III SA/Kr 874/07

Sygn. akt III SA/Kr 874 /07 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek spr. Sędziowie WSA Halina Jakubiec NSA Wiesław Kisiel Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr : [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie . wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2008r. Decyzją z dnia [...], nr [...], Prezydent Miasta wobec nie przedstawienia przez R. O. w wyznaczonym terminie dokumentów potwierdzających spełnianie wymagań ustawowych i warunków określonych w licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką orzekł o jej cofnięciu. Decyzja ta została mu doręczona w dniu 14 grudnia 2005r. (dwukrotnie awizowana) i stała się ostateczna w dniu 27 grudnia 2005r. Następnie pismami z dnia 2 stycznia 2006r i 28 czerwca 2007r organ wzywał R. O. do zwrotu licencji, która wcześniej została mu cofnięta. W odpowiedzi na wezwania urzędu R. O. wniósł pismo z daty 19.07.2007r. które rozpoczął od stwierdzenia "zwracam się z prośbą odwołaniem". W dalszej części stwierdził, iż powodem nie zgłoszenia się na kontrolę okresową były brak doręczenia mu pisma wzywającego na kontrolę oraz nie posiadanie przez niego świadomości o wyznaczonej kontroli. Wskazał także, iż w czasie, kiedy wysłano do niego pismo dotyczące kontroli przebywał poza miejscem zamieszkania z powodów rodzinnych. Podkreślił również, iż dalsze pisma dotyczące w/w sprawy również do niego nie dotarły z powodu braku doręczenia. Otrzymał dopiero pismo z dnia 28.06.2007r. (poprzednie pismo wysłano 02.01.2006r.). które odebrał na poczcie w dniu 12.07.2007r. Zaznaczył także, że decyzja o cofnięciu licencji pozbawi jego rodzinę źródła dochodów. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie R. O. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...], orzekającej o cofnięciu licencji przedsiębiorcy R. O., zostało wniesione z uchybieniem terminu. Na powyższe postanowienie złożył skargę R. O. W uzasadnieniu podał, że organ naruszył zasadę zawartą w art. 9 k.p.a., gdyż nie poinformował go o skutkach jakie może wywołać dla niego nie złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wskazał także, iż jego zdaniem pismo uznane przez SKO za odwołanie miało charakter wniosku o przywrócenie terminu. W odpowiedzi na skargę SKO stwierdziło, iż w całości podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie. Dodatkowo podniesione zostało, iż ze względu na daty doręczenia decyzji i złożenia odwołania należało przyjąć, iż odwołanie zostało złożone po terminie. Zdaniem SKO decyzja stała się ostateczna w dniu 27 grudnia 2005r. Organ odwoławczy stwierdził także, iż w przedmiotowej sprawie nie złożono wniosku o przywrócenie terminu. Nie uczyniono tego jak wskazuje SKO ani w odwołaniu od decyzji, ani też później w formie odrębnego wniosku. Wobec powyższego SKO nie miało możliwości ingerencji w trybie odwoławczym w ostateczną decyzję organu I instancji. Podniesiono także, że strona może wzruszyć taką decyzję tylko jeżeli zostanie wniesiony, a następnie uwzględniony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania lub w szczególnych sytuacjach określonych jak: wznowienie postępowania, czy stwierdzenie nieważności decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie sądu zaskarżone postanowienie narusza prawo, a złożona skarga zasługuje na uwzględnienie. Kodeks postępowania administracyjnego nie określa wymagań co do formy jaką powinno mieć odwołanie. Niemniej jednak odwołanie, jak każde podanie, może być wnoszone pisemnie, telegraficznie lub dalekopisem, telefaksem, za pomocą poczty elektronicznej albo za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej właściwego organu administracji publicznej, strona może wnieść odwołanie również ustnie do protokołu (art. 63 § 1ustawy Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r., Dz. U. Nr 30, poz. 168). Zgodnie z zasadą ogólną udzielania informacji faktycznej i prawnej (art. 9 KPA) organ obowiązany jest poinformować stronę o możliwości obrony przed negatywnymi skutkami niezawinionego uchybienia terminowi w postaci możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 09.11.1994 r., SA/Gd 312/94 (niepubl.) przyjął, że: "Zamieszczenie przez stronę w odwołaniu prośby o przywrócenie terminu do jego wniesienia zobowiązuje organ odwoławczy do rozpatrzenia w pierwszej kolejności tej prośby w trybie i na zasadach określonych w art. 58 i 59 KPA. Od rozstrzygnięcia bowiem tej wstępnej kwestii zależą dalsze losy odwołania, a w szczególności to, czy odwołanie to będzie rozpatrywane merytorycznie, czy też postępowanie odwoławcze zostanie zakończone postanowieniem, o jakim mowa w art. 134 KPA, tj. stwierdzeniem, że wniesione zostało z uchybieniem terminu". W przedmiotowej sprawie skarżący złożył pismo datowane 19.07.2007r., z którego jednoznacznie wynika, iż ma ono także charakter wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący opisuje bowiem dlaczego nie miał możliwości zareagowania na pisma z urzędu. W piśmie tym zatem zawarto zarówno odwołanie od decyzji z dnia [...] (skarżący tylko jednym zdaniem merytorycznie odnosi się do decyzji organu pierwszej instancji), jak również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego odwołania (pozostała część pisma wskazująca przyczyny braku świadomości wydania wobec niego decyzji). W przedmiotowej sprawie doszło zatem do wniesienia odwołania z uchybieniem terminu oraz złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Postanowienie stwierdzające uchybienie terminu mogło zostać wydane dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu wniosku wniesionego przez skarżącego o przywrócenie uchybionego terminu. Z tego powodu postanowienie SKO o niedopuszczalności wniesienia odwołania wydane w trybie art. 134 KPA było przedwczesne. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy powinien zakwalifikować pismo z dnia 19.07.2007r. jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a następnie winien rozpatrzyć sprawę przywrócenia bądź odmowy przywrócenia uchybionego terminu do złożenia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, po zbadaniu przesłanek przewidzianych w art. 58 KPA. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.