III SA/Kr 859/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący S WSA Katarzyna Marasek-Zybura Sędziowie WSA Ewa Michna (spr.) ASR WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi P. L. na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego nr NP.906.3.2025 z dnia 28 kwietnia 2025 r. w przedmiocie zaprzestania wprowadzania do obrotu produktów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącego P. L. 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z 31 stycznia 2025 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Wieliczce (dalej organ lub PPIS), działając m.in. na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 8, art. 4 ust. 2 pkt 1, art. 27 ust. 1 ustawy z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 1712), art. 5, art. 39 ust. 1 pkt. 1 ustawy z 9 października 2015 r. o produktach biobójczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 24), art. 3 ust. 1 lit. a), art. 9 ust. 2, art. 17 ust. 1, art. 69 ust. 2, art. 72 ust. 3 oraz załącznik I i V rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 528/2012 z 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz. U. L 167 z 27 czerwca 2012 r., z późn. zm.), załącznik II Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) 2022/825 z 17 marca 2022 r. zmieniające załącznik II Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) nr 1062/2014 z 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz. Urz. UE.L Nr 147, str.3), art. 29 ustawy z 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r. poz. 1816), art. 48 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającego i uchylającego dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1), pkt 1.1, pkt 1.4, pkt 2.3, pkt 3.2.3, pkt 8.1.1, pkt. 16 części A załącznika II rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i2000/21/WE (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, p. 1-1355), w związku z ustaleniami kontroli sanitarnej przeprowadzonej 4 grudnia 2025 r. w zakładzie A. w W., prowadzonym przez skarżącego (P. L.) nakazał skarżącemu: 1. zaprzestanie wprowadzania do obrotu produktu Preparat zabezpieczający silnik auta, ze względu na: oznakowanie wprowadzające w błąd konsumenta przez sugerowanie właściwości biobójczych, tj. "Spray A. Zabezpieczający Silnik Auta", "Skuteczny preparat w Sprayu A.", "Wysokowydajny spray o działaniu odstraszającym (...)", "Preparat tworzy swoista barierę zapachową dla szkodników", jak również znak graficzny, tj. znak zakazu z grafiką kuny oraz hasło A., brak zamieszczenia na stronie internetowej, na której odbywa się sprzedaż produktu Preparat zabezpieczający silnik auta, informacji dotyczącej rodzajów zagrożenia określonych na etykiecie, brak podania w sekcjach 1.3, 1.4, 2.3, 3.2, 8.1 oraz 16 karty charakterystyki wymaganych przepisami prawa informacji - do czasu zapewnienia zgodności produktu z przepisami prawa. 2. zaprzestanie wprowadzania do obrotu produktu Preparat na kuny ze względu na: a. oznakowanie wprowadzające w błąd konsumenta, przez sugerowanie właściwości biobójczych, tj. "Preparat na kuny", "Preparat Bio (...) A.", "Preparat A. - Środek na szkodniki 500 ml", "preparat A.", "(...) skutecznie zabezpieczać przed tymi szkodnikami.", "(...) odstraszając szkodniki", "Preparat o pojemności 500 ml zapewnia długotrwałe działanie, tworząc skuteczną barierę zapachową chroniącą pomieszczenia gospodarcze, a także silnik i przewody w samochodzie przed gryzoniami", "Zabezpiecz swoje pomieszczenia gospodarcze i pojazdy przed kunami raz na zawsze z pomocą preparatu A. (...)", grafikę kuny w odniesieniu do funkcji biobójczej, jak również znak graficzny, tj. znak