III SA/Kr 845/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Makuch (spr.) Sędziowie WSA Maria Zawadzka WSA Katarzyna Marasek-Zybura Protokolant Sekretarz Sądowy Kinga Ładyga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 27 marca 2025 r. nr SKO.UP/4121/26/2025 w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy oddala skargę. Przedmiotem skargi Z. K. (dalej: "skarżący") była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 27 marca 2025 r. (nr SKO.UP/4121/26/2025) utrzymująca w mocy decyzję Starosty Krakowskiego z 29 stycznia 2025 r. (nr K-I-W.5430.4.57.2023.EA) orzekająca o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: 1. Do Starosty Krakowskiego wpłynął 2.08.2023 r. wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 25.07.2023 r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego do kierowania pojazdami. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wskazywał, że skarżący otrzymał 26 punktów karnych w związku z wykroczeniami za naruszenie przepisów ruchu drogowego popełnionymi w dniach: 27.10.2022 (za jedno wykroczenie otrzymał 10 punktów, zaś za drugie 8 punktów) oraz 16.01.2023 r. za które otrzymał 8 punktów. 2. W dniu 8.08.2023 r. organ I instancji wydał zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy oraz w sprawie wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. 3. Postępowania w w.w. sprawach zostały zawieszone 4.10.2023 r. w związku z wnioskiem skarżącego w tym przedmiocie. Postępowania te zostały podjęte w dniu 18.11.2024 r. po uzyskaniu przez organ prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie (wyrok z 10.05.2023 r., sygn. akt [...], prawomocny od 8.06.2023 r.) – o uznaniu skarżącego za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że 16.01.2023 r. nie zastosował się do znaku "stop" oraz kierował pojazdem nienależycie utrzymanym poprzez niedziałające prawe światło "stop". 4. Decyzją z 29.01.2025 r. organ orzekł o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy. W podstawie prawnej organ powołał art. 49 ust. 1 pkt 2 i art. 99 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, jak też art. 18 pkt 1 ustawy z 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2021.2328). Organ I instancji zwrócił uwagę na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie o kontrolne sprowadzenie kwalifikacji skarżącego w zakresie posiadanych kategorii prawa jazdy – w związku z przekroczeniem liczby punktów karnych. Wskazał, że w dniu 8.08.2023 r. została skierowana do skarżącego informacja o konieczności poddania się badaniu psychologicznemu w zakresie psychologii transportu. Zwrócił uwagę na prawomocny wyroku sądu karnego z 10.05.2023 r. o uznaniu skarżącego za winnego popełnienia wykroczenia. Podsumował, że decyzja została wydana w związku z zastrzeżeniami co do znajomości przepisów ruchu drogowego, co nastąpiło na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie. 5. W odwołaniu skarżący zarzucił: - wadliwość ustaleń faktycznych poprzez brak ustalenia konkretnego dnia, w którym doszło do przekroczenia limitu 24 punktów karnych. Ustalenie to było istotne w celu "prawidłowego ustalenia zastosowania procedury, jak i jej skutków według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów"; - uniemożliwienie czynnego udziału w sprawie poprzez brak możliwości wypowiedzenia się – (art. 10 k.p.a.); - naruszenie art. 7b k.p.a. – poprzez brak współdziałania organów w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zarzucając, że pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie pochodzi z 2023 r., zaś decyzja jest wydawana w styczniu 2025 r., a brak jest danych potwierdzających, że na dzień wydania decyzji zostały zgodnie z wnioskiem przekroczone punkty; - naruszenie art. 136 ustawy o kierujących pojazdami poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy "należało zastosować procedurę według stanu prawnego na dzień naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów". W ocenie odwołania, organ nie wskazał kiedy w przypadku skarżącego doszło do popełnienia wykroczenia drogowego, które spowodowało przekroczenie limitu 24 punktów, a to wyznaczałoby przepisy prawa związane z przekraczaniem