III SA/Kr 83/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia 14 września 2021 r. znak [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta z dnia 25 września 2020 r. znak [...] w przedmiocie przyznania świadczeń rodzinnych postanawia odrzucić skargę Prezydent Miasta decyzją z dnia 14 września 2021 r. znak [...], uchylił decyzję Prezydenta Miasta z dnia 25 września 2020 r. znak [...] w przedmiocie przyznania świadczeń rodzinnych. Decyzja ta została wydana na wniosek skarżącej z dnia 13 września 2021 r. o uchylenie od dnia 1 sierpnia 2021 r., decyzji z dnia 25 września 2020 r. w sprawie przyznania świadczeń rodzinnych. Od decyzji tej skarżąca nie złożyła odwołania. Pismem z dnia 19 października 2021 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na w/w decyzję z dnia 14 września 2021 r. znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. O spełnieniu tego warunku można mówić po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej. Oznacza to, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem właściwego środka zaskarżenia od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończeniem postępowania administracyjnego przed organem drugiej instancji poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu w rozumieniu art. 3 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd skargę odrzuca, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, skoro skarżąca wniosła skargę na decyzję organu I instancji, to jej skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.