III SA/Kr 820/12

Sygn. akt III SA/Kr 820/12 | | WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2013r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.), Sędziowie WSA Bożenna Blitek, WSA Maria Zawadzka, , Protokolant Urszula Bukowiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2013r., sprawy ze skargi F. I., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 27 marca 2012r. nr [...], w przedmiocie przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego skargę oddala Zaskarżoną przez F. I. decyzją z dnia 27 marca 2012r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2011 r. znak [...] nakazującą F. I. przywrócenie zajętego bez zezwolenia Zarządu Dróg Powiatowych pasa drogowego, drogi powiatowej [...] P - L w m. L do stanu poprzedniego tj. usunięcie studni betonowych wstawionych w pas drogowy 9 lipca 2010 r. i uporządkowanie terenu w terminie 7 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Jako podstawę prawną decyzji wskazano przepis art. 36 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz.U. z 2007 r, nr 19, poz. 115 ze zm.) w zw. z art. 138 § 1 pkt. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego: W dniu 09.07.2010r. do Zarządu Dróg Powiatowych wpłynęło pismo Wójta Gminy w sprawie nielegalnego zajęcia pasa drogowego drogi powiatowej[...] P - L w m. L w sąsiedztwie działki nr [...] polegającego na budowie dwóch studni z kręgów betonowych. Organ w następstwie tego zawiadomienia na podstawie wizji w terenie ustalił, że F. I. zajął pas drogowy w ciągu drogi powiatowej [...] wykonując prace polegające na wbudowaniu w pasie drogowym dwóch studni z kręgów betonowych. Według organu prace te wykonali pracownicy F. I., który wezwany na miejsce prac oświadczył, iż teren jest własnością osób prywatnych, zamieszkałych poniżej drogi. Pomimo okazania F. I. aktualnych podkładów geodezyjnych pan F. I. odmówił zaprzestania prac. Zawiadomieniem z dnia 16 sierpnia 2010r. Starosta wszczął wobec powyższego postępowanie administracyjne w sprawie zajęcia pasa drogowego drogi powiatowej [...] bez zezwolenia zarządcy drogi, które zakończyło się decyzją z dnia [...] 2010r. nakazującą F. I. przywrócenie zajętego bez zezwolenia pasa drogowego do stanu poprzedniego. Decyzja na skutek odwołania została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (decyzja z dnia [...] 2011 r.) a sprawa przekazana została do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji ze wskazaniem ustaleń w zakresie dotyczącym zleceniodawcy robót, bowiem w czasie w którym wykonywane były prace polegające na umieszczeniu studni betonowych w gruncie, z uwagi na przedstawienie przez F. I. dokumentu potwierdzającego, że przedsiębiorca F. I. działający pod firmą A Zakład [...] został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej. Nakazano także poczynienie ustaleń dotyczących lokalizacji studni na terenie własności prywatnej czy na terenie drogi oraz wskazanie właściciela drogi (Skarb Państwa czy Powiat M). SKO wskazało także na nieprawidłowości, polegające na nie powiadomieniu o toczącym się postępowaniu właścicieli nieruchomości, na której wykonywane były prace. Rozpoznając ponownie sprawę Starosta M wydał w dniu [...] 201 1 r. decyzje znak [...] na podstawie art. 36 ustawy o drogach publicznych nakazującą F. I. przywrócenie zajętego bez zezwolenia Zarządu Dróg Powiatowych pasa drogowego drogi powiatowej [...] P - L w miejscowości L do stanu poprzedniego tj. usunięcie studni betonowych wstawionych w pas drogowy 09 lipca 2010r. i uporządkowanie terenu w terminie 7 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Na skutek wytycznych organu odwoławczego, Starosta wystąpił pismem z dnia 7.04.2011 r. do F. I. o wyjaśnienie w jakim charakterze występował i udzielał informacji w trakcie wizji w dniu 9.07.2010 r., kto był zleceniodawcą robót i kto wskazał miejsce lokalizacji studni oraz jakie były rozmiary studni. Pismo to zostało przekazane do wiadomości I. I. przedsiębiorcy firmy A Zakład [...] w R. W odpowiedzi na w/w pismo F. I. stwierdził, że w czasie wizji, która odbyła się na posesji pp. B występował jako V-ce Prezes Stowarzyszenia Rozbudowy [...] w L P.N. "K". Koparki wypożyczyła M. B. jego żona I. I. do wykonania robót ziemnych. Nie było tam żadnych pracowników jego firmy, tylko operator i koparka. Miejsce gdzie należy kopać wskazał właściciel. Kto był właścicielem gruntu operator koparki nie sprawdzał, bo to do niego nie należy. Jednocześnie do organu wpłynęło pismo od I. I., w którym informuje, że jej Firma "nie wykonywała żadnych robót budowlanych na działce nr [...] w L, która stanowi własność M. B. zam. L". Poinformowała też, że w dniu 9.07.2010 r. wynajęła koparko - ładowarkę M. B. do wykonywania robót ziemnych. M. B. nie informował jej jakie będzie wykonywał roboty. Koparka pracowała od godziny 9 do 11 -tej. Wyjaśnienia w niniejszej sprawie złożyli pisemnie również M. i M. B. zam. L, którzy podobnie jak F. i I. I. oświadczyli, że to ich syn M. B. wynajął od I. I. koparkę w celu wykonania dwóch studni betonowych fi 1000 do zaopatrzenia w wodę gospodarstwa rolnego, którego jest właścicielem. Stwierdzili, że są właścicielami terenu gdzie były wykopane studnie, a grunt ten odstąpili Zarządowi w M na wykopanie rowu, a nie rozszerzenie pasa drogowego. Ich zdaniem studnie zostały wykonane na działce nr [...], która jest własnością ich syna M. B. i on był wykonawcą studni, a nie firma A. Poinformowali też, że tereny zajęte pod drogę nie zostały wywłaszczone, a postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone przez Starostę M w 2006 r. Ponadto, w ponownym postępowaniu administracyjnym, organ l instancji dokonał dalszych ustaleń w kierunku wskazanym przez SKO. Ustalił krąg osób, które powinny być stronami niniejszego postępowania. Wyznaczył na dzień 14 czerwca 2011 r. oględziny na drodze powiatowej [...] w miejscowości L, o czym zawiadomił strony. W dniu wyznaczonym na oględziny nikt z zawiadomionych nie stawił się. Stwierdzono, że obie studnie pozostają nadal w pasie drogowym drogi powiatowej [...]. Organ wyznaczył ponadto na dzień 2 września 2011 r. rozprawę, na którą zostały wezwane wszystkie strony postępowania. Na rozprawie stawili się F. I., działający w imieniu własnym i I. I. oraz M. B. Podtrzymali stanowisko, że koparkę wynajmował M. B. od przedsiębiorcy I. I., a studnie zostały zlokalizowane na działce nr [...], stanowiącej własność M. B. W materiał dowodowy organ włączył prawomocny wyrok SR z dnia 1.06.2011 r., sygn. akt [...], w którym uznano obwinionego F. I. za winnego popełnienia czynu stanowiącego wykroczenie z art.100 kw. to jest winnym zawężenia pasa drogowego poprzez zlecenie prac związanych z wykonywaniem studzienki w pasie drogowym drogi powiatowej [...]