punktów karnych, które obowiązywały na konkretny dzień; - naruszenie art. 18 pkt 1 ustawy z 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2021.2328) poprzez jego zastosowanie, podczas gdy skarżący nie posiada już wskazanych we wniosku Policji 24 punktów karnych, które powinny być usunięte z uwagi na upływ czasu i odbyte przez skarżącego szkolenie; - naruszenie art. 99 ustawy o kierujących pojazdami poprzez przyjęcie nasuwających się zastrzeżeń co do znajomości przepisów ruchu drogowego. Do odwołania skarżący dołączył zaświadczenie z 18.01.2024 r. o odbyciu szkolenia, o którym mowa w art. 17ust. 6a ustawy z 2021 r. ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2021 r., poz. 2328). Skarżący w uzasadnieniu wskazał m.in., że nie miał możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym. Zapoznał się z tym materiałem po doręczeniu informacji o wszczęciu postępowania w sprawie, a nie po otrzymaniu informacji o możliwości zapoznania się z aktami przed wydaniem decyzji. O takiej możliwości nie został poinformowany Akcentował, że wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie o sprowadzenie kwalifikacji pochodzi z 2023 r., a decyzja została wydana w 2025 r. Na dzień wydania decyzji nie miał przekroczonej ilości punktów karnych. Organ nie ustalił kiedy doszło do popełnienia wykroczenia drogowego, które spowodowało przekroczenie limitu 24 punktów. To zaś wyznaczałoby podstawę prawną. Przywołał art. 17 ustawy z 2.12.2021 (Dz. U. 2021 r., poz. 2328). Następnie zwrócił uwagę na odbycie szkolenia reedukacyjnego. 18.01.2024 r., jak też na wadliwość powołania przez organ art. 99 ustawy o kierujących pojazdami. 6. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 27.03.2025 r. utrzymało w mocy objętą odwołaniem decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazało na art. 18 pkt 1 ustawy z 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2021.2328) oraz na przywołany w punkcie 1 uzasadnienia wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie. Akcentowało SKO, że do skierowania na egzamin kontrolny wystarczające jest przekroczenie liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Odnośnie do zarzutu, iż organ nie ustalił kiedy doszło do przekroczenia 24 punktów karnych – SKO wskazało, iż organ I instancji nie miał takiego obowiązku, był bowiem związany wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, a do skierowania na egzamin wystarcza sam fakt przekroczenia 24 punktów karnych. Odnośnie wiedzy organu Policji o odbytym szkoleniu reedukacyjnym (zmniejszeniu liczby przypisanych punktów karnych) – organ podał, że dyrektor ośrodka ruchu drogowego niezwłocznie przesyła takie zaświadczenie organom Policji (art. 17 ust. 6c powołanej ustawy). W kwestii zaś powołania przez organ I instancji art. 99 ustawy o kierujących pojazdami Kolegium Odwoławcze wskazało, że podstawę prawną decyzji stanowił na art. 18 pkt 1 ustawy z 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw. 7. Zarzuty skargi zostały sformułowane w sposób analogiczny do zarzutów odwołania (pkt 5 uzasadnienia), a dodatkowo podniesiono, że SKO nie ustosunkowało się do argumentów zawartych w odwołaniu. Zwracała uwagę na brak ustosunkowania się organu odwoławczego do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Skarga domagała się uchylenia zaskarżonych decyzji, ewentualnie umorzenia postępowania i zasądzenia kosztów. 8. W odpowiedzi na skargę SKO w Krakowie podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: 9. Skarga podlegała oddaleniu. 10. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia był art. 18 pkt 1 ustawy z 2.12.2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2021 r., poz. 2328). Przepis ten stanowi, że do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14 (czyli ustawie z 9.05.2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw; Dz.U. z 2018, poz. 957), starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów - na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji. W myśl art. 23 pkt 3 ustawy zmieniającej, art. 18 ustawy wszedł w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia. Ogłoszenie ustawy nastąpiło w Dzienniku Ustaw z 