III SA/Kr 880/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 maja 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę Stowarzyszenie [...] reprezentowane przez Prezesa Zarządu wniosło w dniu 13 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 maja 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 sierpnia 2010r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, a także o uzupełnienie braków formalnych skargi zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określające sposób reprezentacji strony skarżącej – odpisu z KRS-u, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone w dniu 17 sierpnia 2010 r. Wpis sądowy nie został uiszczony, braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. W przedłożonych wraz z odpowiedzią na skargę aktach postępowania administracyjnego zalega wydany przez Krajowy Rejestr Sądowy według stanu na dzień 10 sierpnia 2009 r. odpis aktualny z rejestru stowarzyszeń (...). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W sprawie pomimo upływu terminu, strona skarżąca nie uiściła wpisu od skargi i zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, określona w art. 220 § 3 p.p.s.a. Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Należy przy tym podnieść, że wyjaśnienie, czy strona skarżąca jest prawidłowo reprezentowana wyprzedza ocenę, czy skarga została należycie opłacona. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Art. 49 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z kolei z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w odniesieniu do stowarzyszeń polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W sprawie zalegający w aktach postępowania administracyjnego wydany przez Krajowy Rejestr Sądowy według stanu na dzień 10 sierpnia 2009 r. odpis aktualny z rejestru stowarzyszeń nie spełnia tego wymogu, skoro skarga została wniesiona w dniu 13 lipca 2010 r. Brak ten pomimo stosownego wezwania nie został też uzupełniony w zakreślonym terminie. Dlatego też, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.