III SA/Kr 87/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia 31 grudnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia skargę odrzucić Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia 31 grudnia 2003r Nr [...] orzekł w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Skargę na tę decyzje złożył Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w S. W skardze podniesiono, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisu §5 rozporz. Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10.01.1998r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania strażakom Państwowej Straży Pożarnej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich wypłaty i zwrotu /Dz.U nr 15, poz.67 z późn.zm./ w związku z art.78 ustawy z dnia 24.08.1991r.o Państwowej Straży Pożarnej /Dz.U Dz 2002r. Nr 147, poz.1230/. Zdaniem skarżącego przepis § 5 powołanego wyżej rozporządzenia pozwala na przyznanie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego strażakowi w służbie stałej. Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w S. w złożonej skardze wnosi o: uchylenie w całości zaskarżonej decyzji , zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej pod względem podmiotowym. W uzasadnieniu wskazał, że Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w S. nie jest podmiotem legitymowanym do wniesienia skargi, albowiem w przedmiotowej sprawie orzekał jako organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270/ uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. A zatem organ I instancji nie mieści się w kategorii podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w tym zakresie jednoznaczne i ukształtowane jeszcze na gruncie ustawy z dnia 11.05. 1995r.o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Np. w postanowieniu z dnia 19.05.1998, sygn ISA/Łd 78/98 NSA przyjął " Zgodnie z treścią art.33 ust.1 ustwy o NSA sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot. W myśl ust.2 tego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny oraz organy enumeratywnie wyliczone w tym przepisie. Nie mieści się w tej kategorii organ, który wydał orzeczenie w I instancji" /LEX nr 36198/. Nadto art.32 powołanej wyżej ustawy określa, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot i struktura tego postępowania ukształtowana jest jako spór prowadzony przed sądem przez dwa podmioty : podmiot żądający udzielenia ochrony prawnej /skarżącego/ i organ administracji publicznej, którego działanie stało się przyczyną zgłoszenia żądania udzielenia ochrony prawnej. Postępowanie sądowoadmnistracyjne nie może być natomiast wykorzystywane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze organizacyjnej administracji publicznej / Postanowienie NSA z 03.11.1999, sygn.akt ISA 1467/99, LEX nr 48666/. Z powyższego wynika, że Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej nie ma legitymacji do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z art.58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi - odrzucił skargę jako niedopuszczalną.