zakazu z grafiką kuny, b. stosowanie zwrotów "bez chemii w 100% naturalny", "BIO", "produkt bazujący na 100% naturalnych składnikach, które nie szkodzą zwierzętom", oraz logotyp "eco friendly" - do czasu zapewnienia zgodności oznakowania produktu z przepisami prawa. Termin realizacji ww. obowiązków organ określił na 7 dni od daty ostateczności niniejszej decyzji. W odwołaniu skarżący zarzucił organowi naruszenie: 1. art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej przez jego zastosowanie i nakazanie zaprzestania wprowadzania do obrotu produktu - "Spray A. Zabezpieczający Silnik Auta 400 ml", podczas gdy nie wystąpiły przesłanki pozwalające na uznanie, że funkcjonowanie tego produktu w obrocie narusza wymagania higieniczne i zdrowotne; 2. art. 27 ust. 1 ww. ustawy przez jego błędną wykładnię i wywiedzenie na jego podstawie, że konieczne jest nakazanie zaprzestania wprowadzania do obrotu produktu "Spray A. Zabezpieczający Silnik Auta 400 ml", podczas gdy treść tego przepisu odnosi się do stwierdzenia naruszeń o charakterze higienicznym i zdrowotnym, zaś zarzuty organu I instancji dotyczą wprowadzania w błąd konsumenta co do biobójczego charakteru tego produktu; 3. art. 27 ust. 1 ww. ustawy przez jego zastosowanie i nakazanie zaprzestania wprowadzania do obrotu produktu "Preparat Bio Na Kuny Duży 500 ml A.", podczas gdy nie wystąpiły przesłanki pozwalające na uznanie, że funkcjonowanie tego produktu w obrocie narusza wymagania higieniczne i zdrowotne; 4. art. 27 ust. 1 ww. ustawy przez jego błędną wykładnię i wywiedzenie na jego podstawie, że konieczne jest nakazanie zaprzestania wprowadzania do obrotu produktu "Preparat Bio Na Kuny Duży 500 ml A.", podczas gdy treść tego przepisu odnosi się do stwierdzenia naruszeń o charakterze higienicznym i zdrowotnym, zaś zarzuty organu względem ww. produktu polegają na rzekomym wprowadzaniu w błąd konsumenta co do biobójczego charakteru tego produktu; 5. art. 72 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych przez jego błędne zastosowanie i uznanie, że produkt "Preparat Bio Na Kuny duży 500 ml A." oferowany przez skarżącego podlega wymogom tego przepisu w zakresie sposobu jego reklamowania, podczas gdy produkt ten nie jest produktem biobójczym (co przyznaje sam organ w decyzji), a wobec tego nie podlega "reżimowi" sposobu jego reklamowania tak, jak konieczne jest to względem produktu biobójczego; 6. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. przez: ustalenie, że produkt "Spray A. Zabezpieczający Silnik Auta 400 ml" reklamowany jest przez skarżącego, jako produkt biobójczy, pomimo, że organ I instancji sam stwierdził, że produkt ten nie jest produktem biobójczym, zaś na stronie internetowej skarżącego w opisie odnośnie tego produktu wyartykułowana jest wprost informacja, że: "nie jest to preparat biobójczy"; ustalenie, że użyte przy przedstawieniu produktu "Spray A. Zabezpieczający Silnik Auta 400 ml" sformułowania sugerują jego działanie biobójcze, podczas gdy zapoznanie się z ich treścią wskazuje na jego funkcję zabezpieczającą (na co wskazuje sama nazwa) i ochronną; ustalenie, że użyte przy przedstawieniu produktu "Spray Zabezpieczający Silnik Auta 400 ml" sformułowanie "odstraszać" sugeruje jego działanie biobójcze, podczas gdy sam fakt jego użycia nie powoduje ex lege przypisania mu charakteru biobójczego; ustalenie, że na stronie internetowej skarżącego się nie ma informacji dotyczących rodzajów i zagrożeń dotyczących produktu "Spray A. Zabezpieczający Silnik Auta 400 ml", podczas gdy w sposób wyraźny przedstawiono tam ikonografię przedstawiającą znaki ostrzegawcze w tym zakresie; ustalenie, że