III SA/Kr 822/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 21 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. D. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia 21 maja 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wymeldowania p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na decyzję Wojewody z dnia 21 maja 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wymeldowania, skarżący Ł. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Z danych zawartych w formularzu wniosku wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku nieruchomego, oszczędności, jak również przedmiotów wartościowych. Utrzymuje się z zasiłku stałego z Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości 444 zł. Zamieszkuje w noclegowni dla bezdomnych mężczyzn w C. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, iż jest osobą bezdomną, nie posiada żadnego źródła utrzymania, korzysta jedynie z pomocy udzielanej przez ośrodek pomocy społecznej. W wyniku nieszczęśliwego zdarzenia skarżący stał się osobą niepełnosprawną z orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. D wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący dołączył kopię orzeczenia z dnia 31 maja 2010 roku o stopniu niepełnosprawności oraz decyzji OPS z dnia 28 maja 2010 roku o udzieleniu skarżącemu pomocy społecznej w formie pobytu w noclegowni. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów. Przyznanie prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie orzekającego skarżący Ł. D. w wystarczającym stopniu wykazał, iż znajduje się w sytuacji kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sytuacja materialna i życiowa wnioskodawcy jest bowiem bardzo trudna. Skarżący nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w noclegowni dla bezdomnych mężczyzn. Posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest zasiłek stały przyznany z Ośrodka Pomocy Społecznej w C. w wysokości 444 zł. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. W takiej sytuacji materialnej każdy, nawet najmniejszy wydatek, może stanowić uszczerbek w koniecznym własnym utrzymaniu. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów zainicjowanego postępowania sądowego. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).