III SA/Kr 825/14

PostanowienieWSA w Krakowie2014-10-07

Skład orzekający: Renata Ranicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną i sposób gospodarowania środkami?
Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony, ponieważ skarżąca nie wykazała, że poniesienie tych kosztów wiązałoby się z uszczerbkiem koniecznym dla jej utrzymania i utrzymania rodziny. Analiza jej wydatków wykazała, że ponosi ona koszty niekonieczne, w tym związane z utrzymaniem innej osoby, co świadczy o braku spełnienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca A. Z. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wnioskodawczyni podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem, jej miesięczny dochód wynosi 2.022,32 zł, a jedynym źródłem dochodu jest działalność gospodarcza przynosząca straty. Skarżąca nie udokumentowała w pełni swoich miesięcznych wydatków koniecznych, a analiza jej wyciągów bankowych wykazała ponoszenie wydatków niekoniecznych, w tym spłatę zobowiązań za inną osobę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek skarżącej A. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżącej A. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych , uzupełniony pismem z dnia 1 lipca 2014 r., w sprawie skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 marca 2014 r. We wniosku tym skarżąca oświadczyła, iż prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z synem D. Z. Ich miesięczny dochód wynosi 2.022,32 zł. i składa się na niego świadczenie chorobowe z ZUS wypłacane skarżącej oraz alimenty dla syna w wysokości 750 zł miesięcznie. Według oświadczenia skarżąca nie jest właścicielem żadnych nieruchomości, natomiast jest właścicielem samochodu IVECO DAILY. Na uzasadnienie wniosku skarżąca podała, iż jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Korzysta ona z dobrej woli bliskich pomagających w utrzymaniu skarżącej i jej syna. Jest ona matką samotnie wychowująca dziecko. Jedynym jej źródłem dochodu jest prowadzona działalność gospodarcza w zakresie usług transportowych. Od dwóch lat przynosi ona jednak straty. Dla skarżącej 100 zł jest kwotą bardzo wysoką, mogłaby ona za te pieniądze kupić przybory szkolne dla syna. Ponadto wynajmuje mieszkanie w Z, gdyż syn uczęszcza do szkoły. W odpowiedzi na wezwanie sądu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca w piśmie z dnia 1 lipca 2014r. oświadczyła, iż wszystkie aktualne dokumenty znajdują się w aktach sprawy sygn. akt I SA/ Kr 913/14. Na dzień oświadczenia nie miała ona dostępów do tych dokumentów, gdyż księgowa przebywała na urlopie. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. W tym miejscu należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzić do wypadków, których zdobycie przez stronę środków na finansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Strona występująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana uprawdopodobnić, że spełnia kryteria przyznania prawa pomocy. Oznacza to, że jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że poniesienie kosztów sądowych wiązać się będzie z uszczerbkiem koniecznym utrzymania dla niej i jej rodziny. W oparciu o dokumenty znajdujące się aktach sprawy I SA/ Kr 913/14 orzekający dokonał następujących ustaleń- w odpowiedzi na wezwanie sądu skarżąca przedłożyła następujące dokumenty : bilans za okres od stycznia do maja 2014 r. prowadzonej firmy , z którego wynika, ze przychody firmy za ten okres wyniosły 9.106,92 przy wydatkach – 9.440,65 zł, zeznanie podatkowe za rok 2013- przychód firmy wyniósł 39.825,85 a koszty jego uzyskania 44.480,39 zł. Daję to stratę za 2013 r. w wysokości 4.654,54 zł. Ponadto skarżąca przedłożyła wyciąg z rachunku bankowego w [...] za okres od maja do lipca 2014 r., fakturę VAT za usługę leasingu - 1.775,01 zł. Skarżąca w żaden sposób nie udokumentowała miesięcznych wydatków koniecznych przeznaczonych na opłaty i utrzymanie, nie wyjaśniła też dlaczego wyjaśnień i stosownych dokumentów w tym przedmiocie nie złożyła. Jak wynika z dokonanej przez orzekającego analizy przedłożonych wyciągów bankowych wydatki skarżącej prawie dwukrotnie przewyższają deklarowany miesięczny dochód. W miesiącu maju 2-14 r. wydatki skarżącej to kwota 3.823,08 zł natomiast deklarowany dochód to kwota 2.022 zł. Przy czym udokumentowany wpływ środków pieniężnych na konto to kwota 1.677 zł. Skarżąca spłaca 4 kredyty w tym jeden na kwotę 454,73 zł za M. Ś. W oparciu o wymienione wyciągi bankowe orzekający ustalił, iż skarżąca reguluje szereg należności przypadających na Pana M. Ś. takich jak- opłaty za mieszkanie będące jego własnością, za usługi telekomunikacyjne, Cyfrowy Polsat, SKOK. Ogólnie miesięczne zobowiązana regulowane za pana M. Ś. to kwota 1.320 zł (maj 2014 ). Skoro więc skarżącą stać na pokrywanie kosztów za pana M. Ś. to tym bardziej może to uczynić we własnej sprawie przed WSA w Krakowie a nie oczekiwać, że obowiązek ten zostanie bezpodstawnie przerzucony na współobywateli. Gospodarowanie środkami pieniężnymi przez skarżącą szereg wydatków, które nie mają charakteru koniecznych oraz skala spłaty zaciągniętych kredytów pozwala na stwierdzenie iż nie spełnia ona przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiących podstawę do ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło