III SA/Kr 871/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Grażyna Danielec (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 26 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie z dnia 22 kwietnia 2011 r. nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata A. W. Kancelaria Adwokacka ul. [...] w K kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. Orzeczeniem nr [....], z dnia [...] 2011 r., Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności postanowił zaliczyć skarżącego A. M. do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Decyzja powyższa została doręczona skarżącemu w dnia 26 lutego 2011 r. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł skarżący osobiście w dniu 14 marca 2011 r. W dniu 20 marca 2011 r. skarżący złożył pismo z prośbą o " przesunięcie terminu rozpatrzenia odwołania". Skarżący podniósł, iż ze względu na chorobę nie miał możliwości przesłania prośby w terminie. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Zespół do Sprawa Orzekania o Niepełnosprawności odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2011 r. nr [...] Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności na podstawie: - art. 6 ust 1 pkt. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 214, poz. 1407.); - art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071, ze zm.); - § 19 ust. 3 pkt 2a rozporządzenia MGPiPS z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U., Nr 139, poz. 1328); w związku z wniesieniem odwołania przez skarżącego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, wydanego przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, w dniu [...] 2011 r. nr: [...]. Na uzasadnienie organ podniósł, że termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji organu l instancji i w tym przypadku upłynął 12 marca 2011 r. Organ stwierdził, iż odwołanie z 14 marca 2011r. zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Uchybienie ustawowego terminu do wniesienia odwołania powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji organu l instancji tj. Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe postanowienie złożył skarżący, domagając się jego uchylenia. Skarżący podkreślił, iż nie zgadza się z postanowieniem, gdyż uważa, że organ nie dość dokładnie ustalił stan faktyczny w sprawie. Skarżący podkreślił, iż jego zdaniem uprawdopodobnił w sposób dostateczny, iż nie ponosi on winy za uchybienie terminu. Skarżący podkreślił, iż z uzasadnienia postanowienia wyraźnie wynika, że organ żądał od niego dowodu, a nie uprawdopodobnienia okoliczności powodujących uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem skarżącego w sposób dostateczny uprawdopodobnił on, że nie zachował terminu do wniesienia odwołania bez swojej winy. Nie złożył odwołania w terminie ponieważ nie pozwalał mu na to stan zdrowia, który sprawia, że z trudem się porusza. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ podkreślił, iż w orzeczeniu Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] 2011 r. zostało zawarte pouczenie o przysługującym skarżącemu prawie do odwołania i jednocześnie zostało wskazane, iż odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od daty otrzymania orzeczenia. Organ podniósł, iż skarżący w treści prośby wyjaśnił, że nie złożył odwołania w terminie ze względu na przebytą chorobę. W związku z tym, iż skarżący nie potwierdził tej okoliczności żadnym dokumentem, organ wezwał stronę do uzupełnienia złożonej prośby poprzez załączenie do akt sprawy dokumentu medycznego uprawdopodobniającego fakt zachorowania w okresie biegu terminu do wniesienia odwołania oraz podania powodów, dla których nikt z rodziny nie mógł złożyć odwołania w jego imieniu, z zachowaniem terminu do złożenia odwołania. W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 5 kwietnia 2011 r., którym wyjaśnił, iż orzeczenie zostało mu doręczone przez kuriera 26 lutego 2011 r., tj. w sobotę i przy obliczaniu terminu nie wziął on pod uwagę tego dnia stąd odwołanie zostało złożone z opóźnieniem. Ponadto w okresie biegu terminu do wniesienia odwołania był chory i nie wychodził z domu, na dowód czego załączył do pisma terminarz zabiegów rehabilitacyjnych, na których się nie pojawił. Organ podkreślił, iż skarżący nie dołożył należytej staranności w dbałości o własne interesy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia. Usunięcie z obrotu prawnego postanowienia może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz.1270). Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod kątem jego zgodności z prawem, Sąd badał, czy organ administracyjny ustalił stan faktyczny zgodnie z obowiązującymi przepisami, a następnie, czy do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował właściwe przepisy oraz, czy przepisy te prawidłowo zinterpretował. Skarga zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie podstawę prawną wydanego postanowienia stanowią przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, zwanego dalej k.p.a. Okolicznością bezsporną w sprawie jest to, że orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] 2011 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 lutego 2011 r. Poza sporem jest również fakt, iż skarżący wniósł odwołanie od powyższego orzeczenia dnia 14 marca 2011 r. tj. w poniedziałek. Termin do wniesienia odwołania, zdaniem organu upłynął w dniu 12 marca 2011r. Sąd nie podziela tego stanowiska gdyż doszedł do wniosku, iż skarżący wniósł odwołanie w terminie. Zgodnie z artykułem 57 § 4 k.p.a. jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Wskazać należy, iż ostatni dzień 14 - dniowego terminu do wniesienia odwołania tj. 12 marca 2011 r. wypadał w sobotę, w związku z tym, za ostatni dzień terminu do wniesienia odwołania, należy uznać najbliższy następny dzień powszedni tj.14 marca 2011 r. - poniedziałek, a więc dzień w którym skarżący wniósł odwołanie osobiście, co wnika z prezentaty urzędu. Wątpliwości co do tego jak należy traktować sobotę, tj. czy jako dzień wolny od pracy, czy też normalny dzień roboczy, rozwiał Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn. akt I OPS 1/11, w której stwierdził, iż "sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a." Sąd w niniejszej podzielił w tym zakresie w całości stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z powyższym wobec naruszenia przepisów postępowania art. 7 i art. 77 k.p.a., Sąd stwierdził, że zarówno postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, jak i postanowienie z dnia 22 kwietnia 2011 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania należało uchylić, natomiast organ odwoławczy winien rozpoznać odwołanie, gdyż zostało wniesione w terminie. Uznając, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie z dnia 22 kwietnia 2011 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik spraw, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - orzekł jak w sentencji.