III SA/Kr 882/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego wniosku M. W. o uzupełnienie wyroku z dnia 17 lutego 2009 r. w przedmiocie orzeczenia o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych postanawia: wniosek oddalić M. W. występując bez profesjonalnego pełnomocnika-wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 lipca 2008 r. w przedmiocie podatku akcyzowego. Skarga nie zawierała wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. W dniu 17 września 2008 r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. W dniu 29 grudnia 2008 r. wysłano do skarżącego zawiadomienie o wyznaczeniu rozprawy na dzień 17 lutego 2009r. Zawiadomienie to zawierało pouczenie, iż stosownie do art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strona traci uprawnienie żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Na rozprawie w dniu 17 lutego 2009 r., na którą skarżący nie stawił się będąc prawidłowo zawiadomionym, Sąd wydał wyrok, w którym uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję organu pierwszej instancji oraz orzekł, iż uchylone decyzje nie mogą być wykonane. W dniu 4 kwietnia 2009 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku przez przyznanie mu kosztów postępowania w kwocie 100 zł. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 200 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie (art. 210 § 1 p.p.s.a.). Jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny (art. 224). W przedmiotowej strona została prawidłowo pouczona o terminie złożenia wniosku w doręczonym jej zawiadomieniu o rozprawie. Dlatego też należało uznać, że składając wniosek o zasądzenie kosztów sądowych już po wydaniu wyroku, skarżący stracił uprawnienie do domagania się ich zwrotu, pomimo uwzględnienia przez Sąd skargi. W tej sytuacji nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku orzeczono jak w sentencji na podstawie wskazanych przepisów.