produkt "Preparat Bio Na Kuny duży 500 ml A." reklamowany jest przez skarżącego, jako produkt biobójczy, pomimo, że organ instancji sam stwierdził, że produkt ten nie jest produktem biobójczym; ustalenie, że użyte przy przedstawieniu produktu "Preparat Bio Na Kuny Duży 500 ml A." sformułowania sugerują jego działanie biobójcze, podczas gdy zapoznanie się z ich treścią wskazuje na jego funkcję zabezpieczającą i ochronną; art. 107 § 3 k.p.a. przez zaniechanie uzasadnienia decyzji w zakresie przyczyn stwierdzenia, że użycie przez skarżącego na produkcie "Spray A. Zabezpieczający Silnik Auta 400 ml" jego znaku handlowego sugeruje, że produkt ten jest produktem biobójczym; art. 107 § 3 k.p.a. przez zaniechanie uzasadnienia decyzji w zakresie przyczyn stwierdzenia, że użycie przez skarżącego na produkcie "Spray A. Zabezpieczający Silnik Auta 400 ml" adresu jego strony internetowej sugeruje, że produkt ten jest produktem biobójczym; art. 107 § 3 k.p.a. przez zaniechanie uzasadnienia decyzji w zakresie przyczyn stwierdzenia, że użycie przez skarżącego na produkcie "Preparat Bio Na Kuny Duży 500 ml A." jego znaku handlowego sugeruje, że produkt ten jest produktem biobójczym. Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (MPWIS) decyzją z 28 kwietnia 2025 r. nr NP.906.3.32025 utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że 4 grudnia 2024 r. upoważnieni pracownicy PPIS w Wieliczce przeprowadzili na wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego kontrolę interwencyjną w ww. firmie skarżącego. W trakcie kontroli skarżący przedstawił do oceny PPIS następujące dokumenty: karta charakterystyki produktu Preparat zabezpieczający silnik auta wersja z 4 czerwca 2023 r.; etykieta produktu Preparatu Bio Na Kuny duży 500 ml A.; etykieta produktu Spray Antukuna.pl zabezpieczający silnik Auta 400 ml; korespondencję z firmą m{...] pl. fakturę z 5 sierpnia 2024 r. wystawioną przez O. Sp. z o.o. w K.; fakturę z 10 maja 2022 r. wystawioną przez M. Sp. z o.o. w W.; stan magazynowy z 4 grudnia 2024 r. dla Preparatu w Spray A. 400 ml i Preparatu w atomizerze A. 500 ml oraz strony internetowe z aukcjami kwestionowanych produktów. W trakcie kontroli przedstawiciel PPIS dokonał przeglądu strony internetowej firmy jak również ocenił kwestionowane produkty. Po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, MPWIS stwierdził, że podziela stanowisko PPIS, że produkty: "Preparat Bio Na Kuny Duży 500 Ml A." i "Spray A. Zabezpieczający Silnik Auta 400 ml", z uwagi na oświadczenia zamieszczone na stronach internetowych zawierających aukcje ww. produktów jak i przez opisy etykiet produktów (symbol przekreślonej kuny, środek na szkodniki, przedstawiamy preparat A. - środek specjalnie zaprojektowany, aby skutecznie zabezpieczyć przed tymi szkodnikami; skutecznie odstrasza szkodniki, tworzy skuteczną barierą zapachową chroniącą pomieszczenia gospodarcze, a także silnik i przewody w samochodzie przed gryzoniami, A. to polski produkt bazujący na 100 % naturalnych składnikach, które nie szkodzą zwierzętom preparat tworzy swoistą barierę zapachową dla szkodników, itp.), sugerują funkcję biobójczą i mogą wprowadzać konsumenta w błąd. W ocenie MPWIS, wymienione produkty, z uwagi na przeznaczenie, wpisują się w definicję produktów biobójczych, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych "produkt biobójczy" i są udostępniane przez skarżącego w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, bez wymaganego pozwolenia, zezwolenia na handel równoległy lub pozwolenia na obrót produktem biobójczym oraz wpisu do Wykazu Produktów Biobójczych - prowadzonego przez Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Stanowi to naruszenie art. 5 ustawy o produktach biobójczych. Ponadto MPWIS wskazał też, na treść art. 17 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz. Urz. UE L Nr 167, str. 1.). MPWIS odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego braku zagrożenia zdrowotnego kwestionowanych produktów stwierdził, że ww. produkty spełniają przesłanki uzasadniające wydanie decyzji na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Produkty nie spełniają bowiem wymogów bezpieczeństwa zdrowotnego, co weryfikowane było w toku kontroli; wprowadzają w błąd konsumentów, sugerując właściwości biobójcze, a ich dalsza obecność na rynku może prowadzić do zagrożenia zdrowia konsumentów przez stosowanie ich w sposób niezgodny z rzeczywistym przeznaczeniem i deklarowaną skutecznością. Produkt deklaruje właściwości zabezpieczające silnik przed kunami, ale jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania nie zostały potwierdzone zgodnie z wymaganiami dotyczącymi produktów biobójczych. Jeśli produkt ma spełniać funkcję odstraszającą szkodniki w sposób chemiczny, powinien podlegać rejestracji jako produkt biobójczy (zgodnie z ustawą o produktach biobójczych). Pojęcie "naruszenia higieniczne i zdrowotne" obejmuje również zagrożenia wynikające z nieprawidłowego oznakowania produktu. Odnosząc się do zarzutu bezzasadnego przyjęcia, że w sprawie doszło do naruszenia przez skarżącego wymagań higienicznych i zdrowotnych na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, MPWIS wskazał, że w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, PPIS nakazuje w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. Ustawodawca do zagadnień sanitarnych włączył również kontrolę prawidłowości obrotu produktami biobójczymi. Tym samym naruszenie przepisów sanitarnych może polegać właśnie na wprowadzaniu do obrotu produktu, który posiadając pełne cechy produktu biobójczego, nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 5 ustawy o produktach biobójczych. Zastosowaną podstawą prawną o kluczowym dla rozstrzygnięcia charakterze, jest więc art. 27 ust. 1 ww. ustawy. MPWIS stwierdził też, że zarzut skarżącego, że kwestionowane produkty nie są produktami biobójczymi, jest bezzasadny. Biorąc pod uwagę fakt, że kwestionowane produkty sugerują działanie biobójcze przez opisy i oznakowanie na etykiecie i stronie internetowej oraz przeznaczenie (symbol przekreślonej kuny, środek na szkodniki, przedstawiamy preparat A. - środek specjalnie zaprojektowany, aby skutecznie zabezpieczyć przed tymi szkodnikami; skutecznie odstrasza szkodniki, tworzy skuteczną barierą zapachową chroniącą pomieszczenia gospodarcze, a także silnik i przewody w samochodzie przed gryzoniami, A. to polski produkt bazujący na 100 % naturalnych składnikach, które nie szkodzą zwierzętom preparat tworzy swoistą barierę zapachową dla szkodników, itp.), zasadnym jest zastosowanie przepisów rozporządzenia w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych. MPWIS podał, ze zgadza się ze stanowiskiem PPIS w Wieliczce, że zastosowany opis ww. produktów na stronie internetowej, jak również samo opakowania produktów, może wprowadzać konsumenta w błąd polegający na prawdopodobieństwie uznania przed konsumenta, że produkt oferowany przez skarżącego jest produktem biobójczym. Tymczasem podstawowym prawem jakie posiada każdy konsument jest prawo do uczciwej informacji. Na mocy art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, zakres działania inspekcji sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru sanitarnego obejmuje m. in. kontrolę przestrzegania przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu produktów biobójczych i substancji czynnych oraz ich stosowania w działalności zawodowej. Ponadto rejestracja znaku towarowego nie oznacza, że sposób jego użycia na opakowaniu produktu nie może wprowadzać konsumentów w błąd co do jego właściwości. Prawo ochronne na znak towarowy dotyczy wyłącznie praw własności intelektualnej, a nie kwestii regulacyjnych dotyczących dopuszczania produktów do obrotu i ochrony zdrowia publicznego. Przepisy na podstawie których została wydana decyzja organu I instancji przewidują możliwość interwencji w przypadku, gdy oznakowanie produktu, nawet jeśli jest znakiem handlowym, może sugerować konsumentowi określone właściwości produktu, które nie znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistości. W polskim i unijnym prawie funkcjonuje zasada ochrony konsumenta przed wprowadzaniem w błąd. W ocenie MPWIS postępowanie prowadzone przez PPIS w Wieliczce zostało przeprowadzone zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną m.in. w art. 7 k.p.a. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji podnosząc zarzut naruszenia jak w pkt 1-6 odwołania. W odpowiedzi na skargę MPWIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie ponieważ w świetle ustalonego stanu faktycznego organy inspekcji sanitarnej dowolnie oceniły okoliczność wprowadzania w błąd konsumentów przez skarżącego, co do biobójczego działania sprzedawanych produktów. Na wstępie Sąd podkreśla, że organy inspekcji sanitarnej wyraźnie podkreśliły, że oba produkty nie zawierały substancji biobójczych (w tym zakresie oparły się na karcie charakterystyki produktu i analizie składu produktów). Co więcej w protokole kontroli znalazł się opis, że na stronie internetowej, na której sprzedawano produkt "Spray A. PL Zabezpieczający Silnik Auta" znalazły się m.in. informacje "Nie jest to preparat biobójczy" (str. 5 protokołu k. 29 akt administracyjnych). Natomiast w opisie strony internetowej dotyczącej produktu "PREPARAT BIO NA KUNY duży 500 ml. A." znalazły się m.in. takie cytaty, że preparat ten "(...) tworząc skuteczną barierę zapachową chroniącą pomieszczenia gospodarcze, a także silnik i przewody w samochodzie przed gryzoniami" (str. 4 protokołu, k. 27 akt administracyjnych). Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. Uchybieniami tymi miały być, zdaniem organu, wymienione w decyzji informacje o skutecznym odstraszaniu, zabezpieczaniu i tworzeniu skutecznej bariery zapachowej przez sprzedawane produkty, co w połączeniu z używaną grafiką kuny (umieszczonej w znaku zakazu) miało wprowadzać klientów w błąd co do funkcji biobójczej obu wprowadzanych do obrotu produktów. Organ wprawdzie przyznawał, że skład chemiczny obu produktów nie zawiera substancji biobójczych, ale zdaniem organu, oznakowanie produktów oraz informacje w reklamie internetowej wskazywały na funkcję biobójczą tj. odstraszanie szkodników. W tym kontekście nie do końca zrozumiałe jest powoływanie się przez organy inspekcji sanitarnej na przepisy unijne dotyczące substancji biobójczych (rozporządzenie Nr 528/2012) skoro poza sporem było, że wprowadzane do obrotu produkty nie zawierały substancji biobójczych. W istocie organy inspekcji sanitarnej uznały, że przez sam fakt sugerowania biobójczego skutku, opakowania i informacje zawarte w reklamie internetowej naruszyły art. 72 ust. 3 oraz art. 69 ust. 2 ww. rozporządzenia Nr 528/2012. Powołane przepisy stanowią, że: "Reklamy produktów biobójczych nie odnoszą się do produktu w sposób wprowadzający w błąd w odniesieniu do związanego z produktem ryzyka dla zdrowia ludzi, zdrowia zwierząt lub dla środowiska lub skuteczności produktu. W żadnym wypadku reklama produktu biobójczego nie może zawierać zwrotów "produkt biobójczy niskiego ryzyka", "nietoksyczny", "nieszkodliwy", "naturalny", "przyjazny dla środowiska", "przyjazny dla zwierząt" ani jakichkolwiek podobnych wskazań (art. 72 ust. 3 rozporządzenia Nr 528/2012). Z kolei art. 69 ust. 2 ww. rozporządzenia Nr 528/2012 zdanie pierwsze stanowił, że oprócz zgodności z ust. 1 posiadacze pozwoleń zapewniają, by etykiety nie były mylące w odniesieniu do ryzyka dla zdrowia ludzi, zdrowia zwierząt lub dla środowiska powodowanego przez dany produkt lub w odniesieniu do jego skuteczności, oraz w żadnym wypadku nie zawierały zwrotów "produkt biobójczy niskiego ryzyka", "nietoksyczny", "nieszkodliwy", "naturalny", "przyjazny dla środowiska", "przyjazny dla zwierząt" ani podobnych zwrotów. Zdaniem Sądu, skoro zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. rozporządzenia Nr 528/2012 – przepisy tegoż rozporządzenia miały zastosowanie do produktów biobójczych oraz wyrobów poddanych działaniu produktów biobójczych to przez sam fakt, że sprzedawane produkty, miale jedynie sugerować posiadanie takich składników (z zastrzeżeniem poniższych uwag co do błędnej oceny w tym zakresie), nie uprawniało do wydawania decyzji na tej podstawie prawnej. Wszelkie więc uwagi organów inspekcji sanitarnej, że produkty biobójcze nie mogą być sprzedawane jako produkty przyjazne dla zwierząt, nietoksyczne, przyjazne dla środowiska itp. (str. 10 decyzji organu I instancji) oderwane są od ustalonych w sprawie faktów. Skoro wprowadzane do obrotu produkty nie zawierały substancji biobójczych, to nielogicznym było zarzucanie producentowi, że umieszcza tego typu informacje na opakowaniach czy stronie internetowej reklamującej i opisującej sprzedawane produkty. Niezależnie od powyższego, w ocenie Sądu, organy naruszyły art. 80 k.p.a poprzez dowolną ocenę używanych określeń zapewniających o "odstraszaniu" czy skutecznym "zabezpieczaniu" przed kunami, wzmocnionymi jednoczesnym użyciem znaku towarowego (wizerunek kuny wpisany w znak drogowy zakazu) – jako określeń sugerujących właściwości biobójcze obu produktów. Zdaniem Sądu, określenia "odstraszanie" czy też "zabezpieczanie" nie sugeruje fizycznego unicestwiania szkodników (co świadczyłoby o biobójczym charakterze środków), a jedynie wskazuje na działanie polegające na tworzeniu bariery zapachowej przy wykorzystaniu substancji zapachowych (głownie olejek mentolowy) wchodzących w skład oferowanych produktów. Na stronach internetowych oferowanych produktów skarżący wprost opisywał sprzedawane środki jako: "bez chemii w 100%" lub "eco-frendly" czy też wskazywał na skuteczne odstraszanie szkodników poprzez tworzenie skutecznej bariery zapachowej (str. 3, 4 i 5 protokołu kontroli – k.25-29 akt administracyjnych). W tym kontekście, skoro zadaniem sprzedawanych produktów miało być jedynie odstraszenie czy też zniechęcenie kun do pojawiania się w określonym miejscu (w którym użyto sprzedawanego środka), to tego typu substancja mogłaby być wręcz określana jako "nieszkodliwa dla zwierząt" skoro jej zadaniem było jedynie odstraszenie, a nie zabicie szkodników. Zgodnie z definicją słownikowa określenia "odstraszający" – to "wywołujący strach lub zniechęcający do czegoś"; "odstraszyć" to: "wzbudziwszy strach, wstręt itp., spowodować, że ktoś z czegoś zrezygnuje" (internetowy słownik języka polskiego PWN – dostęp: 10 lutego 2026 r.). Nie są to więc określenia świadczące o zabijaniu, czy tez biologicznym unicestwianiu kun. Podobnie, zgodnie z definicją określeń "zabezpieczyć – zabezpieczać" – ww. słownik wskazuje, że oznacza to: 1."zapewnić ochronę przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym"; 2. "uczynić bezpiecznym"; 3. "zapewnić utrzymanie się czegoś w dotychczasowym stanie"; 4. "zapewnić komuś środki do życia"; 5. "zapewnić zaspokojenie roszczenia lub wykonanie kary"; 6. "zająć decyzją władz jakieś przedmioty". Powyższe oznacza, że brak jest, nawet w literaturze przedmiotu, wskazania na desygnaty "biobójczości" używanych przez skarżącego określeń. Zdaniem Sądu, nie wydaje się, aby konsumenci poszukujący skutecznych środków przeciwko kunom – nie byli w stanie odróżnić podstawowych dwóch typów produktów: tj. środków, które albo prowadzą do unicestwienia, zabicia szkodników, albo środków, które jedynie odstraszają, ale nie zabijają kun. W ocenie Sądu, używany też przez skarżącego znak towarowy, opatrzony dodatkowo symbolem "R" – w sposób jasny komunikował konsumentom, przede wszystkim fakt zastrzeżenia przez skarżącego używanej grafiki jako znaku towarowego, a nie możliwości używania sprzedawanych produktów w celu zabijania szkodników. Zgodnie z art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1170) znaki towarowe umożliwiają odróżnienie towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. Skoro przedmiotem prowadzonej działalności była sprzedaż m.in. produktów uniemożliwiających (a więc odstraszających) wejście szkodników (tu: kun) na określony teren, to w ocenie orzekającego Sądu, grafika kuny wpisanej w drogowy znak stopu, przede wszystkim odzwierciedlała skutek "zatrzymania przed wejściem", ale niekoniecznie poprzez zabicie szkodników. Tego typu "zatrzymanie" mogło również polegać na stworzeniu bariery zapachowej, zniechęcającej do wejścia kun do konkretnych obiektów (domów, garaży itp.). Sądowi znana jest treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 28 maja 2025 r. III SA/Kr 1611/24 oddalającego skargę innego sprzedawcy, wprowadzającego do obrotu produkt pod nazwą K. Jednakże, orzekający w niniejszej sprawie Sąd uznał, że w konkretnych okolicznościach faktycznych, gdzie oceniane były opisane w protokole kontroli, a następnie w zaskarżonych decyzjach – wskazane tam informacje i treści reklamowe dotyczące wprowadzanych do obrotu (a objętych zaskarżonymi decyzjami) produktów – w rzeczywistości informacje te i treści reklamowe nie wprowadzały w błąd klientów co do biobójczego charakteru sprzedawanych preparatów. Na marginesie sprawy Sąd zauważa, że w większości, konsumenci powinni być świadomi, ze nie mogą zabijać kun (a więc stosowania preparatów biobójczych). Zgodnie z art. §1 pkt 2 lit. d i e rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 marca 2005 r. w sprawie ustalenia listy gatunków zwierząt łownych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2454 z późn. zm.) kuny leśne i domowe zaliczone zostały do zwierzyny drobnej gatunków zwierząt łownych. Zgodnie z kolei z art. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 539) zwierzęta łowne w stanie wolnym, jako dobro ogólnonarodowe, stanowią własność Skarbu Państwa. W praktyce więc, zgodnie z art. 9 Prawa łowieckiego zakazane jest zabijanie kun. Możliwe jest wyłącznie odstraszanie lub odłowienie kun i przesiedlenie na inne miejsce. Z tych to powodów Sąd uchylił zaskarżoną decyzje oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143). O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasądzając zwrot wniesionej opłaty od skargi, koszty zastępstwa procesowego i uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W ponownym postepowaniu organy uwzględnią ocenę prawną wyrażoną w niniejszym wyroku zgodnie z art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.