III SA/Kr 825/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 5 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lutego 2016r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lutego 2016r. została wysłana na adres: E. P. prowadząca działalność pod firmą Sklep Spożywczo-Przemysłowy A W, B. Przesyłka została zwrócona do organu z adnotacją, że dane adresowe są niepełne. Pismem z dnia 11 maja 2016r. E. P. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż zaskarżona decyzja nie została jej w ogóle doręczona. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podniósł, że korespondencja ze skarżącą była prowadzona na wskazywany przez nią adres: W, B. Organ wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została wysłana na pośrednictwem operatora InPost, który w rozstrzygnięciu podjętego postępowania reklamacyjnego podał, że adres W, B jest niepełny, gdyż w miejscowości W występują ulice, które nie zostały ujęte w danych adresowych. Zdaniem organu, skarżąca winna była poinformować organ podatkowy o zmianie adresu, gdyż w przeciwnym razie pisma będą kierowane na jej dotychczasowy adres i traktowane jako doręczone. W piśmie z dnia 4 maja 2016r. pełnomocnik skarżącej podniósł, że nie nastąpił żadna zmiana danych adresowych skarżącej, zaś cała korespondencja, z wyjątkiem zaskarżonej decyzji, była bez problemu doręczana na adres W, B. Pełnomocnik skarżącej przyznał, że w miejscowości Wokowice zostały kilka lat temu wprowadzone ulice, jednak fakt ten miał miejsce jeszcze przed wszczęciem postępowania w niniejszej sprawie. Skarżąca nie miała więc obowiązku zawiadamianie o zmianie adresu. Zdaniem pełnomocnika, skarżąca nie ponosi winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718, zwana dalej p.p.s.a.), a w szczególności art. 85-89 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 85 cyt. ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). We wniosku tym strona winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Przystępując do oceny zasadności wniosku skarżącej należało ustalić, czy faktycznie w przedmiotowej sprawie doszło do uchybienia terminu do złożenia skargi. Bieg terminu do dokonania czynności złożenia skargi będzie bowiem miał miejsce tylko w przypadku skutecznego doręczenia stronie zaskarżonej decyzji. Sposób doręczenia pism w postępowaniu podatkowym regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613 z późn. zm., zwanej dalej O.p.). Zgodnie z treścią art. 148 § 1 O.p. pisma doręcza się osobom fizycznym pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju. Pisma osobom fizycznym mogą być także doręczane: 1) w siedzibie organu podatkowego; 2) w miejscu zatrudnienia lub prowadzenia działalności przez adresata - adresatowi lub osobie upoważnionej przez pracodawcę do odbioru korespondencji (art. 148 § 2 O.p.). W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w innych uzasadnionych przypadkach pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (art. 148 § 3 O.p.). Zgodnie z art. 149 O.p. w przypadku nieobecności adresata w miejscu zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, a gdyby go nie było lub odmówił przyjęcia pisma - sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy - gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata, lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję, na której zamieszkuje adresat lub której adres wskazano jako adres do doręczeń. W myśl natomiast art. 150 § 1 O.p. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 O.p.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3 O.p.). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 O.p.). Ponadto zgodnie z treścią art. 146 § 1 O.p. w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o zmianie adresu, pod którym dokonuje się doręczeń, lub adresu elektronicznego. W razie niedopełnienia obowiązku przewidzianego w § 1, w przypadku doręczania pisma za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, pismo uważa się za doręczone pod dotychczasowym adresem z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 150 § 1 pkt 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 146 § 2 O.p.). Zaskarżona decyzja została przesłana za pośrednictwem operatora pocztowego InPost S.A. na wskazany przez skarżącą adres, jednak przesyłka nie została doręczona i wróciła z adnotacją, że dane adresowe są niepełne. Z wyjaśnień operatora, udzielonych w związku ze złożoną przez organ II instancji reklamacją, wynika, że przesyłka została zwrócona ponieważ adres jest niepełny, gdyż w miejscowości W występują ulice, które nie zostały ujęte w adresie. W związku z powyższym organ II instancji uznał, że skarżąca nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku zawiadomienia organu o zmianie adresu, a zatem decyzja została jej doręczona prawidłowo. Sąd nie podziela powyższego stanowiska organu II instancji. Należy bowiem zauważyć, w toku postępowania organy korespondowały ze skarżącą wysyłając pisma na adres: E. P. prowadząca działalność pod firmą Sklep Spożywczo-Przemysłowy A W, B. Tak było chociażby z zawiadomieniem z dnia 30 grudnia 2015r. o wyznaczeniu terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego (k. 115 akt administracyjnych), postanowieniem o odmowie zawieszenia postępowania z tej samej daty (k. 113 akt administracyjnych), czy też decyzją organu I instancji z dnia [...] 2015r. (k. 92 akt administracyjnych). Wszystkie te pisma wysłano na w/w adres skarżącej i zostały jej doręczone. Nie można zatem uznać, że dane adresowe umieszczone na przesyłce zawierającej zaskarżoną decyzję były z winy skarżącej niepełne, gdyż nie poinformowała ona organu o zmianie swojego adresu. Mając powyższe na uwadze należy zatem uznać, że decyzja organu II instancji nie została skarżącej skutecznie doręczona, co potwierdził pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 8 sierpnia 2016r. Termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie nie rozpoczął zatem biegu. Skarżąca winna zwrócić się do organu II instancji o doręczenie jej decyzji II instancji, co dopiero wywoła skutek w postaci wprowadzenia tej decyzji do obrotu prawnego i uruchomi termin do jej zaskarżenia. Mając powyższe na względzie Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skoro bowiem decyzja organu II instancji nie została skutecznie doręczona, a termin do wniesienia skargi nie rozpoczął biegu, to tym samym nie doszło do jego uchybienia i nie jest możliwe jego przywrócenie. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.