III SA/Kr 826/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi " A. - R." P. K. na stanowisko Komendanta Komendy Ochotniczych Hufców Pracy zawarte w piśmie dnia [...] ([...]) w przedmiocie refundacji wynagrodzeń postanawia s k a r g ę o d r z u c i ć. Opinią z dnia [...] Dyrektor Centrum Edukacji i Pracy Młodzieży wypowiedział się negatywnie w przedmiocie wniosku skarżącej P. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą A. - R. o zawarcie umowy refundacyjnej, dotyczącej zwrotów kosztów wynagrodzenia i ubezpieczenia społecznego 14 młodocianych odbywających u skarżącej praktyczną naukę zawodu. Uzasadnieniem odmowy zawarcia takiej umowy było stwierdzenie, iż nie zachowana została przesłanka wynikająca z rozporządzenia MGip. z dnia 31.08.2004 r. w sprawie refundowania ze środków Funduszu Pracy wynagrodzenia wypłacanego młodocianym pracownikom w postaci niezawarcia z młodocianymi umów na czas nieokreślony. Komendant OHP , rozpoznając odwołanie skarżącej z dnia [...] od powyższej opinii, podtrzymał ją. Podkreślając słuszność rozstrzygnięcia Centrum Edukacji i Pracy Młodzieży powołał się na wykładnię cyt. wyżej rozporządzenia dokonaną przez Ministerstwo Gospodarki i Pracy, w której jednoznacznie stwierdzono, że umowy z młodocianymi w celu przygotowania zawodowego, umożliwiające ubieganie się o refundację winny być zawierane na czas nieokreślony. W skardze na powyższe wyrażone przez Komendanta OHP stanowisko P. K. wniosła o zmianę decyzji o odmowie zawarcia umowy o refundację wynagrodzeń młodocianym pracownikom ze środków Funduszy Pracy z uwagi na twierdzenie, że jej wniosek o refundację został złożony prawidłowo i kompletnie oraz, że nie zawierał żadnych braków formalnych. Na uzasadnienie przywołała zapisy zawarte w załączniku nr 3 § 1 ust. 1 oraz w ust.2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 31.08.2006 r., z których to zapisów nie wynika wymóg zawierania umów z młodocianymi na czas nieokreślony, wręcz przeciwnie, obowiązek nałożony na pracodawcę w zakresie złożenia imiennego wykazu zatrudnionych młodocianych pracowników nakazuje w swej treści określić czas trwania umowy co ma znaczyć, że dopuszczalne jest zawieranie umów na czas określony. Stanowi o tym także rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28.05.1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. W odpowiedzi na skargę Komendant Ochotniczych Hufców Pracy wniósł o odrzucenie skargi względnie o jej oddalenie. Wskazał, że wymóg zawarcia z młodocianym pracownikiem umowy o pracę na czas nieokreślony wynika po pierwsze z załącznika nr 4 do rozporządzenia w sprawie refundowania ze środków Funduszu Pracy wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom, pośrednio z § 4 ust. 2 lit. g tego rozporządzenia jak również z wyjaśnień Ministerstwa Gospodarki i Płacy mających charakter wykładni autentycznej. Przede wszystkim zwrócił jednak uwagę, że negatywna opinia Centrum Edukacji i Pracy Młodzieży do wniosku refundacyjnego jak też odpowiedź Komendanta OHP na złożone zastrzeżenia do opinii nie mają charakteru decyzji administracyjnych w rozumieniu art. 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego a stosunki pomiędzy organem refundacyjnym a pracodawcą, z którym zawarto umowę refundacyjną mają charakter cywilno-prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na rozstrzygnięcie Komendanta Ochotniczych Hufców Pracy z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa art. 3 § 1-3. