III SA/Kr 844/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. Ś. na pismo Prezydenta Miasta z dnia 25 marca 2014r. znak [...] postanawia odrzucić skargę. W toku postępowania administracyjnego przed Prezydentem Miasta z wniosków G. Ś. o przyznanie zasiłków celowych, organ wystosował do G. Ś. oraz do skarżącego Z. Ś. pismo datowane na dzień 25 marca 2014 r., w którym udzielił informacji, że w dniu 3 lutego 2014 r wydał decyzję w sprawie posiłków dla córki G. Ś. i Z. Ś. przyznającą świadczenie niepieniężne od 4 lutego 2014r. Odwołanie Z. Ś. od tej decyzji zostało przekazane organowi odwoławczemu. Organ wskazał jednocześnie, że podejmuje w związku z odwołaniem wszystkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Z. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. pismo, które uznał za postanowienie o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy, jednocześnie zarzucając mu naruszenie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r. poz. 267), w szczególności zwłokę w załatwieniu sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność zaskarżenia opisanego na wstępie pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga Z. Ś. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 P.p.s.a., który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Odnosząc się do zaskarżonego pisma, uznać należy, iż nie spełnia ono atrybutów aktu administracyjnego wymienionego w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. W szczególności nie posiada ono charakteru władczego rozstrzygnięcia i stanowi jedynie informację o stanowisku organu w danej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.