III SA/Kr 861/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2008r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia 25 marca 2009r., sygn. akt III SA/Kr 172/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2008r. nr [...], z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu. Pismem z dnia 20 lipca 2009r. pełnomocnik z urzędu skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2008r. nr [...]. Uzasadniając brak winy skarżącego w uchybieniu terminu jego pełnomocnik stwierdził, iż J. P. jest osobą starszą, nieporadną życiowo. Podniósł również, iż pouczenie o środkach zaskarżenia, w tym zwłaszcza o terminie wniesienia skargi do sądu, jakie skarżący otrzymał od organów administracyjnych, było dla niego niezrozumiałe. Zdaniem pełnomocnika J. P., w sytuacji, gdy skarżący uchybił wcześniej terminowi do wniesienia odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonym postanowieniu winno było dołożyć szczególnej staranności, by pouczenie o środku zaskarżenia było dla skarżącego jasne i niewątpliwe np. poprzez pogrubienie czy też podkreślenie standardowej informacji podawanej na orzeczeniu. Do wniosku została dołączona skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skutki prawne nie zachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), a w szczególności art. 85-89 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 85 cyt. ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy). Natomiast w art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawodawca określił jakie wymogi muszą zostać spełnione, by sąd mógł uwzględnić ten wniosek: – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), – w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.), – równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Sąd podzielił w tym zakresie także stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 78/05 (opubl. LEX nr 192260): "Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku." Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Jako powód uchybienia pełnomocnik skarżącego wskazał niezrozumienie przez skarżącego pouczenia o terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie powyższy argument nie zasługuje na uwzględnienie. Zgromadzona w aktach sprawy III SA/Kr 172/09 korespondencja kierowana przez skarżącego do organów administracyjnych nie potwierdza tezy, że cechuje go nieporadność życiowa. Z akt sprawy III SA/Kr 172/09 wynika bowiem, że skarżący przez wiele lat prowadził przedsiębiorstwo BUS "A", zajmując się przewozem osób. Od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą wymaga się staranności wyższej niż przeciętna. Aby móc prowadzić tego typu działalność skarżący musiał znać przepisy m.in. ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym, czy też przepisy prawa podatkowego, rozbudowane i o dużym stopniu skomplikowania. W niniejszej sprawie należy też uwzględnić tę okoliczność, że w związku z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania skarżący został przez organ II instancji wyczulony na to, że nawet jednodniowe spóźnienie terminu niesie za sobą ujemne dla skarżącego konsekwencje. Termin do wniesienia odwołania skarżący przekroczył tylko o jeden dzień, natomiast termin do wniesienia skargi został przekroczony o kilka dni. Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności, w ocenie Sądu argumenty powoływane przez pełnomocnika skarżącego, o jedynie ogólnikowym charakterze, nie uprawdopodobniają tego, że J. P. nie był w stanie zrozumieć prostego pouczenia o terminie i sposobie wniesienia skargi, zawartego w otrzymanym postanowieniu. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił swojego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a tym samym na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił przywrócenia tego terminu.