. Organ l instancji dopuścił następnie z urzędu dowód z opinii R. K., biegłego z listy Sądu Okręgowego, wykonanej do w/w sprawy karnej, na okoliczność miejsca lokalizacji studni w stosunku do granicy pasa drogowego. Z opinii tej wynika, że obie studnie znajdują się w pasie drogowym, przy czym jedna w całości, druga natomiast wchodzi w pas drogowy na głębokość 450mm od granicy pasa drogowego. Obie studnie mają pokrywy o średnicy 1200cm. Granice pasa drogowego potwierdzono inwentaryzacją powykonawczą zagospodarowania dz. Nr [...] wykonanej przez geodetę J. Ż. na mapie z dnia 4.08.2009 r., wpisanej do zasobów Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej i mapy sytuacyjnej wykonanej przez inż. T. Ł. z dnia 25.08.1981 r., przyjętej jako dokument do POGiK Starostwa Powiatowego w M dnia 4 sierpnia 2009 r. która stanowi dokument urzędowy. Jak zauważył organ, granice określone na mapie sytuacyjnej biegłego R. K. pokrywają się z nią. Na podstawie powyższych danych organ przyjął, że F. I. przy pomocy koparki i pracownika w dniu 9 lipca 2010 r. dokonał samodzielnie i na własny rachunek naruszenia pasa drogowego, wykorzystując pracowników przedsiębiorcy I. I. - Zakład [...] A w R i jej maszyny. Według jego informacji występował jako v-ce Prezes Stowarzyszenia Rozbudowy [...] w L p.n. "K". Organ przyjął, że pomimo, że F. I. posiadał pełnomocnictwo i występował jako pełnomocnik przedsiębiorcy, jego działania w pasie drogowym, wobec oświadczenia jego samego jak i I. I., że nie prowadziła robót budowlanych w miejscowości L, nie można traktować jako działania przedsiębiorcy, ale jego samego, za które sam osobiście ponosi odpowiedzialność. Potwierdzeniem tego faktu dla organu jest również wyrok Sądu Rejonowego Wydz. II Karny z dnia 1.06.2010 r., sygn. akt: [...], w którym sąd uznał F. I., działającego jako pełnomocnik firmy A winnym zawężenia pasa drogowego poprzez zlecenie prac związanych z wykonaniem studzienki w pasie drogowym drogi powiatowej [...]. Na podstawie odpisu z KW [...] Sądu Rejonowego ustalono także , że właścicielem działki nr [...] graniczącej z pasem drogowym drogi powiatowej [...] jest M. B. Ponadto, zgodnie ze wskazaniem SKO, organ l instancji wyjaśnił sprawę kategorii drogi nr [...], P - L, która jest drogą powiatową. Na podstawie art. 103 ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną z dnia 13.10.1998 r. (Dz.U. Nr.133, poz. 872 z późn.zm.) dotychczasowe drogi krajowe i wojewódzkie nie wymienione w rozporządzeniu RM w sprawie ustalenia wykazu dróg krajowych i wojewódzkich z dnia 15 grudnia 1998 r. (Dz.U. Nr. 160, poz. 1071), stają się drogami powiatowymi. W cyt. rozporządzeniu nie została wymieniona, i z tego względu z mocy prawa stała się drogą powiatową. Oceniając bardziej szczegółowo zgromadzony materiał dowodowy, organ podniósł, że nie przyjął za wiarygodne oświadczeń stron, że studnie budował M. B., posługując się wynajętą od I. I. koparką i ani ona ani nikt w jej imieniu jako przedsiębiorcy nie był świadomy tego, że doszło do naruszenia pasa drogowego. I. I. ani M. B. nie przedstawili żadnego wiarygodnego dowodu na poparcie powyższych twierdzeń. Po za tym, po pierwsze pracownicy organu w dniu 9 lipca 2010r. przedstawili F. I. mapę, z której ich zdaniem wynikało, że budowa studni prowadzona jest w pasie drogowym, po drugie pracownicy firmy A obsługujący koparkę potwierdzili, wzywając F. I. przez telefon, że to on kierował ich pracami, a po trzecie to F. I. wyjaśniał pracownikom ZDP 09 lipca 2010r. o zasadności działań pracowników kopiących studnie, opisywał przyczyny dla których to Państwo B są właścicielami działki [...]