III SA/Kr 849/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 marca 2025 r. nr BP.513.24.2025.2408.DM w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego postanawia : uznać się niewłaściwym i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. [...] Sp. z o.o. w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 marca 2025 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. W piśmie z 17 czerwca 2025 r. organ wniósł o przekazanie sprawy zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Właściwość miejscową i rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", który stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Odstępstwo od powyższej zasady przewiduje art. 13 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. W tym zakresie wydane zostało między innymi rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2024 r. poz. 788). Zgodnie z §1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 728 i 731) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Siedziby oraz obszar właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2024 r., poz. 785). Zgodnie z § 1 pkt 13 ww. rozporządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwy dla obszaru województwa mazowieckiego. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą organ ten cofnął stronie skarżącej zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Z uwagi zatem na przedmiot sprawy, powołane wcześniej rozporządzenie z 18 kwietnia 2011 r. nie znajduje zastosowania. W konsekwencji, właściwość sądu administracyjnego badana jest w oparciu o zasady ogólne przewidziane w ustawie Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie zatem do ww. art. 13 § 2 p.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznaje się niewłaściwym i przekazuje niniejszą sprawę sądowi właściwemu, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie na zasadzie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a.