III SA/Kr 828/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego T. T. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt. III SA/Kr 828/12 w sprawie ze skargi F. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 18 kwietnia 2012 nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie radcy prawnemu T. T. wykonującemu zawód w Kancelarii Radcy Prawnego przy ul. [...] w K, kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt. III SA/Kr 828/12, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla strony radca prawny (k. 58), wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w osobie mecenasa T. T. (k. 69) za czynności podjęte przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji otrzymał stosowne wynagrodzenie (k. 131). Po niekorzystnym zaś dla strony wyroku sporządził i wniósł skargę kasacyjną (k. 155-159v.) w treści której sformułował wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały zapłacone ani w całości ani w części w wysokości 150% stawki minimalnej z uwagi na bardzo duży nakład pracy pełnomocnika z urzędu, stopień zawiłości sprawy oraz obszerność akt. Wyznaczony radca prawny nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 207; 276). W trosce o dobro klienta, formułował jednak potrzebne wnioski (k. 220) i na wezwanie udzielał stosownych wyjaśnień (k. 226-249). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 października 2015 r. sygn. akt I OSK 2078/13 uchylił zaskarżony wyrok bez orzekania o wynagrodzeniu dla wyznaczonego radcy prawnego za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 poz. 490 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku oświadczenie można przyjąć, że oświadczenie takie zostało złożone przez radcę prawnego. W związku z tym zachodzą warunki aby przyznać mu wynagrodzenie. W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od charakteru sprawy, instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §14 ust. 2 pkt. 1 lit. c). Równocześnie trzeba mieć świadomość, że skuteczne wniesienia skargi kasacyjnej a także sygnalizowany stopień zawiłości sprawy oraz obszerność akt wiązało się dla radcy prawnego ze zwiększonym nakładem pracy co uzasadnia przyznanie mu zwiększonego wynagrodzenia. Pamiętać jednak trzeba, że zawarty w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §15 pkt. 1 stanowi lex specialis w stosunku do §2 ust. 2 zd. 2 rozporządzenia limitując wysokość kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonych przez Skarb Państwa do wysokości maksymalnie 150% stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3-5. W efekcie wysokość wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej dla adwokata, który nie prowadził sprawy w I instancji ustalona w oparciu o przepis §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b) i przepis §15 pkt. 1 powołanego rozporządzenia zamknąć się musi kwotą 180 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 150% ¾ stawki minimalnej określonej w 14 ust. 2 pkt. 2 lit. b). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustaloną opłatę podwyższa się jeszcze tylko o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.