III SA/Kr 879/15

Kraków, dnia 4 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. P. – S. na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania wtórnika prawa jazdy postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić skarżącej M. P. – S. uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (dwieście złotych) Pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. M. P. – S. złożyła skargę na czynność Prezydenta Miasta polegającą na odmowie dokonania czynności materialno – technicznej w postaci wydania prawidłowego dokumentu prawa jazdy. W treści skargi pełnomocnik strony wskazał jednoznacznie, że organem, którego czynność jest przedmiotem skargi jest Prezydent Miasta. W skardze określono również znak sprawy. W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie czynności odmowy wydania prawidłowego prawa jazdy. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na podstawie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej: "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. O spełnieniu tego warunku można mówić po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej. Oznacza to, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem właściwego środka zaskarżenia od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończeniem postępowania administracyjnego przed organem drugiej instancji poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie strona skarżąca skierowała skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu I instancji. Z treści skargi jednoznacznie bowiem wynika, że organem którego rozstrzygniecie jest przedmiotem zaskarżenia jest Prezydent Miasta. Co więcej w skardze zostało również zawarte oznaczenie sprawy, której ona dotyczy i tak strona skarżąca podała, że dotyczy ona sprawy o nr [...]. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że taki numer posiada decyzja Prezydenta Miasta z dnia 9 lutego 2015 r. Biorąc powyższe pod uwagę nasuwa się logiczny wniosek, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu I instancji. Na marginesie wskazać jedynie należy, że nawet gdyby przedmiotem zaskarżenia była decyzja organu II instancji, czyli Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 kwietnia 2015 r. to niniejsza skarga została złożona po terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. Jednakże w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. P. – S. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wskazała, że wnosi skargę na akt Prezydenta Miasta, podając numer decyzji. W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesienie skargi do sądu na decyzję organu I instancji wydaną w postępowaniu administracyjnym nie jest dopuszczalne. W postępowaniu tym bowiem obowiązuje zasada dwuinstancyjności, i choć w sprawie orzekał organ II instancji skarżąca precyzyjnie określiła, iż nie zgadza się z decyzją organu I instancji. Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 tej ustawy). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu sądowego Sąd orzekł z kolei w myśl art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.