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art.3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Mające w przedmiotowej sprawie zastosowanie akty prawne w postaci ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001) oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 31 sierpnia 2004 r. w sprawie refundowania ze środków Funduszu Pracy wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom, Dz.U. Nr 190, poz.1951 (zastąpione przez rozporządzenie z dnia 26 kwietnia 2007 r., Dz.U. Nr 77, poz.518) przewidują, że Ochotnicze Hufce Pracy mogą dokonywać zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne młodocianych pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego ... na podstawie umowy zawartej z pracodawcą lub organizacją zrzeszającą pracodawców (art. 12 ust.6 ustawy). W tym celu pracodawca musi złożyć wniosek w formie prawem określonej do centrum edukacji i pracy młodzieży, które to centrum sporządza opinię co do wniosku a następnie przekazuje ją właściwemu Ochotniczemu Hufcowi Pracy, który w terminie 30 dni od daty o której mowa w § 4 ust. 7 i 8 rozporządzenia zawiadamia pracodawcę o sposobie rozpatrzenia wniosku o zawarcie umowy. W przypadku natomiast uwzględnienia wniosku o zawarcie umowy OHP zawiera z pracodawcą umowę o refundację wynagrodzeń i składek na ubezpieczenie (§ 2,4,5 rozporządzenia). Wynika z tego, iż na żadnym etapie procedury refundowania wynagrodzeń nie dochodzi do wydania przez jednostki organizacyjne Centrum Edukacji i Pracy Młodzieży i Ochotniczy Hufiec Pracy rozstrzygnięcia w postaci decyzji czy postanowienia czyli form władczego działania administracji. Formy tej nie ma przede wszystkim stanowisko Ochotniczego Hufca Pracy, które zgodnie z rozporządzeniem winno przybrać formę zawiadomienia skierowanego do pracodawcy. W przedmiotowej sprawie stanowisko OHP zostało przekazane skarżącej jako rozstrzygnięcie niejako odwoławcze od opinii Centrum - czyli w formie nie mającej uzasadnienia na gruncie wskazanych wyżej aktów prawnych. Wskazanie to nie jest jednak istotne wobec przedmiotu niniejszej sprawy - ocena procedowania Centrum i OHP nie leży bowiem w zakresie rozpoznania sądu z uwagi na właściwy jego przedmiot (uwzględniany w postępowaniu administracyjnym w pierwszej kolejności) czyli kognicję sądu administracyjnego. Zawiadomienie OHP nie mieści się również w zakresie innych aktów i czynności podlegających kognicji sądu na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi gdyż przepis ten wymaga by akty i czynności te wynikały z zakresu administracji publicznej i dotyczyły uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na charakter danej formy rozstrzygnięcia należy spojrzeć bardziej kompleksowy. Jeżeli chodzi o uprawnienie na gruncie administracyjnym to należy podkreślić, że w sytuacji gdy dany podmiot spełnia warunki prawem określone to po stronie organu istnieje obowiązek działania w formie przewidzianej przepisem szczególnym. Natomiast art. 12 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy stanowi, że "Ochotnicze Hufce Pracy mogą dokonywać zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę...". Czyli przepis ten wprowadza fakultatywność zawarcia umowy z pracodawcą co oznacza, że stanowisko Ochotniczego Hufca Pracy o tym, że wniosek skarżącej nie ma charakteru roszczeniowego jest w pełni zasadny. Ponadto sama umowa (której wzór znajduje się w załączniku nr 3 rozporządzenia z dnia 31.08.2004 r.) , na podstawie której przekazywane są pieniądze ze środków Ochotniczego Hufca Pracy ma charakter cywilnoprawny bowiem kształtuje pozycje stron na zasadzie równo rozłożonego korelatu praw i obowiązków. Odsyła w swej treści w zakresie spraw nieuregulowanych do Kodeksu cywilnego. Wobec powyższego Sąd stoi na stanowisku, że przedmiot skargi P. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "A.-R." nie należy do właściwości sądu administracyjnego, mając przy tym na uwadze art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. kodeksu postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz.296 ze zm.) stanowiący, że do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych oraz do Sądu Najwyższego oraz art. 177 Konstytucji, który również stanowi o domniemaniu kompetencji sądów powszechnych poprzez zapis, że sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzelonych dla właściwości innych sądów". Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zachodzi zatem przesłanka do odrzucenia skargi, co zostało wyrażone w sentencji postanowienia.