III SA/Kr 857/08

Kraków, dnia 27 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 29 lipca 2008 r. nr: [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia - umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - ustanowić adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Skargę do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 29 lipca 2008 r. nr: [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego wniosła W. Ś. 13 września 2008 r. skarżąca nadała w Urzędzie Pocztowym wniosek o przyznanie prawa pomocy domagając się zwolnienia jej od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Zarządzeniem z dnia 17 października 2008 r., przesłanym za osobnym pismem z dnia 21 października 2008 r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych oświadczeń oraz przedłożenie wskazanych dokumentów źródłowych w myśl art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej z dniem 27 października 2008 r. Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2008 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił wniosek W. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata bez rozpoznania wskutek nie wykonania przez nią zarządzenia z 17 października 2008 r. 23 grudnia 2008 r. skarżąca nadała listem poleconym pismo – sprzeciw od w/w zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu jej wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Na wezwanie Sądu (zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2009 r.) skarżąca w piśmie z dnia 31 stycznia 2009 r., nadanym listem poleconym w dniu 2 lutego 2009 r. wyjaśniła bowiem, że pismo jej z 23 grudnia 2008 r. zostało nadane przez nią w tej samej dacie i jest sprzeciwem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej w skrócie – p.p.s.a.) wniesienie sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 26 listopada 2008 r. rodzi skutek w postaci utraty jego mocy, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Po pierwsze Sąd uznał, że przyczyną pozostawienia wniosku bez rozpoznania nie może być brak złożenia dodatkowego oświadczenia, czy też dokumentów źródłowych, gdyż nie są one częścią samego wniosku o przyznanie prawa pomocy, lecz mają charakter pomocniczy. Wobec powyższego rozważenia wymagała więc kwestia, czy skarżąca we wniosku, nadanym przez nią w dniu 13 września 2008 r., o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w myśl art. 245 § 2 p.p.s.a., wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jak to stanowi art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Rozpatrując ponownie wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd stwierdził, że postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie w jakim obejmuje zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe. W myśl bowiem art. 239 pkt 1 lit. a nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych skarżąca w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Niniejsza zaś sprawa dotyczy dodatku mieszkaniowego, a ten jest jedną z form pomocy społecznej udzielanej przez władze publiczne. Wobec tego postępowanie w tym zakresie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało umorzyć. W pozostałym zakresie natomiast, zdaniem Sądu, wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie. Oceniając możliwości finansowe skarżącej i prowadzącego wraz z nią wspólne gospodarstwo domowe męża, przy uwzględnieniu, że ich dochód stanowi jedynie renta skarżącej w wysokości 900 zł oraz w sytuacji, gdy mąż skarżącej jest bezrobotny, Sąd uznał, że przedstawiona we wniosku sytuacja materialna skarżącej nie pozwala jej ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w tym zakresie. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ) orzekł jak w sentencji.