III SA/Kr 821/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 26 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] nr: [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a I) umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych II) ustanowić dla M. P. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. W dniu 8 października 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną, odmowie przyznania zasiłku dla bezrobotnych oraz odmowie przyznania M. P. dodatku szkoleniowego. We wniosku tym skarżący podniósł, że jest osobą niepełnosprawną, samotnie prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe. Od lat pozostaje w krytycznej sytuacji zdrowotnej i materialnej. W skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie o powierzchni 65 m² (powierzchnia użytkowa 51,3 m²). Nie posiada on żadnych oszczędności, jak również przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, iż sprawy, które toczą się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie są zawiłe prawnie, dlatego nie jest on w stanie samodzielnie zadbać o własny interes. Nie stać go natomiast na opłacenie honorarium pełnomocnika z wyboru. Jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest renta inwalidzka z ZUS w kwocie 415,88 zł netto miesięcznie. Stałe koszty utrzymania M. P. przedstawiają się następująco: leczenie farmakologiczne i rehabilitacja 690 zł, czynsz w Spółdzielni Mieszkaniowej 422,22 zł, energia elektryczna i gaz 104 zł, żywność 290 zł. Trudna sytuacja bytowa wyklucza zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący jest zadłużony u osób trzecich na kwotę 23.500 zł. Pożyczki zostały wykorzystane na pokrycie kosztów leczenia i rehabilitacji oraz spłatę części zadłużenia czynszowego w Spółdzielni Mieszkaniowej. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit "b" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 150, poz. 1270 ze zmianami) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Z brzmienia tego przepisu wynika jednoznacznie, że strona skarżąca działanie lub bezczynność organu administracji w sprawach dotyczących zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy samego prawa. Zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, dokonane na mocy niniejszego przepisu, oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy. Z tych względów, działając na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzono postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, uznając je za bezprzedmiotowe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wniósł również o ustanowienie adwokata celem obrony jego interesów przed sądem. Zgodnie z art. 262 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy mają odpowiednie zastosowanie dla stron korzystających z ustawowego zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, sytuacja finansowa skarżącego nie pozwala na poniesienie kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Za taką decyzją przemawia wykazana przez skarżącego trudna sytuacja materialna i życiowa, brak pracy, niepełnosprawność oraz brak jakichkolwiek oszczędności. Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności należało przychylić się do wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, art. 239 pkt 1 lit. "b" oraz art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 § 1, art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).