służby) jak również o wyjaśnienie ( i uprawdopodobnienie), że w terminie do złożenia wniosku o uzasadnienie skarżący nie mógł wyręczyć się w dochowaniu uchybionej czynności inną osobą. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 czerwca 2016 r. Skarżący odpowiedział w terminie, że nie może przedłożyć wymaganego przez Sąd zaświadczenia, gdyż resort nie wystawia funkcjonariuszom tego rodzaju zaświadczeń. Zasugerował w tym zakresie zwrócenie się przez Sąd do organów Policji. Zaznaczył jednak, że w dniu rozprawy pełnił służbę w godzinach od 7.00 do 15.00, natomiast rozprawa odbyła się o godz. 14.00. Dodał, że nie posiada własnej rodziny, którą mógłby się wyręczyć w dokonaniu uchybionej czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) zwanej dalej w skrócie – P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Oceniając przedmiotowy wniosek pod względem formalnym należy uznać, że wraz z wnioskiem została dokonana uchybiona czynność, gdyż został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku. Jeśli chodzi o złożenie wniosku w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, do czego złożony przez skarżącego wniosek nie nawiązuje, Sąd uznał, że nie może domniemywać, iż strona uchybiła terminowi, o którym stanowi przepis art. 87 § 1 P.p.s.a, dlatego zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym oraz stanowiskiem doktryny należy przejść do rozważań w przedmiocie tego czy strona zawiniła uchybieniu terminowi do dokonania czynności sądowej, wobec której wnosi o przywrócenie terminu. W tej kwestii wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 czerwca 2008 r., sygn. akt l FZ 228/08, oraz w postanowieniu z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt l OZ 376/08. Pogląd ten został również zaprezentowany w doktrynie: B. Dauter, B. Gruszczynski, A. Kabat, M. Niezgódka -Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005 r. Przechodząc do kwestii braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wskazać należy, że wiąże się on z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku zawinienia w uchybieniu terminu można więc mówić wyłącznie wówczas, gdy skarżący przekracza termin pomimo dochowania należytej staranności w dbałości o własne sprawy i przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu skarżący zawinił w niedochowaniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 28 kwietnia 2016 r. Okoliczność pełnienia przez niego służby w dniu wydania wyroku, to jest w dniu 28 kwietnia 2016 r. nie uzasadnia uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Po pierwsze stawiennictwo na rozprawę było nieobowiązkowe, a po drugie, w realiach niniejszej sprawy wniosek o uzasadnienie wyroku można było złożyć zgodnie z przepisem art. 141 § 2 P.p.s.a w ciągu siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 28 kwietnia 2016 r. minął skarżącemu w dniu 5 maja 2016 r. Skarżący wniósł go dzień później, więc po terminie. Wobec powyższego pełniona służba w godzinie wyznaczonego w niniejszej sprawie posiedzenia sądu nie uzasadnia w żaden sposób uchybienia terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku, zwłaszcza, że skarżący mógł w ciągu 7 dni następnych, również poza godzinami ewentualnej służby, złożyć osobiście bądź poprzez nadanie listu w urzędzie pocztowym operatora publicznego przedmiotowy wniosek o uzasadnienie wyroku. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), oddalił wniosek.