III SA/Kr 860/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Wojewody z dnia 14 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustawić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Z poczynionych przez skarżącego we wniosku zakreśleń wynika, że nie prowadzi z nikim wspólnego gospodarstwa domowego, nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Nie osiąga stałych dochodów. Uzasadniając swoje starania skarżący podniósł, że w grudniu ubiegłego roku był poważnie chory i przeszedł zabieg chirurgiczny. Po wykonaniu tego zabiegu miał bardzo ograniczoną zdolność do samodzielnego poruszania się. Odnosząc się do okoliczności nurtującej go sprawy zaakcentował, że w swoim przekonaniu niezgodnie z prawem został całkowicie wywłaszczony z majątku ruchomego oraz przedmiotów osobistego i zawodowego użytku oraz przedmiotów o wartości naukowej. Wezwany o złożenie dodatkowych oświadczeń wyjaśnił, że po eksmisji przebywał prawdopodobnie we wszystkich przytułkach w K. nie ponosząc oczywiście żadnych kosztów za przenocowanie oraz wyżywienie na zasadzie codziennego przyjęcia z dnia na dzień a nie pobytu stałego. Na przestrzeni ostatniego półrocza zwracał się o okazjonalną pomoc do ośrodków pomocy społecznej tak miejskich jaki i przyklasztornych, gdzie otrzymywał okazjonalne zakwaterowanie i wyżywienie z dnia na dzień. Twierdzi, że przyczyn od siebie niezależnych nie posiada jednak na tę okoliczność żadnych dokumentów. Od osób drugich na przestrzeni ostatniego półrocza nie otrzymał ani pomocy materialnej ani finansowej. Wskazał, że po wykwaterowaniu jego sytuacja życiowa jest niezwykle trudna. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne" (art. 252 ppsa) przy czym owa dokładność stopniowana jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała". W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa udzielając na wezwanie dodatkowych wyjaśnień. Relacja skarżącego to obrazuje, że skarżący jest osobą ubogą w potocznym tego słowa zaczeniu. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku i stałych dochodów, bezdomną, zamieszkującą w przytułkach, korzystająca z pomocy oferowanej przez instytucje świeckie i kościelne. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że w takiej sytuacji życiowej skarżący nie ma żadnych możliwości wygospodarowania środków na opłacenie kosztów sądowych i kwalifikowanego pełnomocnika. To zaś uzasadnia twierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.