III SA/Kr 838/14

PostanowienieWSA w Krakowie2014-10-07

Skład orzekający: Renata Ranicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który uzyskuje stały dochód z emerytury i posiada majątek w postaci nieruchomości, wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla swojego utrzymania, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych)?
Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony, ponieważ skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Pomimo uzyskiwania stałego dochodu z emerytury, jego wykazane miesięczne wydatki konieczne nie były na tyle wysokie, aby uniemożliwić pokrycie kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi.
Stan faktyczny
Skarżący J. S. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego dotyczącą ewidencji gruntów. Skarżący oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jego miesięczny dochód z emerytury wynosi 2.152,88 zł, a jego majątek obejmuje części nieruchomości. Wniosek został uzupełniony o dokumenty dotyczące wydatków i leczenia. Referendarz sądowy uznał, że skarżący nie wykazał braku możliwości poniesienia kosztów sądowych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek skarżącego J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 26 marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżącego J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony pismem z dnia 31 lipca 2014 r., w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 26 marca 2014 r. We wniosku tym skarżący oświadczył, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód z tytułu pobieranego świadczenia emerytalnego wynosi 2.152,88 zł. W składa majątku skarżącego wchodzi ½ część działki o pow. 14 ara oraz działka o pow. 3,75 a. Na uzasadnieniu wniosku skarżący podał, iż brak jest możliwości pokrycia kosztów sądowych. W piśmie uzupełniającym z dnia 31 lipca 2014 r. skarżący wyjaśnił, iż mieszka w domu stanowiącym własność syna. Nie posiada rachunku bankowego. Nie korzysta z pomocy opieki społecznej. Pozostaje w stałym leczeniu. Nie wskazał jednak kosztów jakie ponosi na leczenie. Do pisma skarżący dołączył kserokopie następujących dokumentów : zeznania podatkowego za rok 2013, rozliczenia energii elektrycznej z prognozowanym zużyciem i opłatami, fakturę VAT za usługi telekomunikacyjne, fakturę VAT za gaz, rachunki za wywóz śmieci, za wodę, Potwierdzenie wpłaty podatku od nieruchomości - G, potwierdzenie wpłaty podatku od nieruchomości - K, oraz potwierdzenie wpłaty podatku rolnego - G parcela, zaświadczenie lekarskie o pozostawaniu w leczeniu urologicznym oraz dwa rachunki za leki z czerwca i lipca 2014 r. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy zwrócić uwagę czym jest instytucja prawa pomocy. Prawo pomocy to inaczej prawo ubogich. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną (do takich osób zalicza się bezrobotnych, osoby pozbawione środków do życia), bądź gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjonalne ( vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r. I GZ 107/05, niepubl.). Z kolei przez uszczerbek dla siebie, bądź rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych ( vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt FZ 794/04, niepubl.). W przedmiotowej sprawie po dokonaniu analizy informacji wynikających z oświadczeń skarżącego jak i przekazanych przez niego dokumentów, referendarz sądowy uznał, iż nie zachodzą szczególne okoliczności, określone w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. . pozwalające na skuteczne ubieganie o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący uzyskuje stały miesięczny dochód z pobieranego świadczenia emerytalnego, bez obciążeń. Według przedstawionych rachunków i faktur jego miesięczne wydatki konieczne opiewają na kwotę – 413,26 zł , w tym należne podatki od nieruchomości i rolny liczony za każdy miesiąc. Jeżeli chodzi o rachunek za wodę na kwotę 1.065,68 zł to z uwagi na fakt, iż jest on nieopisany to orzekający nie wie czy jest to rachunek zbiorczy za okres kilku miesięcy czy rachunek pojedynczy, ale w takim wypadku wydaje się to mało prawdopodobne, gdyż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie prowadzi działalności gospodarczej. Po odliczeniu więc wykazanych wydatków koniecznych pozostaje skarżącemu do dyspozycji kwota 1.739,62 zł. Wobec powyższego należało więc przyjąć, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego. W ocenie orzekającego jest on w stanie wygospodarować kwotę 200 zł stanowiącą wpis od skargi. Ten element kosztów sądowych jest jedynym na obecnym etapie postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło