III SA/Kr 822/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka W dniu 15 grudnia 2015 r. (data prezentaty Sądu) wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek skarżącego A. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną, a na ich majątek składa się spółdzielcze mieszkanie własnościowe żony skarżącego o powierzchni 38,9 m2 oraz oszczędności w wysokości 350 zł. Dochód skarżącego stanowi jego emerytura w wysokości 1727,96 zł oraz emerytura jego żony w wysokości 993,64 zł. Skarżący podał, że do dnia 5 lutego 2015 r. pozostawał na bezrobociu. Żyli skromnie dzięki pomocy dzieci i MOPS. Skarżący pobiera emeryturę od lutego 2015r. Skarżący podał, że wszystkie pieniądze przeznacza na zakup środków spożywczych, higieny, odzieży, podstawowych artykułów gospodarstwa domowego. Żona skarżącego jest po ciężkich operacjach a na lekarstwa i lekarzy wydają ok. 400 zł miesięcznie. Do stycznia 2015 r. skarżący pobierał dodatek mieszkaniowy. Do wniosku skarżący dołączył kserokopie wypłat emerytur jego (1441,44 zł netto) i jego żony (848,21 zł netto), rachunków za prąd (82,62 zł), gaz (58,83 zł), internet, telefon i TV (120,19 zł) oraz opłaty za używanie lokalu (395,55 zł). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: W sprawach prowadzonych przed sądami administracyjnymi podstawy przyznania prawa pomocy określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), a w szczególności: "Art. 245. § 1. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. § 2. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. § 3. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego." "Art. 246. § 1. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny." Instytucja prawa pomocy ma na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem stronom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym oraz kosztów pomocy prawnej udzielonej im przez profesjonalnego pełnomocnika. Zasadą jest bowiem, iż strona powinna partycypować w kosztach postępowania, w szczególności jeśli posiada stały miesięczny dochód. Strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania i wnosząc o przyznanie prawa pomocy uprawdopodobnić w sposób wiarygodny i rzetelny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku. Jedynym kryterium oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy jest kryterium majątkowe. Sąd nie kieruje się w tym zakresie zasadami słuszności, lecz bada stan majątkowy wnioskodawcy. W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata jest zasadny. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, a ich dochód stanowią ich emerytury w łącznej wysokości 2289,65 zł netto. Co miesięczne wydatki skarżącego obejmują opłaty za leki i lekarzy (ok. 400 zł), prąd (82,62 zł), gaz (58,83 zł), internet, telefon i TV (120,19 zł), opłaty za używanie lokalu (395,55 zł) oraz za zakup środków spożywczych, higieny, odzieży, podstawowych artykułów gospodarstwa domowego. Środki pieniężne jakie pozostają więc do dyspozycji skarżącego są niewystarczające na pokrycie jeszcze dodatkowo wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ustanowił dla skarżącego adwokata, o czym orzekł na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a i art. 260 p.p.s.a.