III SA/Kr 882/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na akt Prezydenta Miasta z dnia 16 maja 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 17 czerwca 2011r. L. W., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na akt Prezydenta Miasta z dnia 16 maja 2011r. Nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie odmowy przyznania L. W. lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. Pismem z dnia 3 sierpnia 2011r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę podnosząc, iż w dniu 22 lipca 2011r. L. W. ponownie złożyła wniosek o przyznanie pomocy mieszkaniowej. Wniosek ten jest obecnie rozpatrywany przez Wydział Mieszkalnictwa Urzędu Miasta, a w związku z tym, zdaniem pełnomocnika skarżącej, brak jest podstaw dla podtrzymania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak wynika z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne może nastąpić wyłącznie w sytuacji, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po analizie akt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki, które powodowałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Wobec faktu, że cofnięcie skargi nastąpiło skutecznie, postępowanie należało umorzyć. Jak wynika bowiem z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.