III SA/Kr 862/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. J. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt [...] dotyczącego sprawy ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2008r., nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia [...] 2005r., stwierdzającej wygaśniecie z dniem 30 kwietnia 2005r. własnej decyzji nr [...] z dnia [...] 1999r., o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wyrok stał się prawomocny z dniem 24 marca 2009r. Sad z urzędu stwierdza, iż w aktach sprawy III SA/Kr 841/09 znajduje się pismo K. J. z dnia 23 marca 2009r., którym wezwał Komendanta Powiatowego Policji do niezwłocznego naliczenia i wypłacenia mu zaległych należności finansowych z tytułu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego wraz z ustawowymi odsetkami oraz do wypłacenia odszkodowania w kwocie 10.000 zł. Skarżący stwierdził, iż z treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt [...] wynika, iż decyzje wydane w sprawie wygaśnięcia jego prawa do równoważnika były pozbawione podstawy prawnej, czym bezprawnie pozbawiono go prawa do ustawowego świadczenia naruszając zasadę ochrony praw nabytych na przyszłość. Ponadto skarżący podniósł, iż w przedmiotowej sprawie organ powinien zająć stanowisko w trybie art. 35 § 1 i 2 Kpa, przy czym brak akt w Komendzie Powiatowej Policji nie uzasadnia w tym zakresie żadnej zwłoki, gdyż w każdym momencie organ może uzyskać drogą elektroniczną ich kopie z Komendy Głównej Policji. Ponadto wszystkie okoliczności występujące w sprawie są organowi znane z urzędu. W aktach sprawy III SA/Kr 841/09 znajduje się również pismo Komendanta Powiatowego Policji z dnia 7 maja 2009r., w którym wyjaśnił on K. J., iż brak jest podstaw do rozpoznania jego żądania wypłaty równoważnika za brak lokalu mieszkalnego oraz odszkodowania. Zgodnie bowiem z art. 286 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), termin do załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej jest liczony od dnia doręczenia organowi przez sąd akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia. Komendant Powiatowy Policji nie otrzymał jednak jeszcze akt przedmiotowej sprawy. Pismem z dnia 28 lipca 2009r. K. J. na podstawie art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł skargę na bezczynność, opieszałość i niewłaściwe wykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt [...]. K. J. podniósł, iż w swoim wyroku WSA w Warszawie jednoznacznie stwierdził istnienie jego prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego jako nabytego na przyszłość, wynikającego z decyzji ostatecznej Komendanta Powiatowego Policji nr [...], której moc prawną przywrócił rzeczony wyrok. Brak zatem jakichkolwiek podstaw prawa materialnego umożliwiających jej wzruszenie. Pomimo powyższego Komendant Powiatowy Policji uporczywie odmawia wykonania postanowień wyroku w sposób ścisły, stosuje uniki motywując je działaniem w sprawie, wyznacza terminy do załatwienia skargi. Zdaniem skarżącego, powyższe działania należy uznać za sprzeczne z prawem i mające formę bezczynności. Za działanie w sprawie należy uznać jedynie czynności wynikające bezpośrednio z przepisów prawa materialnego i z nimi zgodne. W stosunku do wykonania wyroku sądu administracyjnego żaden przepis nie stanowi o możliwości wyznaczania terminu jego wykonania, a sam wyrok nie nakłada, jak również nie daje możliwości podjęcia jakichkolwiek czynności po jego uprawomocnieniu, tym bardziej jego kontroli, wydania decyzji. Wyrok i pouczenie w sposób zwięzły określiły co ma skarżony organ wykonać. Pomimo powyższego Komendant Powiatowy Policji wydał w przedmiotowej sprawie decyzję nr [...] z dnia [...] 2009r., w której przyznał skarżącemu równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego w okresie 1-12 maja 2005r., a w punkcie 2 bez podstawy prawnej ponownie wygasił własną decyzję nr [...] z dnia [...] 1999r. identycznie jak w uchylonej decyzji [...]. Zdaniem skarżącego, Komendant Powiatowy Policji podjął czynności sprzeczne z prawem materialnym, czyli w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności w przedmiocie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. Działaniem swoim narusza również w sposób rażący powagę rzeczy osądzonej, powagę sądu orzekającego w sprawie i jego kompetencje. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ wyjaśnił, iż wyrok WSA w Warszawie został wykonany poprzez wydanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji decyzji z dnia [...] 2009r., nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...]. Organ stwierdził ponadto, iż skarżący był informowany o treści art. 286 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym KPP jest obowiązane podjąć kroki w momencie uprawomocnienia się orzeczenia sądu oraz otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Organy mieszkaniowe KPP zwróciły się do KWP o doręczenie akt mieszkaniowych wraz z prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie w sprawie K. J. W dniu 3 czerwca 2009r. do jednostki wpłynęła jedynie kopia przedmiotowego wyroku z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt [...]. Organ zauważył również, iż stroną w tej sprawie była Komenda Główna Policji, a nie KPP – tak więc orzeczenie sądu nie mogło być skierowane bezpośrednio do niej. W wyroku nie ma wzmianki o natychmiastowym jego wykonaniu oraz określonego terminu wykonania, wobec powyższego strony nadal obowiązywał art. 286 p.p.s.a. Natomiast po uzyskaniu kopii prawomocnego wyroku oraz potwierdzeniu w KWP o nie wniesieniu przez stronę odwołania od w/w decyzji z dnia [...] 2009r., Komendant Powiatowy Policji wydał w dniu [...] 2009r. decyzję nr [...]. Decyzją tą organ przyznał skarżącemu równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego za okres od 1 do 12 maja 2005r. w kwocie 122,40 zł, a także wygasił z dniem 13 maja 2005r. własną decyzję nr [...] z dnia [...] 1999r. Z uwagi jednak na wniesienie przez skarżącego odwołania do Komendanta Wojewódzkiego Policji nie jest ona prawomocna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.: "Art. 154 § 1. W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny." Oznacza to, iż warunkiem skutecznego wniesienia przez stronę skargi na bezczynność organu po wyroku sądu, z żądaniem wymierzenia organowi grzywny, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Przepis nie określa terminu, w jakim należy wnieść powyższe wezwanie. Należy, zatem uznać, że warunek ten jest spełniony, jeżeli wezwanie organu przez stronę nastąpiło po doręczeniu organowi administracyjnemu odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności (art. 286 p.p.s.a.). Dopiero bowiem od tej daty zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa. Natomiast procesowa przesłanka wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nie jest spełniona, jeżeli skarżący wezwał właściwy organ przed doręczeniem mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. Dopiero, gdy organ administracji po wezwaniu nie wykona wyroku lub nie załatwi sprawy albo gdy uczyni to dopiero po wniesieniu przez stronę skargi na bezczynność, wówczas istnieje przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mówi przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. Skargę zawierającą żądanie wymierzenia grzywny wnosi się za pośrednictwem organu, który nie wykonał wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność, albo nie wydał aktu lub nie podjął czynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Jej wniesienie nie jest ograniczone żadnym terminem. Z analizy akt sprawy [...] wynika, iż odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r. wraz z aktami administracyjnymi został przesłany Komendantowi Głównemu Policji w dniu 22 kwietnia 2009r. Jak wyżej wskazano, warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi z żądaniem nałożenia na organ grzywny z tytułu bezczynności po wyroku sądu uchylającym akt lub stwierdzającym jego nieważność (tak jak w sprawie [...]) jest uprzednie pisemne wezwanie organu, w tym wypadku Komendanta Wojewódzkiego Policji, do wykonania tego wyroku, czyli rozpoznania sprawy. Z akt sprawy nie wynika jednak, by K. J. wezwał organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt [...]. W aktach znajduje się wprawdzie pismo skarżącego z dnia 23 marca 2009r., ale nie może ono być uznane za wezwanie, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Po pierwsze, pismo to zostało skierowane do niewłaściwego organu – jego adresatem jest Komendant Powiatowy Policji, a nie Komendant Wojewódzki Policji, który w sprawie [...] był organem zobowiązanym do wykonania w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Po drugie, z treści tego pisma nie wynika, aby skarżący wzywał w nim organ do wykonania w/w wyroku. Z jego treści wynika natomiast, iż skarżący wzywa Komendanta Powiatowego Policji do niezwłocznego naliczenia i wypłacenia mu zaległych należności finansowych z tytułu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego wraz z ustawowymi odsetkami oraz do wypłacenia odszkodowania w kwocie 10.000 zł. Po trzecie, pismo to wpłynęło do Komendy Powiatowej Policji w dniu 7 kwietnia 2009r., a więc przed przesłaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie akt sprawy Komendantowi Głównemu Policji (tj. przed 22 kwietnia 2009r.). Tak więc nawet, gdyby pismo to uznać za wezwanie do wykonania w/w wyroku, należałoby stwierdzić, iż jest ono przedwczesne i nie może stanowić podstawy skutecznego wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Należy zatem stwierdzić, że jeżeli strona przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga jako przedwczesna jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż skarżący nie poprzedził wniesienia skargi wezwaniem do wykonania wyroku, a zatem na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.