16.12.2021 r., a zatem, będący podstawą prawną decyzji art. 18 uzyskał moc obowiązującą od 17.09.2022 r. Z uwagi na powyższe zaznaczyć należy, że wszystkie naruszenia przepisów ruchu drogowego, za które skarżący uzyskał liczbę ponad 24 punktów karnych (objętych wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 25.07.2023 r.) miały miejsce po wskazanej wyżej dacie – tj. 17.09.2022 r., a zatem już w okresie obowiązywania art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej, nakładającego na starostę - w przypadku wpłynięcia wniosku komendanta wojewódzkiego Policji - obowiązek skierowania osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku przekroczenia 24 punktów karnych. Według art. 17 ust. 1 ustawy z 2.12.2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2328) - do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe (ust. 5 ustawy zmieniającej p.r.d. dnia 2 grudnia 2021 r.). Stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy z 9.05.2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. 11. Do dnia orzekania przez organy administracji w kontrolowanej sprawie nie został ogłoszony komunikat, o którym mowa w przywołanych wyżej przepisach, tj. komunikat określający termin wdrożenia wymienionych rozwiązań technicznych. Z powyższego wynika więc, że starosta był właściwy do wydania decyzji w oparciu o przywołany wyżej art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy zmieniającej z 2.12.2021 r., a organ Policji był uprawniony do prowadzenia ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi naruszających przepisy ruchu drogowego (na podstawie art. 17 ust. 1 zdanie 1 ustawy zmieniającej). Treść art. 18 ust. 1 ustawy z 2.12.2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw wskazuje zarazem, że wydawana na jego podstawie decyzja administracyjna ma charakter związany ("starosta wydaje decyzję"), a zatem organom nie przysługuje w tym zakresie uznanie. Jeżeli zatem w sprawie wystąpi przesłanka wskazana w tym przepisie, organ ma obowiązek wydać decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów, jeżeli wniosek w tym względzie złoży komendanta wojewódzkiego Policji. Okolicznością faktyczną, na podstawie, której organ stwierdza wystąpienie przesłanki do wydania wskazanej decyzji jest zatem jedynie przekroczenie przez kierowcę liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego i wniosek organu Policji o skierowanie kierowcy na egzamin. Jak wynikało z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, skarżący przekroczył 24 punkty karne, czym wyczerpał dyspozycję art. 18 pkt 1 powołanej ustawy zmieniającej. Prawidłowo zatem, zdaniem sądu, organ zastosował powyższy przepis. Orzekające w kontrolowanej sprawie organy administracji związane były informacją, co do liczby punktów karnych skarżącego podanych przez Komendanta, wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi naruszających przepisy ruchu drogowego. Prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji skarżącego, organy administracji nie mają bowiem kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy (skarżącemu) ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Tylko Komendant jest organem, który dokonuje wpisów do ewidencji, a więc w drodze czynności materialno-technicznych ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń, a zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego powyższe czynności. Jak wskazał NSA w wyroku z 20.06.2024 r. (sygn. akt II GSK 433/21) ewidencja kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest rejestrem, w którym wpisów dokonuje wyłącznie uprawniony do tego organ Policji i tylko on ma również kompetencję do usuwania punktów karnych (por. wyrok NSA z 26 czerwca 2013 r., sygn. akt I OSK 330/12). W sytuacji, w której danemu podmiotowi zostało przyznane prawo do prowadzenia określonej ewidencji, rejestru czy innego wykazu, tylko ten podmiot jest odpowiedzialny za prawidłowe jego prowadzenie i zgodność z prawem dokonanych wpisów. Tak więc starosta nie ma kompetencji, aby podważać skuteczność wpisów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i prowadzić samodzielne ustalenia w zakresie objętym tą ewidencją (tak