III SA/Kr 860/10

PostanowienieWSA w Krakowie2012-06-29

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi ustanowionemu z urzędu w postępowaniu zażaleniowym, którego zażalenie zostało odrzucone z powodu przekroczenia terminu do jego wniesienia bez wniosku o przywrócenie terminu, przysługuje wynagrodzenie za zastępstwo prawne z urzędu?
Ratio decidendi
Adwokatowi ustanowionemu z urzędu nie przysługuje wynagrodzenie za zastępstwo prawne, jeśli jego czynność procesowa (zażalenie) została odrzucona z powodu przekroczenia terminu do jej wniesienia, a jednocześnie nie złożono wniosku o przywrócenie terminu. Pomoc prawna świadczona w sposób sprzeczny z zasadami profesjonalizmu nie stanowi podstawy do przyznania wynagrodzenia.
Stan faktyczny
Adwokat R. M., ustanowiony z urzędu dla skarżącego J. B. w postępowaniu zażaleniowym, wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie z powodu przekroczenia terminu do jego wniesienia i braku wniosku o przywrócenie terminu. Sąd administracyjny rozpatrywał wniosek adwokata o przyznanie wynagrodzenia.
Rozstrzygnięcie
Oddalić wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu zażaleniowym w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Wojewody z dnia 14 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić wniosek. Ustanowiony dla skarżącego adwokat (k. 52) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa R. M. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k. 62) w złożonym zażaleniu (k. 66 i n.) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 stycznia 2011 r. o odrzuceniu skargi (k. 13) wniósł o zasądzenie od skarbu Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały uiszczone ani w całości ani w części – według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucając to zażalenie podniósł w uzasadnieniu swego postanowienia (vide: postanowienie z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt II OZ 377/12 k. 108), że pełnomocnik przekroczył przy składaniu zażalenia siedmiodniowy termin do jego wniesienia a jednocześnie w zażaleniu tym nie zawarto wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku można uznać, że zostało ono złożone przez adwokata. Nie oznacza to jednak automatycznie, że zachodzą podstawy do przyznania wyznaczonemu adwokatowi jakiegokolwiek wynagrodzenia. Jak wynika bowiem z uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu zażalenia adwokat nie tylko przekroczył przy jego składaniu siedmiodniowy termin do wniesienia tego zażalenia ale jednocześnie w zażaleniu tym nie zawarł wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wskazując na te okoliczności faktyczne podnieść zaś należy, że zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 16 czerwca 2010 r. sygn. akt II FZ 143/10 "pomoc prawna świadczona w sposób sprzeczny z zasadami profesjonalizmu nie stanowi podstawy do przyznania wynagrodzenia". Mając na uwadze powyższe orzeczono więc jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło