III SA/Kr 846/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Halina Jakubiec (Spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer NSA Piotr Lechowski Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2006 r. sprawy ze skargi A.B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 sierpnia 2004r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych -uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Wojewoda [...] decyzją z dnia 20.08.2004 r [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2004 r. o utracie przez A.B prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] .2004 r., z powodu upływu okresu jego pobierania. Decyzja zapadła na tle następującego stanu faktycznego: A. B. została uznana za osobę bezrobotną od dnia [...] 2003 r., z prawem do zasiłku od dnia [...].2004 r. ( decyzja Prezydenta Miasta [...] dnia [...].2004 r.). W dniu [...].2004 r. Prezydenta Miasta [...] orzekł wymienioną na wstępnie decyzją o utracie przez A.B. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].2004 r., powołując jako podstawę prawną przepis art. 73 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz.U. Nr 99, póz. 1001 ). W odwołaniu od tej decyzji A. B. wskazała na przepis art. 73 ust.1 pkt. 2 lit. b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy domagając się zastosowania tego przepisu w stosunku do niej, gdyż ukończyła 52 lata życia, a równocześnie jest jedynym żywicielem rodziny, ma na utrzymaniu syna, który jest jeszcze uczniem, oraz chorego męża. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji wskazując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia przepis art. 73 ust. 1 pkt. 1 powyższej ustawy. Przepis ten stanowi, że okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy- dla bezrobotnych zamieszkałych na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 125% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. Stopa bezrobocia na obszarze działania Grodzkiego Urzędu Pracy w [...] w dniu [...] 2003 r. wynosiła 8, 5%, podczas gdy przeciętna stopa bezrobocia w kraju, zgodnie z Obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 27 września 2002 r. w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz na obszarze działania powiatowych urzędów pracy ( M.P. Nr 46, póz. 688 ) wyniosła 17, 7 %. Z tego powodu zdaniem organu odwoławczego A. B. posiada uprawnienie do 6- miesięcznego okresu zasiłkowego. Natomiast rozpatrzenie wniosku o przedłużenie okresu zasiłkowego w oparciu o art. 73 ust.1 pkt. 2 lit. "b" ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, stanowiłoby naruszenie wskazanej w art. 15 kpa zasady dwuinstancyjności postępowania. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że wprawdzie skarżąca uzyskała prawo do zasiłku na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. 2003, Nr 53, póz. 514 ), jednak było ono kontynuowane i zakończone pod rządami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, dlatego zastosowanie znajduje ta ustawa i jej regulacje. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A.B. domagała się przywrócenia prawa do zasiłku, gdyż jest bez środków do życia i oczekuje na orzeczenie w sprawie o świadczenie przedemerytalne. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko zawarte w sprawie wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sądu Administracyjny zważył co następuje: Sąd rozpatrując sprawę w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając sprawę z punktu widzenia zgodności decyzji organów z prawem, do czego Sąd jest zobowiązany przepisem art. 1 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, póz. 1269 ), Sąd dopatrzył się uchylenia przepisom prawa materialnego. Mianowicie: skarżąca uzyskała prawo do zasiłku "na dotychczasowych zasadach" tj. na podstawie art. 23 ust.1 pkt. 1 lit. "a" i art. 25 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. ( Dz. U. 2003, Nr 53, póz. 514 ). W myśl art. 25 ust. 1 pkt. 1 okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych wynosi 6 miesięcy, a ustawa ta nie wskazuje sposobu obliczenia terminu- w przeciwieństwie do uregulowań przyjętych w nowej ustawie- tj. w art. 72 ust. 10 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Oznacza to, że zasady obliczania terminów prawa materialnego określone ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny ( Dz.U. Nr 16, póz. 93 ze zm. ) znajdują nadal zastosowanie w stosunku do ustawy " dotychczasowej". Stosownie do art. 110 kodeksu cywilnego, jeżeli ustawa, orzeczenie sądu lub decyzja innego organu państwowego albo czynność prawna oznacza termin nie określając sposobu jego obliczania, stosuje się przepisy kodeksu cywilnego. Art. 112 kodeksu cywilnego stanowi, że termin oznaczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Prowadzi to do wniosku, że okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych określony w art. 25 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy liczony w sposób ciągły upływa z dniem, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu ( a gdyby takiego terminu nie było- w ostatnim dniu tego miesiąca ). Skoro zatem A.B. uzyskała prawo do zasiłku od dnia [...] .2004 r. ( pod rządami " dotychczasowych zasad " ) na okres 6 miesięcy, to termin jego pobierania upłynął w dniu [...].2004 r., a zatem za ten dzień skarżącej przysługiwał jeszcze zasiłek. Przepis art. 139 ust.1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy stanowi, że zasiłki (...) przyznane bezrobotnym przed dniem wejścia w życie ustawy są wypłacane na zasadach dotychczasowych przepisów za wyjątkiem zawieszania i waloryzacji. Przedmiotem zaskarżonej decyzji nie była ani waloryzacja ani zawieszenie. Tymczasem organy zatrudnienia powołały się na przepis art. 73 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i orzekając o ustaniu prawa do zasiłku obliczyły termin, jak należy się domyślać - wg zasad określonych w art. 72 ust. 10 tej ustawy uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, bowiem według zasad dotychczasowych prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień ( art. 23 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ), a dzień [...] 2004 r. był ostatnim dniem na który A.B. przysługiwał zasiłek dla bezrobotnych na dotychczasowych zasadach. Trafnie natomiast zaznaczył organ odwoławczy, że wniosek o przedłużenie okresu zasiłkowego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, które weszły w życie z dniem 1.06.2004 r., zawarty w odwołaniu, powinien być rozpatrzony przez organ pierwszej instancji. Jednakże należy zaznaczyć, iż decyzja o utracie prawa do zasiłku, wydana została przed rozpatrzeniem tych uprawnień, które wynikały z wieku skarżącej i jej stażu pracy oraz wykazanego aktu uprawniającego do zasiłku, a którymi to danymi organ dysponował- w związku ze staraniem skarżącej o świadczenie przedemerytalne. Decyzja o nabyciu uprawnień do zasiłku lub ich utracie, nie jest związana ze skonkretyzowaną podstawą prawną, lecz powinna zapaść po przeanalizowaniu całokształtu okoliczności. Organ zatrudnienia przed wydaniem decyzji o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych powinien zbadać, czy zaistniały podstawy do jego przedłużenia ( ustawodawca nie wymaga wniosku w tym zakresie ) oraz udzielić starannych informacji- zgodnie z art. 9 kpa, tak aby bezrobotny nie poniósł szkody z powodu nieznajomości prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, jak i decyzję organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, póz. 1270).