III SA/Kr 83/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Libiążu z dnia 29 października 2009r. Nr XXXV/205/2009 w przedmiocie ustalenia opłaty za świadczenia przedszkoli prowadzonych przez Gminę Libiąż postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 18 grudnia 2009r. Wojewoda Małopolski wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Libiążu z dnia 29 października 2009r. Nr XXXV/205/2009 w sprawie opłat za świadczenia przedszkoli prowadzonych przez Gminę Libiąż domagając się stwierdzenia jej nieważności w zakresie § 4 ust. 6 i ust. 7. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Libiążu wniosła o umorzenie postępowania. Rada Miejska w Libiążu wyjaśniła, iż w dniu 29 stycznia 2010r. podjęła uchwałę Nr XXXVII/235/2010 w sprawie opłat za świadczenia przedszkoli prowadzonych przez Gminę Libiąż, którą uchyliła ust. 6 i ust. 7 w § 4 zaskarżonej uchwały z dnia 29 października 2009r. Nr XXXV/205/2009. Pismem z dnia 29 marca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwrócił się do Wojewody Małopolskiego o wyjaśnienie, czy w związku z podjęciem przez Radę Miejską w Libiążu uchwały Nr XXXVII/235/2010 z dnia 29 stycznia 2010r. w sprawie opłat za świadczenia przedszkoli prowadzonych przez Gminę Libiąż, podtrzymuje swoją skargę. Pismem z dnia 15 kwietnia 2010r. strona skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak wynika z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne może nastąpić wyłącznie w sytuacji, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po analizie akt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki, które powodowałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Wobec faktu, że cofnięcie skargi nastąpiło skutecznie, postępowanie należało umorzyć. Jak wynika bowiem z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.