. Organ uznał zatem, że F. I. samodzielnie podejmował decyzję i kierował pracami koparko-ładowarki, przy pomocy której wkopane zostały w pas drogowy studnie. Granica pasa drogowego drogi powiatowej [...] była w tym czasie według organu łatwa do ustalenia, ponieważ, Zarząd Dróg Powiatowych udzielił zgody na lokalizację w pasie drogowym wodociągu gminnego budowanego przez Gminę W w L, a studnie zostały zlokalizowane w pasie przebiegu trasy tego wodociągu. Dlatego też bez znaczenia dla organu pozostają oświadczenia 6 osób, których dane zostały załączone do pisma stron z 14.07.2011r. (akta k. 142-145 ) stwierdzające, że teren, na którym zlokalizowane zostały studnie jest własnością M. B. Nie ma znaczenia także postępowanie prowadzone przez Wojewodę w sprawie stwierdzenia, że część gruntu Państwa M. i M. B. została zajęta przez pas drogowy drogi powiatowej. Organ, wyjaśniając kwestie prawne wskazał, że wiarygodnym dowodem na zajęcie pasa drogowego powinien być dokument geodezyjny określający z jednej strony linie graniczne pasa drogowego, a z drugiej zaś - kolizje, które wskażą na faktyczne zajęcie pasa drogowego a ponadto granice pasa drogowego należy stwierdzić na podstawie urzędowego dokumentu geodezyjnego określające zarówno granice pasa drogowego jak i kolizję z tym pasem. W niniejszej sprawie warunki te zostały spełnione i doprowadziły do ustalenia, że F. I. zajął bez zezwolenia Zarządu Dróg Powiatowych pas drogowy drogi powiatowej [...] P – L w m. L. Odwołując się od powyższej decyzji F. I. zarzucił decyzji naruszenie art. 80, art. 7 w związku z art. 77 § 1 Kpa, wnosząc o jej uchylenie w całości, bądź o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie organowi l instancji do ponownego rozpoznania. Odwołujący wskazał, że iż organ l instancji błędnie ustalił, iż F. I. jest stroną postępowania, skoro był on jedynie pełnomocnikiem I. I., która wypożyczyła koparkę M. B. i na którego zlecenie studnia została wybudowana. Skarżący nie prowadzi bowiem działalności gospodarczej pod nazwą A Zakład [...] i nawet jeśli prace wykonywali pracownicy firmy A to nie są to pracownicy skarżącego. Organ poczynił błędne ustalenia faktyczne uznające, że to skarżący, jako osoba nie mająca interesu faktycznego w wybudowaniu studni, wybudowała je na własny koszt na cudzym gruncie, podczas gdy z zeznań M. B. wynika, że to on wykonał samodzielnie studnie betonowe, w celu poboru wody do swojego gospodarstwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania wydało opisaną na wstępie decyzję, podzielając w całości stan faktyczny sprawy przyjęty przez organ pierwszej instancji. Organ podniósł, że adresatem decyzji o przywróceniu pasa drogowego do stanu poprzedniego winien być zawsze podmiot, który dopuścił się zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi lub niezgodnie z warunkami podanymi w tym zezwoleniu. Organ wyjaśnił, że przesłanka do wydania decyzji orzekającej o przywróceniu pasa drogowego do poprzedniego stanu użyteczności zachodzi dopiero wówczas, gdy mamy do czynienia z samowolnym zajęciem pasa drogowego. Samowolnym naruszeniem pasa drogowego jest zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi lub niezgodnie z warunkami zezwolenia (przekroczenie terminu zajęcia, zajęcie większej powierzchni niż określona w zezwoleniu). W opinii Kolegium takie zajęcie pasa drogowego cechować się musi samowolnością działań zmierzających do zajęcia pasa drogowego, a także formalną możliwością uzyskania zezwolenia na podejmowane czynności Organ odwoławczy podniósł, że wbrew twierdzeniom skarżącego, organ l instancji prawidłowo ustalił adresata decyzji nie dając wiary oświadczeniom stron, że studnie budował M. B., posługując się wynajętą od I. I. koparką i ani ona ani nikt w jej imieniu jako przedsiębiorcy nie był świadomy tego, że doszło do naruszenia pasa drogowego. I. I. i M. B. nie przedstawili żadnego wiarygodnego dowodu na poparcie swoich twierdzeń. