III SA/Kr 882/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2019 r. sprawy ze skargi S. K. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 18 lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 10 stycznia 2019 r. [...] Komendant Wojewódzki Policji, na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.2012.1137 ze zm.) oraz art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U.2015.155 ze zm.), wniósł do Starosty o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w stosunku do S. K. (dalej skarżący), z powodu wielokrotnego naruszenia przez ww. przepisów ruchu drogowego w okresie od 16 marca 2017 r. do 17 lutego 2018 r. W piśmie z dnia 25 stycznia 2019 r. skierowanym do Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego KWP, skarżący wskazał, że żaden z Komisariatów, na terenie właściwości których miało dojść do popełnienia wykroczeń polegających na korzystaniu podczas jazdy z telefonu wymagającego trzymania słuchawki w ręku, nie potwierdził takiego wykroczenia. Podał, że w Sądzie Okręgowym uzyskał przywrócenie terminów i w dniu 4 czerwca 2019 r. odbyła się w tej sprawie rozprawa i Sąd "uznał zasądzone grzywny". Nadto nie wie, na jakiej podstawie Wydział Ruchu Drogowego stwierdził w dniu 30 października 2017 r. trzykrotne naruszenie zakazu korzystania z telefonu komórkowego i zwraca się o dokonanie weryfikacji zapisów w pkt. 3, 4 i 5 wniosku o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, tj. na jakiej podstawie stwierdzono te trzy naruszenia. W odpowiedzi, pismem z dnia 18 lipca 2019 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji poinformował skarżącego, że wniosek z dnia 10 stycznia 2019 r. o sprawdzenie kwalifikacji został sporządzony zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. 2012.488). Komendant wskazał na istniejące prawomocne wyroki Sądu Rejonowego. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę na decyzję administracyjną z dnia 18 lipca 2019 r. dotyczącą odmowy anulowania wniosku o sprawdzenie kwalifikacji z dnia 10 stycznia 2019 r. [...]. Zarzucił naruszenie art. 6, 7, 8, 10, 75, 77 i 80 kpa poprzez ich niezastosowanie i błędną wykładnię, wskazując na zasady wynikające z powyższych przepisów, w szczególności słuszny interes odwołującego się. W uzasadnieniu zarzutów skarżący wskazał, że zaskarżoną decyzją odmówiono mu anulowania decyzji – wniosku o sprawdzenie kwalifikacji z dnia 10 stycznia 2019 r. Podał, że nie kwestionuje zapadłych orzeczeń sądowych, natomiast kwestionuje, że 30 października 2017 r. naruszył zakaz korzystania z telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku. Skarżący zarzucił też, że z akt administracyjnych nie wynika, aby decyzja z dnia 18 lipca 2019 r. jak i wniosek o sprawdzenie kwalifikacji podpisane były przez osobę działającą z upoważnienia Komendanta Wojewódzkiego Policji. Skarżący wniósł nadto o wstrzymanie wykonania w całości decyzji - wniosku o sprawdzenie kwalifikacji z dnia 10 stycznia 2019 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wskazał, że podstawą działania organu były prawomocne orzeczenia, w szczególności w odniesieniu do naruszeń popełnionych 30 października 2017 r. prawomocne wyroki Sądu Rejonowego z dnia 7 maja 2018 r. sygn. akt [...] oraz z dnia 4 czerwca 2018 r. sygn. akt [...]. Organ przedłożył nadto kopię decyzji KWP z dnia 4 kwietnia 2018 r. z której wynika upoważnienie KWP dla Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego do wydawania w imieniu KWP zaświadczeń i informacji o wpisach do ewidencji kierowców oraz występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowców i skierowania na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu drogowego. Na rozprawie w dniu 16 października 2019 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wniosek o wstrzymanie wykonalności wniosku o sprawdzenie kwalifikacji z dnia 10 stycznia 2019 r. z tego powodu, iż skarga nie koreluje z tym wnioskiem. W pozostałym zakresie podtrzymał skargę, jako skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 18 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2018.2107 t.j.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treścią art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2018.1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Orzekanie - w myśl art.135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Przystępując do rozpatrzenia skargi, w pierwszej kolejności konieczne jest wskazanie jej przedmiotu. Sąd był więc zobowiązany w pierwszej kolejności do ustalenia, czy skarga jest dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018.1302 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.): § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Precyzując żądanie skargi pełnomocnik skarżącego wskazał, że jest to skarga na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 18 lipca 2019 r. Z treści skargi wynika, że skarżący kwestionuje działania Komendanta Wojewódzkiego Policji zmierzające do sprawdzenia kwalifikacji skarżącego do kierowania pojazdami. Zauważyć należy, że zgodnie z treścią art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.2018.1990 ze zm.) kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty, na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 tej ustawy. Art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym został co prawda uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r. przez art. 125 pkt 10 lit. g ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151 z późn. zm.), jednak zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957 z późn. zm.) do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy Prawo o ruchu drogowym, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów m.in. art. 125 pkt 10 lit. g ustawy o kierujących pojazdami nie stosuje się. W myśl natomiast art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Oznacza to, że do momentu wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym nadal obowiązuje. Z treści tego przepisu wynika, że wniosek komendanta wojewódzkiego Policji inicjuje postępowanie w przedmiocie sprawdzenia kwalifikacji, jednak samo skierowanie następuje dopiero po wydaniu przez właściwego starostę decyzji w tym przedmiocie. Wniosek komendanta wojewódzkiego Policji nie jest zatem decyzją, o której mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym. Skarżący wskazał jednak jako przedmiot skargi pismo KW Policji z dnia 18 lipca 2019 r., które skierowane zostało do Niego w odpowiedzi na pismo dotyczące anulowania wniosku o sprawdzenie kwalifikacji. W piśmie tym Komendant Wojewódzki wskazał, że KWP nie może anulować punktów w sprawie sądownie zakończonych postępowań. Należy zauważyć, że także wskazane jako przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 18 lipca 2019 r. nr [...] nie jest ani decyzją administracyjną ani postanowieniem o którym mowa w art. 3 § 2 pkt. 2 i 3 p.p.s.a., ani też aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. Jest też oczywiste, że nie jest pisemną interpretacją o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 4a p.p.s.a. ani nie stanowi ono żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 5-7 p.p.s.a. Zatem i to pismo nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego pomimo błędnego pouczenia. Pismo to ma jedynie charakter informacyjny i stanowi odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 25 stycznia 2019 r. Nie mieści się ono w katalogu aktów prawnych i czynności, na które przysługuje skarga do Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż sprawa będąca przedmiotem skargi pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych, a w związku z tym - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - jak w pkt 2 postanowienia.