NSA w powołanym wyroku z 20.06.2024 r.). Podkreślić należy przy tym, iż istnieje ścieżka prawna umożliwiająca ocenę prawidłowości kwestii wskazywanej wyżej. Działanie komendanta wojewódzkiego policji może być poddane kontroli sądu administracyjnego w drodze wniesienia skargi na materialno-techniczną czynność organu, o które mowa w art. 3 par. 2 pkt 4 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935; dalej p.p.s.a.) – por. wyrok NSA z 6.02.2018 r. (sygn. akt I OSK 1811/17). Tak więc w przypadkach spornych tylko sąd administracyjny, po uruchomieniu stosownego (odrębnego) postępowania, może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji. Inny organ administracji w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jak już wspomniano, jest związany treścią danych zawartych w ewidencji (por.m.in. wyrok NSA z 31.03.2011 r., sygn. I OSK 1013/10). Reasumując, ogół przedstawionych wyżej rozważań wskazuje, iż kompetencja organów administracji w tej sprawie sprowadzała się jedynie do sprawdzenia, w oparciu o wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 25.07.2023 r., czy liczba wskazanych w nim punktów karnych przypisanych skarżącemu, przekracza 24. W tym stanie rzeczy, i w świetle art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z 2.12.2021 r. Starosta miał nie tylko prawo ale i obowiązek wydać decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, z uwagi na przekroczenie 24 punktów karnych. Choć, stosownie do prezentowanych poglądów brak było podstaw do weryfikacji informacji ujętej we wniosku komendanta policji, co przekłada się na zakres kontroli w tej sprawie, to jednak z uwagi na podnoszone przez skarżącego zarzuty, ubocznie i sygnalizacyjnie dostrzec trzeba, że z akt jasno wynika, iż ostatnie naruszenie przepisów, za które przypisano skarżącemu 8 punktów karnych miało miejsce 16.01.2023 r. Z akt wynika również, iż wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie z 10.05.2023 r. uznający skarżącego za winnego popełnienia czynu (wykroczenia) mającego miejsce 16.01.2023 r. – stał się prawomocny 8.06.2023 r. Dostrzec zarazem należy, iż wniosek Komendanta Policji datowany na 25.07.2023 r., a zatem pochodzi z daty późniejszej niż wyżej wskazany, prawomocny wyrok sądu karnego. W dacie czynu objętego wyrokiem sądu karnego obowiązywało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 15 września 2022 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2022, poz. 1951) - które uchylone zostało 17.09.2023 r. Przepis § 4. ust. 1 tego rozporządzenia stanowił, że w ewidencji dokonuje się wpisu ostatecznego lub wpisu tymczasowego. Ustęp 2 pkt 1 mówił, że wpisu ostatecznego w ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym rozstrzygnięciem sądu. Skoro więc rozstrzygnięcie sądu w sprawie popełnienia przez skarżącego wykroczenia polegającego na naruszeniu przepisów ruchu drogowego - stało się prawomocne 8.06.2023 r., to informacja Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 25.07.2023 r., jako późniejsza względem daty prawomocności wyroku, obejmowała już ostateczny wpis do ewidencji punktów karnych uzyskanych przez skarżącego. Informacja ta nie była zatem wadliwa. Kwestia zaś usunięcia tych punktów została określona w § 6 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, zgodnie z którym punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego byłyby usunięte z ewidencji po upływie 2 lat od daty uprawomocnienia się rozstrzygnięcia. Sąd nie podzielił zarzutu skarżącego odnośnie błędnego zastosowania przepisu art. 18 ust. 1 ustawy z 2.12.2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, co przejawiać się miało w tym, że skarżący w dacie orzekania przez organy administracji nie posiadał już wskazanych we wniosku Policji, 24 punktów karnych, z uwagi na upływ czasu i odbycie szkolenia. Zagadnienie dotyczące miarodajnego stanu prawnego, branego pod uwagę przy orzekaniu w sprawie, wyjaśnił NSA w cytowanym już wyżej wyroku z 20.06.2024 r. (II GSK 433/21) wskazując, że: "zatarcie ukarania za wykroczenie drogowe, które następuje już po dacie wystąpienia przez Komendanta z wnioskiem o skierowanie na egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie uprawnień prawa jazdy nie podważa skuteczności tej czynności i faktu uzyskania przez kierowcę ponad 24 punktów za naruszenie przepisów o ruchu drogowym w okresie krótszym niż rok". NSA akcentował, że "błędne jest stanowisko, iż organy winny uwzględnić stan prawny i faktyczny z chwili wydania decyzji albowiem w postępowaniu prowadzonym przez starostę wyłączona jest możność kwestionowania ustaleń komendanta Policji co do liczby punktów karnych uzyskanych przez kierowcę, co nie wyklucza możności kwestionowania ich liczby w odpowiednim postępowaniu prowadzonym przez właściwy organ Policji" (w ramach skargi opartej na art. 3 par. 2 pkt 4 p.p.s.a. – por. wyżej). Nadto, NSA podkreślał, że "z chwilą złożenia takiego wniosku przez Komendanta policji dochodzi do prekluzji co do możności ustalenia w postępowaniu prowadzonym przez starostę liczby punktów uzyskanych przez kierowcę. Nie można zatem skutecznie zarzucać organowi, że naruszył przepisy postępowania nie wyjaśniając, ile punktów w ewidencji kierowców posiadał skarżący w dacie wydania decyzji o skierowaniu kierowcy na egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie posiadanego prawa jazdy" (por. w tym względzie także wyrok NSA z 21.08.2018 r. I OSK 2349/16). Kwestia więc czasu, jaki upłynął od złożenia wniosku przez Komendanta Policji do dnia orzekania przez organ o w tej sprawie (skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikację kierowcy), pozostaje bez istotnego znaczenia dla ocen czynionych w tej sprawie sprawy. W tym też aspekcie dostrzec trzeba, że powoływany przez skarżącego fakt odbycia w dniu 18.01.2024 r. szkolenia reedukacyjnego, o którym mowa w art. 17 ust. 6a ustawy z 2.12.2021 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2021 r., poz. 2328) – także nie miał wpływu dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, skoro miarodajny dla ocen jest stan faktyczny ujęty (stwierdzony) we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji. To, czy skarżący poprzez późniejsze szkolenie zniwelował przypisane mu punkty karne pozostawało bez znaczenia dla zasadności skierowania go na egzamin kontrolny. Pobocznie zauważyć należy, iż stosownie do obowiązującego w dacie odbywania tego szkolenia przez skarżącego art. 17 ust. 6f w.w. ustawy, odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów przekroczyła 24. Z przedstawionych względów zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7b k.p.a. (rozumianego w sposób wskazywany przez skarżącego – por. punkt 5 uzasadnienia) oraz art. 7, 77 par. 1, 80 k.p.a., jak też art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z 2.12.2021 r. – uznać należało za niezasadne. W tożsamy sposób Sąd ocenił zarzut naruszenia art. 136 ustawy o kierujących pojazdami "poprzez brak zastosowania procedury według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów". Sama skarga, powołując w.w. zarzut, nie wskazywała – jaka inna procedura, niż określona przepisem wskazanym w punkcie 10 niniejszego uzasadnienia, miałaby mieć zastosowana w kontrolowanej sprawie i w czym miałaby się ona przejawiać. W ocenie Sądu, orzekające organy administracji prawidłowo zidentyfikowały podstawę prawną rozstrzygnięcia i poprawnie przepis ten (art. 18 ust. 1 w.w. ustawy) zastosowały. Organ odwoławczy zajął też stanowisko względem kluczowych kwestii prawnych wynikających w sprawie. Zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 15 k.p.a. nie miał więc usprawiedliwionych podstawy. Skuteczność zarzutu obejmującego naruszenie art. 10 par. 1 k.p.a. uzależniona jest natomiast od wykazania, że pozbawienie skarżącego możliwości udowodnienia swoich twierdzeń, czy złożenia wyjaśnień mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por. np. NSA w wyroku z 24.01.2019 r., sygn. akt I OSK 1691/18; wyrok NSA z 12.03.2019 r., sygn. akt II OSK 1022/17). Ani treść skargi, ani odwołania – nie prezentowały argumentacji w przedstawionym zakresie. Także dokonana z urzędu analiza akt administracyjnych sprawy (w aspekcie wyżej sygnalizowanym) nie dostarczyła podstaw do uznania tego zarzutu za skuteczny. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był art. 151 p.p.s.a.