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, iż pracownicy ZDP w dniu 9 lipca 2010 r. przedstawili F. I. mapę, z której wynikało, że budowa studni prowadzona jest w pasie drogowym drogi powiatowej [...]. Zarząd Dróg Powiatowych udzielił zgody na lokalizację w pasie drogowym wodociągu gminnego budowanego przez Gminę W w L, a studnie zostały zlokalizowane w pasie przebiegu trasy tego wodociągu. Skarżący samodzielnie podejmował decyzje i kierował pracownikami firmy A, którzy obsługiwali koparko - ładowarkę. Dla organu istotne jest również to, że w aktach sprawy znajduje się prawomocny wyrok Sądu Rejonowego Wydz. II Karny z dnia 1.06.2010 r., sygn. akt: [...], w którym sąd uznał F. I., działającego jako pełnomocnik firmy A winnym zawężenia pasa drogowego poprzez zlecenie prac związanych z wykonaniem studzienki w pasie drogowym drogi powiatowej [...] oraz, że droga [...] jest drogą powiatową, co wynika z art. 103 ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną z dnia 13.10.1998 r. (Dz.U. Nr.133, poz. 872 z późn.zm.). Powyższa decyzja stałą się przedmiotem skargi F. I. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Decyzji zarzucono naruszenie przepisu art. 80 kpa poprzez błąd w ustaleniach faktycznych i przyjęcie, że skarżący jest strona postępowania oraz bez zezwolenia zajął pas drogi powiatowej [...] P - L oraz naruszenie przepisu art. 7 i 77 kpa poprzez nieuzasadnienie jakimi przesłankami kierował się organ nie dając wiary zeznaniom świadków – M. i M. B., I. I. , wobec ich spójności. Zeznania te według skarżącego jednoznacznie wskazują, iż pas drogowy drogi powiatowej [...] P - L został zajęty przez M. B. i który temu nie zaprzecza, o czym świadczy jego pismo z dnia 05.01.2012r. znajdujące się w aktach sprawy. W tym piśmie M. B. wyraźnie przyznał, że wykopał dwie studnie betonowe do poboru wody dla swojego gospodarstwa, a związane z budową tych studni wykonał razem z bratem, korzystając przy ich z koparki wypożyczonej od I. I., równocześnie kategorycznie twierdząc, że F. I. - skarżący nie wykonywał żadnych prac na jego działce. Tym bardziej zdziwienie budzi fakt skarżącego, iż organ II Instancji jedynie w sposób lakoniczny stwierdził, że strony nie wykazały żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, wbrew zebranemu w sprawie materiale dowodowym uznając, że skoro został zajęty pas drogowy bez zezwolenia, to wyłącznie skarżący jest stroną, która miała interes w wykopaniu studni i zajęciu pasa gruntu nazwanego pasem drogowym. Zdaniem skarżącego nie rozstrzygnięto również istotnej kwestii w niniejszej sprawie dotyczącej własności gruntu na którym zaznaczony został pas drogowy. Skarżący już w odwołaniu od decyzji l Instancji zwrócił uwagę, że sporządzona inwentaryzacja wykonawcza zagospodarowania działki [...] określająca granice pasa drogowego, a także sporządzona mapa z 1981 r. , chociaż ujawnione w PODGiK nie przesądzają o własności gruntu, tym bardziej, że nie wskazano na podstawie jakiej decyzji administracyjnej wymienione dokumenty stały się dokumentami urzędowymi na które powołuje się organ l i II Instancji, co także nie znalazło potwierdzenia w księgach wieczystych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest zatem kontrola zaskarżonych decyzji z punktu widzenia ich legalności, to znaczy zgodności z obowiązującym prawem. Stosownie do treści art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- dalej p.p.s.a.) sąd administracyjny dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji nie jest związany granicami skargi. Kierując się powyższymi zasadami ograniczającymi kontrolę sądowoadministracyjną do zastosowania kryterium legalności należy stwierdzić, że rozpatrywana skarga nie podlega uwzględnieniu. Spór w niniejszej sprawie dotyczy podmiotu podlegającego sankcji art. 36 ust. 1 ustawy o drogach publicznych polegającej na nałożeniu obowiązku przywrócenia pasa drogi do stanu poprzedniego, jak również samej kwestii czy zarzucone naruszenie miało miejsce w pasie drogowym, tj. czy istotnie doszło do naruszenia pasa drogowego czy też betonowe studnie umieszczono na gruncie nie stanowiącym pasa drogowego. W powyższych spornych kwestiach na uwadze Sądu w pierwszej kolejności pozostaje prawomocny wyrok Sądu Rejonowego Wydział II Karny z dnia 1.06.2010r. sygn. akt [...]. Wyrokiem tym F. I. jako obwiniony o to, że w dniu 9 lipca 2010r. ok. godz. 12 ºº w miejscowości L woj. [...] będąc pełnomocnikiem firmy A poprzez zlecenie prac związanych z wykonaniem studzienki w pasie drogowym drogi powiatowej [...] zawęził pas drogowy to jest o wykroczenie z art. 100 kw, został uznany za winnego popełnienia zarzucanego czynu stanowiącego wykroczenie z art. 100 kw i za to ukarany grzywną (z mocy tego przepisu). W myśl art. 11 p.p.s.a. ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego wiążą sąd administracyjny. Pod pojęciem "prawomocnego wyroku" w rozumieniu tego przepisu mieszczą się ustalenia wynikające z sentencji wyroku karnego, dotyczące osoby sprawcy, strony pokrzywdzonej i przedmiotowej przestępstwa, miejsca i czasu jego popełnienia. Skarżący F. I. postępowaniu przed Sądem Rejonowym Wydział II Karny został obwiniony o zajęcie pasa drogowego w okolicznościach opisanych w sentencji tego wyroku, uznany za winnego i ukarany grzywną, co odpowiada dyspozycji art. 11 p.p.s.a. Wprawdzie zajęcie pasa drogowego stanowi wyłącznie wykroczenie, jednakże istotnym jest fakt, że w sprawie tej zapadł w wyniku postępowania karnego skazujący wyrok sądu, który jest prawomocny, a jego sentencja zawiera opis czynu, który podmiotowo jak i przedmiotowo ze względu na miejsce i czas jego popełnienia ściśle odpowiada kwestiom rozstrzyganym w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie będąc związany sentencją w/w wyroku Sądu Rejonowego Wydział II Karny jest zobligowany do zbadania czy zaskarżona decyzja respektuje te ustalenia będące wynikiem postępowania karnego. Skoro w postępowaniu karnym Sąd Rejonowy ustalił, że doszło do zajęcia pasa drogowego przyjmując za wiarygodną opinię sporządzoną na zlecenie tego Sądu przez biegłego sądowego w zakresie geodezji i kartografii mgr inż. R. K., a także ustalił, że zajęcia tego dokonał F. I., o niedopuszczalne jest dokonanie przez tut. Sąd odmiennej oceny. Z tego powodu należy uznać, że decyzja organów, które w wyniku zastosowania art. 36 ustawy o drogach publicznych zobowiązująca F. I. o przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego jest zgodna z prawem, dlatego skarga ulega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.