III SA/Kr 850/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. z dnia 14 kwietnia 2014 r. o stwierdzenie nieważności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2007 r., sygn. akt: III SA/Kr 850/06 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 11 maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku p o s t a n a w i a wniosek odrzucić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 16 maja 2007 r. oddalił skargę M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego Kartograficznego z dnia 11 maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku. W piśmie datowanym na dzień 6 lutego 2014 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. B. zwróciła się o "stwierdzenie nieważności wyroku z dnia 16 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 850/06 na podstawie art. 156 k.p.a. § 1 pkt 2." Podniosła, że ww. wyrok wydany został bez podstawy prawnej. Zarządzeniem z dnia 12 marca 2014 r. III SA/Kr 850/06 pozostawiono pismo M. B. z dnia 6 lutego 2014 r. bez rozpoznania. W dniu 11 kwietnia 2014 r. skarżącej doręczono powyższe zarządzenie. Następnie M. B. pismem z dnia 14 kwietnia 2014 r. (nadanym w dniu 16.04.2014 r.) podniosła, że nie zgadza się z doręczonym jej zarządzeniem o pozostawieniu jej pisma bez rozpoznania. Podała, że Sąd nie wskazał żadnych przepisów zakazujących mu stwierdzenia nieważności własnych wyroków. Skarżąca zażądała stwierdzenia nieważności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2007 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. Sąd wezwał skarżącą do wskazania czy pismo z dnia 14 kwietnia 2014 r. stanowi zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 12 marca 2014 r. W piśmie z dnia 6 maja 2014 r. M. B. wyjaśniła, że jej pismo z dnia 14 kwietnia 2014 r. nie stanowi zażalenia, a stanowi wniosek o stwierdzenie nieważności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2007 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Artykuł 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) określa zakres spraw, jakie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Jest to katalog zamknięty co oznacza, że kategorie spraw nie mieszczące się w tym przepisie nie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. W konsekwencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Według art. 3 § 3 cyt. ustawy Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie M. B. wniosła o stwierdzenie nieważności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2007 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zgodnie z art. 64 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jak już wspomniano powyżej sprawy nie mieszczące się w katalogu z art. 3 § 2 i 3 Prawa o postepowaniu przed sądami administracyjnymi nie podlegają rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Taką sprawą jest zainicjowana z wniosku M. B. sprawa stwierdzenia nieważności wyroku sądu administracyjnego na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Nadto tytułem wyjaśnienia wskazać należy, że Kodeks postępowania administracyjnego, na który powołuje się wnioskodawczyni w swoich pismach, reguluje postepowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych lub przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych (art. 1 k.p.a.). Natomiast postepowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 1 ustawy). Uznając zatem, że sprawa z wniosku M. B. o stwierdzenie nieważności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2007 r., nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, należało wniosek skarżącej odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.