III SA/Kr 863/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2011 r. sprawy ze skargi S. Ś. na decyzję Wojewody z dnia 21 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych skargę oddala Decyzją z dnia [...] 2010r. [...] Wojewoda utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010r. [...] o utracie przez S. Ś. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 24 stycznia 2010r. Jako podstawa prawna decyzji powołane zostały przepisy art. 73 w związku z art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst. jednolity :Dz. U. z 2008r. Nr 69 poz.415 z późn. zmianami). Decyzja zapadła w następującym stanie sprawy : Prezydenta Miasta decyzją z [...] 2009 r. znak: [...] przyznał S. Ś. status osoby bezrobotnej od dnia 16 stycznia 2009 r. Na mocy kolejnej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2009 r. znak: [...] S. Ś. uzyskała prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 24 stycznia 2009 r., na okres 12 miesięcy. W dniu 25 stycznia 2010 r. znak: [...], Prezydent Miasta orzekł o utracie przez S. Ś. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 24 stycznia 2010 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Od powyższej decyzji S. Ś. wniosła odwołanie, do którego załączyła kserokopię prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt [...], na mocy którego skarżąca otrzymała świadczenie rehabilitacyjne od 17 grudnia 2008 r. na okres 10 miesięcy. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda decyzją z [...] 2010 r., znak: [...], uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z tym wskazaniem, że zaistniała konieczność ponownej weryfikacji uprawnień skarżącej do uzyskania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku ze względu na treść załączonego do odwołania wyroku Sadu Rejonowego z dnia 7 stycznia 2010 r. w spawie przyznania świadczenia rehabilitacyjnego . Organ pierwszej instancji uwzględniając powyższe wydał w dniu [...] 2010 r. decyzję ( znak: [...]), w której orzekł o pozbawieniu S. Ś. statusu bezrobotnego na okres od 16 stycznia 2009 r. do 12 października 2009 r. oraz o pozbawieniu prawa do zasiłku za okres od 24 stycznia 2009 do 12 października 2009r., tj. za okres na który skarżąca jednocześnie uzyskała świadczenie rehabilitacyjne. Wojewoda odmówił rozpatrzenia odwołania od w/w decyzji na skutek stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia. Tym samym decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010 r., znak [...] stała się ostateczna. Natomiast kwestia utraty prawa do zasiłku z powodu wyczerpania maksymalnego okresu jego pobierania została ponownie rozstrzygnięta decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010 r., znak: [...] o utracie przez S. Ś. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 24 stycznia 2010 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Od decyzji tej skarżąca wniosła odwołanie, po rozpatrzeniu którego Wojewoda opisaną na wstępie decyzją z dnia 21 czerwca 2010 r. znak: [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Wskazując na motywy podjętej decyzji organ odwoławczy stwierdził, ze w przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia wypłacanego z Funduszu Pracy oraz świadczenia z wypłacanego przez organ rentowy , zasiłek dla bezrobotnych za okres porywający się z okresem pobierania świadczenia rehabilitacyjnego jest rozliczany w ten sposób, że organ rentowy potrąca kwoty pobranego zasiłku i zwraca na rachunek powiatowego, urzędu pracy, który ten zasiłek wypłacił. P0stępowanie w tego rodzaju sprawach wynika z unormowań art. 78 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (w/w). Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi S. Ś. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której domaga się ustalenia, że nadal posiada status osoby bezrobotnej licząc od dnia 17 października 2009 r., a także, że posiada prawo do zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia 17 października do dnia 24 lutego 2010 r. Skarżąca zarzuca, że organ orzekający w drugiej instancji w wydanej w sprawie decyzji skrócił jej uprawnienie do zasiłku dla bezrobotnych z 12 do 7 miesięcy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko w sprawie , wnosząc o oddalenie skargi, podkreślając, że decyzja jest zgodna z prawem i realizuje unormowania wynikające z art. 78 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która prowadzona jest pod względem zgodności z prawem. Badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Należy zatem podkreślić, że istota kontroli sprowadza się do ochrony wolności i praw jednostki w stosunkach z administracją publiczną oraz budowania i utrwalania zasady państwa prawa i wyprowadzanych z niej standardów. Sąd poddał kontroli przedmiotową decyzję Wojewody, który w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r Nr 98 poz 1071 z późn . zm.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji o utracie przez S. Ś. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z od 24 stycznia 2010r. z powodu upływu maksymalnego okresu pobierania. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Organy dokonały właściwej interpretacji przepisu art.78 ust.4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i prawidłowo zastosowały go rozstrzygając niniejszą sprawę. Przepis ten stanowi, że " w przypadku przyznania bezrobotnemu prawa do emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, renty szkoleniowej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę na okres, w którym był bezrobotny, pozbawienie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku następuje za okres, za który przyznano emeryturę, świadczenie przedemerytalne, rentę z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, rentę szkoleniową, rentę socjalną, zasiłek macierzyński, zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne lub rentę rodzinną w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę." Konsekwencją tego przepisu jest konieczność rozliczenia zasiłku pobranego z Funduszu Pracy z innym świadczeniem wymienionym w tym przepisie. Skarżąca uzyskała prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres 12 miesięcy od dnia 24 stycznia 2009r. Późniejsze przyznanie skarżącej świadczenia rehabilitacyjnego na okres za który równocześnie wypłacono zasiłek , nie zmienia określonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2009r. okresu przysługiwania tego zasiłku przez 12 miesięcy liczonych od dnia 24 stycznia 2009r. , tak jak tego oczekuje tego skarżąca , to znaczy w taki sposób , że wydłuża ten okres o czas za jaki dokonano rozliczenia tych świadczeń zgodnie z art. 78 ust.1 i 2 ustawy promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy .Przepis ten bowiem nakazuje traktować wypłacone kwoty zasiłku jako kwoty zaliczkowe w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jednakże nie pozwala na późniejsze ponowne wypłacanie tych kwot przez organy zatrudnienia. Żądanie skarżącej , aby organy dokonały przesunięcia wypłaty zasiłku tak aby skorzystała z niego przez 12 miesięcy w oderwaniu od daty początkowej określonej decyzją przyznającą to uprawnienie , nie mogło być uwzględnione, gdyż brak jest podstawy prawnej do takiego dysponowania funduszami publicznymi. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zmianami .)