III SA/Kr 820/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adw. M. W.- pełnomocnika z urzędu W. J. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie ze skargi W. J. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] z dnia 29 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zapomogi postanawia: zmienić postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 marca 2018 r., i przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokat M. W. kwotę 240,00 zł (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 295, 20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Ustanowiony dla strony skarżącej adwokat wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenas M. W. (k. [...]) w piśmie zatytułowanym "Wniosek o uzupełnienie wyroku" (k. [...]), który zakwalifikowano jako wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu (k. [...]) - wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu według norm przepisanych, oświadczając że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 9 marca 2018 r. referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369) dalej: "P.p.s.a." oddalił wniosek pełnomocnika skarżącego twierdząc, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego we wniosku o przyznanie mu wynagrodzenia nie wykazał jakie czynności podjął w sprawie, a akta sprawy nie dokumentują by adwokat podejmowała jakiekolwiek czynności w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącego wniosła sprzeciw. Podniosła w nim, że błędne jest stwierdzenie referendarza, o braku czynności podjętych w sprawie. Podała, że skarga została napisana przez nią nieodpłatnie. Zaznaczyła też, że w zakres pomocy prawnej wchodzą nie tylko czynności przed sądem ale również konsultacje z klientem. Pełnomocnik podniosła również, że nie otrzymała odpisu skargi ani zawiadomienia o terminie posiedzenia niejawnego, na którym zapadło rozstrzygnięcie. Jej zdaniem art. 250 § 2 P.p.s.a. nie daje podstaw do pozbawienia pełnomocnika z urzędu jego wynagrodzenia, a jedynie do jego zmiarkowania, a treść § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2016.1714), określającego zasady wymiaru opłaty należnej adwokatowi ustanowionemu w ramach prawa pomocy, nie daje podstaw do odmowy przyznania wynagrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, Sygn. akt III SA/Kr 820/17 stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 cyt. ustawy). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 cyt. ustawy). Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie podzielił stanowiska referendarza sądowego i uznał, że wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego należy się wynagrodzenie. Sąd podkreśla, że niniejsza sprawa była rozpatrywana w trybie uproszczonym. Przy rozpoznawaniu sprawy w tym trybie wyrok wydawany jest na posiedzeniu niejawnym, o terminie którego pełnomocnik nie jest zawiadamiany. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego została ustanowiona i wyznaczona już po doręczeniu skarżącemu odpowiedzi na skargę, w związku z czym odpowiedź ta nie została jej doręczona. A zatem mając na względzie przebieg procedowania w niniejszej sprawie oraz specyfikę trybu jej rozpoznania, trudno postawić pełnomocnikowi skarżącego zarzut braku podejmowania czynności w zakresie świadczonego prawa pomocy. Sąd uznał, że twierdzenie pełnomocnika jakoby osobiście napisała skargę nieodpłatnie, nie może być brane pod uwagę albowiem ocenie podlega okres po ustanowieniu adw. M. W. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik złożyła w terminie wniosek o uzasadnienie zapadłego w sprawie wyroku, ponadto wskazała w sprzeciwie, że zakres świadczonej przez nią pomocy obejmował również konsultacje z klientem. Dodać też należy, że w dniu złożenia sprzeciwu pełnomocnik skarżącego wniosła skargę kasacyjną od zapadłego w sprawie wyroku, co wskazuje, że miała pełną orientację w sprawie. Tym samym Sąd przyjął, że pełnomocnik skarżącego podejmowała czynności w zakresie świadczonego prawa pomocy. Zgodnie z art. 250 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje przywołane wyżej rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Sygn. akt III SA/Kr 820/17 Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy, też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia - opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, stosownie do § 3 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu udzielił skarżącemu pomocy prawnej w zakresie reprezentowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu, jednocześnie oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości, ani w części. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu przed Sądem l instancji, według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania ( 23%). Z tego względu, przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie w wysokości 240 zł podwyższone o kwotę 55,20 zł, łącznie kwotę w wysokości - 295,20 złotych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 260 § 1 P.p.s.a. w związku § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.